Augustus 2004.
Sanitair
aanleggen in de 'buanderie' ![]()
Het uitzoeken van het sanitair bij Castorama en Bricot-Dépôt kostte in totaal een hele dag.
Maar toen hadden we ook wat: een hangende WC, een boiler met toebehoren, een stenen douchebak van 120x80, een wastafel en bijbehorende kranen.
Er moest een o.a. een rioolbuis worden gelegd tussen de 'buanderie' en de 'fosse septique'.
De eerste loodjes kunnen ook zwaar wegen, hoor!
Als het even regende, ging Sylvia in het huis een muur 'bikken'. De losse voeg en de poep moet worden verwijderd. Dan kunnen later de muren weer mooi worden gevoegd met cement.
Johan ging intussen door met het plaatsen van het inwendige van de 'buanderie'.
Maar dan natuurlijk wel horizont- en vertic-aal!
Na een partijtje graven...
...en een potje hakken...
...en diep gaan...
...konden we de buis in de greppel leggen.
Daarna pakten we 2 biertjes uit de koelkast (met dank aan Ruud en Anneke).
Na een stukje spannende 2-wheel driving zag ons Doblò-tje er uit als een stoere 4x4!
De 'Blackstones' van Sylvia hielden het deze week na 10 jaar trouwe dienst voor gezien.
Wat wij deze week gezien hebben: de zandhagedis (Lacerta Agilis). Deze is groter, groener en zeldzamer dan de veel voorkomende kleine hagedis (Lacerta Vivipara).
De weide-adder, die we in mei gezien hadden heeft tijdens onze afwezigheid een andere jas aangetrokken.
De vuursalamander (Salamandra Salamandra Terrestris), die we in maart in de 'fosse septique' ondekt hebben, zit daar nog steeds. We vragen ons af, waar dit langzame beestje van leeft....en of we hem daar niet moeten 'bevrijden' voordat we van de WC gebruik gaan maken.
Gezien op maandag: Rouwmantel (Nymphalis Antiopa). Al de mooie beesten en beestjes, die wij tot dusver hebben gezien, konden we determineren m.b.v. de ANWB-Natuurgids (met dank aan Herman en Christi).
Sylvia's dagboek 21 t/m 29 augustus 2004.
Yippie, weer naar notre bien! De reis verliep lekker soepel. Bij Lille (Rijssel) hadden we file, maar Parijs was binnen een half uur gepiept. Thuis hadden we al plannen gemaakt. Deze plannen vielen (eenmaal) ter plekke in duigen. We wisten de maten namelijk niet en daar hadden we maar een slag naar geslagen. Volledig mis!! Zo bleek. Plan B is echter ook heel leuk. Ons uitgangspunt is:
Zo min mogelijk betegelen, dus zo veel mogelijk 'pierres'.
De leidingen zo simpel mogelijk wegwerken.
Ruimtelijk effect.
We zijn het er in ieder geval samen over eens. Wat wil je nog meer. De planten doen het (op de klimop na) voortreffelijk. Voor de familie Ferré hadden we 2 Euonymussen en kaas meegenomen. Een kleine tegenprestatie voor alles wat zij doen om het ons zo aangenaam mogelijk te maken. Zo stond er een nieuwe koelkast, een magnetron, een andere bank en is er meer ruimte in de slaapkamer. Het hartelijke ontvangst was wederom subliem. Wat een bofferds zijn we toch.
P.S. De relmuizen wonen er nog steeds!!!
Het was een lange dag. Eerst wat boodschappen gedaan (Nog de jam vergeten). Toen hard aan het werk. Johan haalde in de 'buanderie' een muurtje neer en ik ontfermde me over de plantjes. Die hadden de reis in ieder geval goed overleefd. Eerst onkruid gewied in de reeds gevulde bakken en toen ruimte gemaakt voor het nieuwe spul. Zowel dat muurtje neerhalen als die plantjes was toch meer werk dan we hadden gedacht. De indeling van de 'buanderie' wordt toch weer anders. We willen wel een beetje de ruimte als we op de W.C. zitten! Zodat je in ieder geval je benen kwijt kan. Morgen gaan we inkopen doen bij Brico-Depôt. De firma Espinasse is met vakantie. We kunnen niet bij de balken voor de 'cheminée'. Natuurlijk werden we gezien. Een mevrouw kwam eens polshoogte nemen. We hebben haar uitgelegd wat we kwamen doen en zij ging meteen op informatie uit. Zij zal contact opnemen met iemand van Espinasse en als die er is, en wil en ..dan zien we hem morgen om 1600 uur. Die vrouw is de schoonzus van Mme. Chazal. Ook in Frankrijk is de wereld soms klein. Maar wat is het hier toch heerlijk. We hebben goud gevonden!!!! (Een oorbel)
Alweer zo'n lange dag. Eerst naar Clermond naar Castorama. Dat is ook zo'n grote Gamma, alleen liggen de spullen daar niet zo bij elkaar als bij Gamma. Het was een heel gezoek naar schroeven, hoekjes, soldeertin e.d. En er was een flink tekort aan rechte balken/planken. Dat vreet tijd. Zo gaar als een klontje verlieten we deze Castorama met van alles en nog wat. Waaronder een wastafel, W.C. en kranen. Alles kon in Dobby, maar ik zat wel tussen het hout geklemd. Thuis alles uitgeladen. Om 1600 uur meldden we ons bij die schoonzus van Mme. Chazal. Helaas is het niet gelukt. Er was niemand die erbij zou kunnen. Dus geen balken voor de 'cheminée'. We hadden ook moeten bellen. Dat hadden we dus niet gedaan. Wie wel belden waren Henk en Nanneke. Ze komen morgen. Ik had het niet verwacht. Des te leuker en groter de verrassing! Er moest nog gemaaid. Dat hebben we dan ook gedaan. Johan met de 'débroussailleuse' en ik met de hark. Menig kruiwagentje vol ligt er weer bij het groenafval. Morgen maken we het af. Het wordt toch zo mooi. Zeker als je de bramen, de brandnetels en de pispotjes in bedwang weet te houden. Er rust een vloek op de radio. Op de één of andere manier mag dat ding niet aan. Gaat Johan speciaal terug naar het huis voor HET kabeltje, heeft-ie de sleutel van de cave niet bij zich. En daar lag dat snoertje nou net. Morgen moet het lukken hoor! Ik mis 'Le temps pour l'accordéon' zo.
P.S. De rouwmantel gezien. (Een vlinder dus)
Henk en Nanneke kwamen dus. Het was heel gezellig. Samen gegeten in het appartement. Daar is alles zo handig bij de hand. Ik vind het nogal wat, dat ze twee uur rijden om notre bien te bekijken! Vandaag begonnen met de greppel graven van de 'buanderie' naar de septic tank. Je komt heel wat wortels tegen van de es die er staat en de es die er stond en daarvan de jonkies die essen zullen worden. Ik denk dan maar: 'Elke dag een draadje is een hemdsmouw in een jaar!' Nou was ik niet van plan er een jaar over te doen, maar beetje bij beetje spreekt me wel aan. Johan heeft de W.C. uitgepakt. Om deze W.C. netjes recht neer te zetten, wilde hij de vloer gelijk slijpen, maar de 'meuleuse' (haakse slijper) begaf het al snel. In dit geval ging het wel op: Goedkoop is duurkoop. Het ding kostte slechts 7,78. De salamander huist nog steeds onder de deksel van de septic tank. Wat doet zo'n beest eigenlijk? Moet toch eten? Maar het is net of-ie telkens op hetzelfde plekje zit en 'nog steeds'. Parelli en Marelli, ook wel de familie Rel genoemd, blijven ondanks al die herrie gewoon zitten waar ze zitten. Ook nog een slangenvel gevonden. Het idee dat het beestje nu groter is vind ik best spannend. En .waar zit-ie nu? De roofvogels zijn er niet. Ik hoop wel dat ze terugkomen. Ze vliegen zo statig. Een genot om naar te kijken. 's Avonds een stukje getourd. Nog steeds vinden we het hier prachtig Bijvoorbeeld de weg naar Tauves. Al zo vaak gereden, maar telkens denk ik weer: 'Wat is het hier toch mooi!' Ons mooie Auvergne. Het wordt beduidend kouder 's avonds.
Heerlijk gewerkt. Johan is in de 'buanderie' in de weer en ik heb twee klussen. Eén voor als het regent en één voor als het droog is. Als het regent ga ik bikken en als het droog is: graven. De greppel voor de afvoer. Het schiet al aardig op zo. De nieuwe haakse slijper, 'meuleuse' dus, ziet er ook veel degelijker uit en volgens Johan (en die kan het weten) doet-ie het ook beter! Het weer viel best tegen vandaag. NAT. En dat was ik dus ook. En koud. Vandaar dat bikken! Met een droog T-shirt aan en binnen aan het werk ben je zo weer warm. Ik heb vandaag een marter gezien. Dat denk ik tenminste. Ook na de ANWB-Natuurgids er op te hebben nageslagen. Bedankt Herman en Christi voor dit geweldige cadeau! Na de arbeid nog een stukkie rondgereden. Het is maar goed dat ze in Frankrijk zo goed zijn met de bewegwijzering, anders waren we mooi verdwaald. Soms zit je echt in the middle of nowhere. Gooi er nog een slingerweggetje tegenaan en je begrijpt, je bent zo verdwaald. Gelukkig, hoewel het in Frankrijk bijna niet fout kan gaan, herkende Johan iets. Hij wist dus links of rechts. Altijd handig zo'n man.
Naar Brico-Depôt voor de rest van de attributen. Een fraaie porceleinen douchebak en een boiler. Natuurlijk ook nog slangen en buizen. Dat hoort er immers bij. Voor de tegels moet je bij Castorama zijn. 's Middags nog wat gewerkt. Voor de greppel was een zgn. wortelkanaal-behandeling nodig. Met bijl, zaag, daltontool en schep hebben we ons er om beurten op geworpen. Uiteindelijk is het Johan gelukt er een wortel uit te krijgen. Nr 2 ligt dieper, maar die zal ook zeker wijken! Bikken met wat licht gaat een stuk beter. Morgen ga ik het eens met het beiteltje proberen. Wie weet gaat dat gemakkelijker dan met de spijker. En dan maar meteen een beetje de stofbende wegvegen. Neen, niet van de vloer; tussen de stenen vandaan. Ik zou nu best wel een week of twee willen werken. Dit is niet zo zwaar als dat afgraven. En je ziet er nog eens wat van. We hebben wat plantjes uitgestoken aan de kant van de weg. Kaasjeskruid, Heide, Karthuizer anjer en een of ander lila klokje. Ik krijg nog lol in het tuinieren. Vanavond (als het uitkomt) gaan we bij familie Ferré langs om de vloer en bijkomende toestanden te bespreken. Ben benieuwd! Natuurlijk werden we weer allerhartelijkst ontvangen. We zijn een heel eind opgeschoten. We weten wat ons te doen staat voor wat betreft de 'cheminée' en de leidingen en al dat soort dingen meer. Dat houdt ook in dat (als het even kan) we al weer heel snel terug gaan. Het gaat nu echt wat worden, hoor!!!!
Vrijdag alweer! De tijd vliegt. De greppel schiet niet echt op. Je stuit telkens op steen of wortel en soms zelfs oud ijzer. Maar we zijn al wel bijna voorbij de boom. Daar zijn de meeste wortels mag je aannemen. We halen niet alle wortels weg. Als het even kan gaan we eronderdoor. Dat is een heel gedoe zo om die wortels heen, maar des te steviger blijft de boom staan. Mr. Ferré kwam nog even langs met een T-stuk. Zo kon hij laten zien hoe de afvoer-leidingen gaan lopen. Z'n hond, Fidel, vind ik toch zo'n lief ding! Zo trouw, in huis rustig, buiten snuffelend en zoekend in de weer. Johan heeft het niet echt gemakkelijk met z'n rachel-werk. De muren zijn natuurlijk scheef! Da's al één ding! Een ander ding is dat de ene winkel geen recht stuk hout heeft, de andere heeft een nijpend tekort aan schroeven en de volgende kan slechts de pluggen leveren. (Ik denk dat we in Nederland eens flink gaan shoppen bij Gamma.) Verder is het een passen en meten waar je U tegen zegt. Maar al met al zijn we dik tevreden. De ideeën vinden we allebei top, en de Auvergne is supermooi. Mr. Bruel troffen we heden niet thuis. We proberen het morgen nog eens. Anders gaan we eens bij de 'Mairie' informeren om vervolgens een kopie van de offerte getekend en wel in de bus te doen.
De laatste dag. Jammer, hè? Johan heeft nog in huis staan hakken. Ik mag toch hopen dat dat echt het laatste is geweest. En in de 'buanderie' is een geul uitgeslepen voor de afvoer. Zo kan de douche-bak gewoon op de grond blijven staan. Da's mooier. De greppel is al voorbij de boom. Bijna tot aan de steen. Nog een klein stukje wortels. Mr. Bruel is op vakantie. Zijn zoon was er wel. Hij stond ons beleefd te woord. We sturen de boel wel op. Daarna hebben we eens een ander pad genomen. Dat was spannend!!!! Na alle regen was de toch al niet zo beste weg gewoon slecht. Het leek ons beter om te keren. Helaas lukte het Dobby niet om vanuit stilstand tegen de berg op te komen. We zaten bijna vast. Nog maar eens gekeerd en toch maar verder gereden. Dat die Dobby dat toch maar weer deed!! 't Ziet er nu uit als een terreinwagen met al die modder aan de zijkant. Hier kun je wel goed voor de dag komen met een 4X4. Niks overdreven. Als afsluiting van de vakantie zijn we in La Bourboule gaan eten. Het was weer geweldig. Het is zo'n gezellig stadje met prachtige gebouwen. Er stond een hotel te koop. Je zou er zo een Agatha Christie op kunnen opnemen! In heel La Bourboule trouwens. Wel jammer dat er zoveel leeg staat. Je kunt dan wel lekker ongegeneerd naar binnen kijken. Fraaie togen, geslepen ramen, winkelmateriaal dat zo in het assortiment kan van de firma Gispen en nog meer van dat moois. Jugendstil! Art nouveau!! Maar ons huisje wordt ook heel mooi. Onze stijl. De roofvogels zijn weer gesignaleerd! Van Parelli en Marelli hebben we vandaag niets vernomen. Zouden ze dan toch voor de herrie zijn gevlucht?
Na ontbijt en schoonmaak gingen we op weg. Johan bracht de plasemmer naar het huis en wie keek er nieuwsgierig over het randje? Parelli!!! De reis verliep soepeltjes. Het eerste stuk deed Johan een tukkie en ik stuurde de auto richting Gouda. Lekker een klassiek CD-tje op. Het weer viel heel niet tegen, dus wat wil je nog meer? De boy's hadden het huis opgeruimd en gezogen. Dus ook dat zal mee. Alle spullen waren al snel uit de auto gehaald en naar boven gebracht. Eén witte haarbal op poten uitte meteen zijn misnoegen over onze hele week afwezig zijn en pieste in een bak met kleding en tegen de muur. Dat hebben we dan ook weer gehad. We zijn weer helemaal thuis. Waarschijnlijk gaan we begin oktober weer naar Singles.