Maart 2004.

Verder met graven

We gingen verder met het verwijderen van de stenen uit het 'stal-gedeelte'. De stenen en de daaronderliggende grond moet tot een diepte van ongeveer 25 cm worden verwijderd om plaats te maken voor een betonnen vloer. Deze vloer zal hopelijk nog dit jaar worden gelegd. We hebben weer meegenomen in ons Doblò-tje: een Koelkast, Keukenkastje, Moulinex oventje. Ook de gereedschappen gingen weer mee!

De stenen en grond worden gebruikt om het terras voor de 'forge' te vergroten.

Hier is te zien hoe groot het wordt: 4,5 meter (op z'n breedst) bij 17,5 meter!

Sylvia vindt het OK, en....

Johan moet even bijkomen.

We hebben nog een extra woning opgehangen, voor wie er zoal komt aanvliegen.

Deze vuursalamander (Salamandra Salamandra Terrestris) heeft al een (woon)plaats gevonden in de rand van de 'fosse septique'.

Een flink aantal kleine hagedissen (Lacerta Vivipara) hebben zich gehuisvest tussen de stenen van het huis. Ze hebben ook al bezit genomen van het nieuwe muurtje onder het terras van de 'forge'.

Bijna iedere dag maken we -na het werken- een 'tourtje' met de auto. Steeds kunnen we dan de besneeuwde toppen van de Mont-Dore zien.

Sylvia's dagboek 14 t/m 20 maart 2004.

Zondag, 14 maart 2004

Eigenlijk best lekker geslapen. Zeker met de kussens die we meegenomen hadden. Eerst naar Tauves 'pour faire des courses'. De boulanger had ons al voorzien van 1 pain. Na een brunch: 'au boulot'. Vandaag is aan het stenen ruimen een einde gekomen. Johan schiet dus ook lekker op met z'n muurtje. De kraan van de waterleiding bleek de vorst niet te hebben doorstaan. Er zit een scheurtje in. Morgen een nieuwe kopen. Omdat we moe en dorstig waren (geen water), zijn we ± een half uur eerder naar ons logement gegaan. Wat gedronken, andere kleren aan en toen gaan touren. De D73, (Larodde, Trémouille-St. Loup) de D47 (Cros, Bagnols) over witte weggetjes (Rosier) de D129 naar La Tour-d'Auvergne, St. Pardoux, Montbaillard en toen over een half verharde weg richting Tauves. Prachtige vergezichten, panorama's, met op de Puy de Sancy nog volop sneeuw. Langs de weg lag hier en daar ook nog wat. Een waterval, een veldje sneeuwklokjes............. Genieten!! Thuis de zuurkool opgewarmd, heerlijk gegeten, gelezen en toen naar bed.

Maandag, 15 maart 2004

Midden in de nacht werden we wakker (Ik was het al). Na de welbekende plasronde waren we allebei KLAAR-wakker. 'Zullen we dan maar aan de koffie gaan?' vroeg Johan. 'Zal ik je voorlezen?' vroeg ik op mijn beurt. Het werd voorlezen. En dat uit een boekje van Martin Bril. Geweldig schrijft die man. En omdat hij vertelde over een stukje Frankrijk, waar we al een aantal weken vertoefden, kwam het heel herkenbaar over. Zo kregen we midden in de nacht de slappe lach! Tranen! Je moet immers ook nog zachtjes doen in zo'n gehorig huis. Nou, is dat vakantie of niet?!?! We zijn vandaag naar Clermont-Ferrand geweest. De Brico-depôt. Een stuk goedkoper en veel groter dan de Gamma. Helaas ging ook deze tent tussen de middag dicht. Anders hadden we nog wel een WC-pot, een douche-bak en een mini workmate (voor Daan) gekocht. We hielden het bij: lijnolie, terpentine, compressor en een nieuwe kraan. Van en naar Clermont-Ferrand was het weer genieten van al dat moois. En de zon schijnt zo lekker. 24º! In het huis zijn we toe aan afgraven. Met wat we afgraven, wordt het gedeelte bij de 'forge' opgehoogd. Na dit gegraaf zijn we nog bij ons bos gaan kijken. Het is een heel bezit hoor! Het beekje stroomt er lustig op los. Naar de Burande, die nu een heuse rivier is. We waren weer lekker moe toen we ons bed inkropen.

Dinsdag, 16 maart 2004

Om klokslag 07.30 uur komt de buurman de trap af. Dan is het voor ons zo'n beetje tijd om op te staan. Toch nog vrij laat gingen we naar ons huisje. In La Guinguette was het 2º C. Toen we boven waren was het al te warm voor een jas. Even later liepen we in ons T-shirt. Weer een hoop stenen versjouwd. Dat zijn stenen die onder de stenen lagen die er al uit zijn. (Kunt het nog een beetje volgen?) Na 4 uur werken waren we doodmoe. Niet zo erg dus dat we wat later waren begonnen. We hebben nog maar eens flink zitten genieten van 'notre bien'. Het wordt echt fraai. Een heerlijk ruim terras voor de 'forge'. Toen naar ons logement. Lekker gewassen en schone kleren aan. Boodschappen gedaan. Uiteraard bij de 'Petit Casino'. Er zijn er 2 in Tauves! Wij gaan altijd bij dezelfde. In die andere zwaait een nogal knorrig heerschap de scepter. Nog even een stukje rijden. Mensenlief, wat is het toch prachtig hier. Van het hoekje La Burande-La Dordogne kan ik maar geen genoeg krijgen. Weer thuis moest er gekookt worden. Aardappels schillen met een botte dunschiller of met een bistro-mes gaat niet echt prettig. Maar....samen hebben we die klus geklaard. Terwijl de aardappeltjes op het vuur stonden, begon het verdacht naar gas te ruiken. De oven! Bij dit fornuis betekent 0 niet altijd uit, bleek. Na wat gewapper dan toch maar de controle met de lucifer. WHOOM deed-ie. Bijna hoefden we alletwee voorlopig niet meer naar de kapper! Maar het eten was heerlijk. Daarna nog een kopje koffie, boekje.....en alweer een dag voorbij. Oh ja, Johan heeft een enorme bruine kop. Hij wel, waarom ik nou nooit?

Woensdag, 17 maart 2004

Het muurtje is af voor zover er stenen voorradig waren! Zo hier en daar is er in huis 25 cm afgegraven. Johan is rijp voor een helm. Elke dag bezeert hij zijn hoofd. Boing tegen een balk, deurpost van de cave of waaraan dan ook. Vandaag kreeg hij een steen op z'n kop. Nu maar hopen dat dat allemaal niet dezelfde uitwerking heeft als de welbekende tik van de evenzo bekende molen. De offertes voor de ramen en deuren en elektriciteits- en loodgieterswerkzaamheden zijn binnen. Schrikken en slikken! We zijn er wel achter dat wij tweeën niet alles zelf kunnen doen. Dan gaat het hele project een eeuwigheid duren. Denk nou niet dat we er geen zin meer in hebben; we zijn realistisch en we genieten nog steeds volop. Stukkie touren. Geprobeerd te bellen met het verre Nederland. Eten, lezen en naar bed.

Donderdag, 18 maart 2004

Vanmorgen zijn we bij Mr. Espinasse langs geweest. Even gedag gezegd. Hij had het weer druk. Zijn dochters waren erg blij met de cadeautjes. Vooral Zoë. Met emmers en bakjes sjouwen is voor mij niet vol te houden. Ik schep nu de kruiwagen vol terwijl Johan spijkers uittrekt of hakt. En er valt heel wat te hakken. Het huis staat immers tegen/op een berg en die is weer van rots. Het aantal spijkers dat eruit moet is niet te tellen. Wederom vastgesteld dat het allerbelangrijkste de betonnen vloer is. Dan de muur en daarna is het sanitair aan de beurt. Toen de deksel van de septic tank open ging, zagen we een hele mooie salamander. Zwart met knalgeel. Het beestje was ± 7 cm lang. Tijdens het touren stak er een ree de weg over. Ook dat zit allemaal bij ons huis.

Vrijdag, 19 maart 2004

Wat een plek voor de 'forge'! We hakken en trekken en scheppen er flink op los. Wat een keien nog! Als we met 4 zouden zijn, zou het dubbel zo snel gaan. Logisch! Maar we zijn maar samen. Acht uren hakken, scheppen en rukken kunnen wij niet opbrengen. Misschien moeten we iets meer 'laten' doen, dan in eerste instantie de bedoeling was. We zien wel. Het weer is iets minder. Bewolkt. Dat werkt wel prettig, maar tijdens de pauzes is het gewoon koud. Een T-shirt volstaat dan niet. Het leuke is, dat we heel trots zijn op elkaar; en ondanks alle spierpijn genieten we volop. 's Avonds zouden we naar Ussel gaan. Naar LeClerc. Maar het was toch al te laat. Een volgende keer dan maar weer. Wel een lekker stuk rondgereden. Wat is het hier toch mooi en rustig en uitgestrekt. Bossen, dorpen en dorpjes, weilanden, bergen.......Telkens weer iets te zien waar je stil van wordt. De diepte, de hoogte de verte, een watervalletje een stroompje, een rivier. Het één is werkelijk nog indrukwekkender dan het ander. Als we een prijs winnen of de één of andere suikeroom laat ons een fortuin na, dan gaan we hier wonen. Ik leg een moestuintje aan en we laten een toom kippen op het erf scharrelen. De realiteit noodt ons tot hakken, scheppen, trekken en kruien. De Puy de Sancy is bijna alle sneeuw kwijt.

Zaterdag, 20 maart 2004

Nog wat gewerkt. Nog wat gefilmd. Het regent. Echt een afscheidsdag. Bij de familie Ferre (waar we het logement huren) was het gezellig. We waren uitgenodigd voor een apéritief. Er werd gezegd dat ons Frans er behoorlijk beter op geworden is sinds januari. Is zo'n cursus dus niet voor niets. We kregen een bijzonder drankje. Bitter, maar toch erg lekker. Op basis van de zaadjes van de gele Gentiaan. Morgen weer naar huis. Deze week is weer omgevlogen. Het leukste is om te weten dat we hier over een paar weken, acht, weer terug komen. Gelukkig.