Mei 2004.
Toen we weer bij ons vertrouwde logement van de familie Ferre aankwamen, stonden de bloemen op tafel. We kregen de indruk dat we meer dan welkom waren.....
Ons huisje lag in een bloemenzee (foto-montage).
Hier had de natuur ons een hartelijk welkom voorbereid (foto-montage)....
Er stonden ook gras, brandnetels, dovenetels en distels. Om bij de voordeur te komen, moesten we hier doorheen. Een van de eerste dingen, die we gekocht hebben is onkruidverdelger (round-up) en een bosmaaier (débroussailleuse, c.q. toy for boy) om de planten-weelde te beteugelen.
We hadden zelf planten gekocht voor in de betonnen bakken, die de 'cour' ondersteunen: Cotoneaster 'Coral Beauty', Euonymus 'Variety', Euonymus Fortunei 'Emerald Gaiety', Passiebloemen, Framboos en nog meer... Deze kunnen allemaal goed tegen de zon en vragen weinig onderhoud.
Sylvia moest eerst de volledig met 'wilde' planten dichtgegroeide betonnen bakken leegmaken.
Daarna konden de 'beschaafde' planten er pas in. Al met al een hele klus met deze warmte.
Maar...we hadden nog meer te doen...
Volgens de planning gingen we verder met het verwijderen van de stenen uit het 'stal-gedeelte'. De stenen en de grond moest tot een diepte van ongeveer 25 cm (!) worden verwijderd om plaats te maken voor een betonnen vloer. Bij ons werk-bezoek van maart j.l. is gebleken, dat er van de noord-wand naar de zuid-wand een soort bergruggetje loopt, dat moest worden verwijderd om op de gewenste diepte te komen. Dat lukte echt niet met de pikhouweel (Dalton-tool) en de electrische boorhamer. Daarvoor zouden we een luchthamer (marteau-piqueur) moeten huren in Bort-les-Orgues.
Het heeft ons bijna een dag gekost om bovenstaande compressor en luchthamer te vinden. Het probleem was, dat voor de meeste compressors je een speciaal soort trekhaak nodig hebt. We hebben achter de Doblò een gewone trekhaak. In Bourg-Lastic is het ons eindelijk gelukt, om voor een redelijke prijs zo'n fijn apparaat met passende dissel te huren. Ongetwijfeld waren de mensen op de camping 'Le Moulin de Serre' beneden in het dal verrukt van onze werklust.....
We hadden twee boren ter beschikking: een punt-boor en een lepel-boor. Voor het relatief zachte beton was de lepel-boor perfect. Voor de harde rots moest de punt-boor worden gebruikt.
Het is een beetje een rare foto, maar wat hier te zien is, zijn de gevolgen van een aanval op het gedeelte van het bergruggetje, dat wij 'de walvis' hebben genoemd. Enige overeenkomst met 'Moby Dick' berust op louter toeval. Er kwamen gaten in, maar er brak geen stuk rots af, zoals wel de bedoeling was...Later kwamen wij tot de ontdekking, dat deze walvis gerust kon blijven liggen, omdat de vereiste diepte niet 25 cm, maar gelukkig slechts 15 cm bedraagt.
Zoals dat bij ongeoefende 'bricoleurs' gewoon is, gaat er wel eens iets mis. Soms had de luchthamer zich helemaal vastgevreten in de steen. Met hulp van de lepel-boor moest dan de punt-boor worden bevrijd. Altijd was het spannend of dat zou lukken....
We hebben uitgerekend, dat tot op dit moment we in totaal ongeveer 300 kruiwagens (20 kubieke meter) stenen, stof en puin uit het huis hebben verwijderd.
We hebben alle stenen, stof en puin gebruikt om het terras voor de 'forge' te vergroten. Dat is nu eigenlijk wel groot genoeg. Maar na vier dagen hakken en breken zijn we nog niet klaar! We schatten dat we nog twee dagen nodig hebben om over het gehele vloer-oppervlak (67 m²) op de juiste diepte te komen.
Het was eigenlijk erg zwaar werk waaraan we niet gewend zijn. Daarom stopten we er na vier dagen mee en gaan fikkie steken en een biertje (KRO) drinken....
.... en van het uitzicht genieten. Dat was ook mooi als het even een beetje bewolkt was.
Boven ons huis vloog regelmatig een Rode Wouw (Milvus Milvus). Deze roofvogel is herkenbaar aan de witte vlekken in de vleugels.
Gevaar voor de Hirondelles (Hirundo Rustica) ?
Bij de 'forge' ontdekten we een slangetje van ongeveer 25 cm. lang, dat daar aan het zonnen was. Het was een weide-adder (Vipera Ursinii Ursinii): giftig en zeldzaam (staat op de rode lijst).
We maakten ook weer 'tourtjes' en kwamen weer langs een aantal mooie plekjes, zoals het stuwmeer in de Dordogne....
....een weide in bloei....
.... en hoog in de bergen van het Centraal Massief. (foto-montage)
O ja, we hebben iemand gevonden, die voor ons de betonvloer gaat leggen en de 'cheminee' gaat renoveren:
Mr. Ferre, de man van het echtpaar waar we al een aantal keren hebben gelogeerd.