Oktober 2004.

Verder met de 'buanderie'

Na een voorspoedige reis kwamen we in het logement van de familie Ferré aan. Daar maakten we direct plannen voor de komende week. Deze week willen we beginnen met draden, buizen en leidingen leggen. Dat moet uiteraard gebeuren voordat de betonnen vloer kan worden gelegd.

We hebben weer planten meegenomen uit Nederland. Zoals een te groot geworden Cotoneaster uit de voortuin, twee uit de kluiten gewassen Euonymussen uit de achtertuin en rode, witte en blauwe bes uit het tuincentrum. Verder nog: Rhododendron 'Roseum Elegans', Vaccinium, Ribes, Scabiosa Silenfolia, Campanula Portenschlagiana, Gaultheria Procumbens, Capsicum, Cyperus Zumula, Galanthus Elwesii, Muscari Armeniacum en....

...ook twee appelbomen (Malus Domestica) 'Lena' en 'Rajka'. Deze laatsten vormen een lekker stel en volgens de experts zullen ze door kruisbestuiving vrucht dragen.

Tijdens een wandeling langs de bomen aan de rand van onze tuin vertelde mr. Monac (de buurman van boven) ons, dat er al een aantal fruitbomen staan. Zo staan er appelbomen, pruimebomen...

...een bosbessenstruik (Vaccinium Myrtillus),...

...een rozenbottelstruik of egelantier (Rosa Rubiginosa) en...

...een bramenstruik (Rubus Fruticosus), veel bramenstruiken, ontzettend veel bramenstruiken, te veel bramenstruiken.

Kortom, onze fruitbomenplant-actie was redelijk overbodig. De appel en pruimebomen zijn ongeveer 30 jaar niet meer gesnoeid en (dus) flink uit de kluiten gewassen. De bomen zijn ook flink begroeid met klimop. Op ongeveer 20 meter hoogte zagen we een flink aantal grote groene appels hangen. Te ver weg om te plukken, helaas. Een leuke klus, om te doen als we er tijd voor hebben, is deze bomen snoeien, de klimop verwijderen en appelmoes maken.

Met de bosmaaier (toy for boy?) bevrijdde Sylvia de tuin van gras, distels, brandnetels en...inderdaad....bramen.

In de betonnen bakken heeft Sylvia ook leuke plantjes gezet, die we hebben gevonden langs de kant van de weg. In de auto hebben we een speciaal schepje liggen om ze uit de grond te 'wippen'.

Al onze andere gereedschappen bewaren we in de 'cave'. Dat is de enige ruimte die echt op slot kan. Achterin is ook de dubbele spoelbak te zien, die we hebben gekregen van Ruud en Anneke. We gaan hem waarschijnlijk gebruiken in de 'buanderie'.

Mr. Bruel heeft met piketpaaltjes aangegeven waar het terras moet komen. Omdat wij niet precies wisten waar de aansluiting op de 'fosse septique' moet komen, heeft hij met zijn 'milieuvriendelijke' oranje spuitbusje de lijnen uitgezet. Hij heeft zelfs een t-splitsing aangegeven. Niet te verwarren met en T-splitsing, want die ziet er heel anders uit.

We hebben in de plattegrond aangegeven waar de electriciteitsbuizen (EB) en de rioleringsbuizen (RB) moeten gaan lopen. Deze komen in de betonnen vloer. Het gaat om 7 EB naar 7 wandcontactdozen aan de zuid- en oost-muur, 1 EB naar de 'cave', 1 EB naar de 'buanderie', 1 EB voor de 'jardin', 2 RB (waarvan 1 reserve, zie 'Detail A') en 1 RB voor de drainage van de 'natte plek' in de noord-westhoek.

Oeps, bijna vergeten.....Het staat niet op de tekening, maar er moet natuurlijk twee waterleidingsbuizen (2 WB) naar de 'buanderie' en naar de 'forge'. Anders wordt het toch lastig douchen.

Helaas, helaas zal het leggen van de betonnen vloer moeten worden uitgesteld tot maart 2005. De asfaltering van de weg naar ons huis is dan pas gereed. Althans volgens mr. Bruel. Die is de burgemeester en die kan het weten....

Het renoveren van de 'cheminée' en het leggen van de 'dallage' (betonvloer) zitten elkaar een beetje in de weg. De 'dallage' kan pas worden gelegd als de vloer 'vrij' is en de 'cheminée' kan pas volledig worden gerenoveerd als de 'dallage' is gelegd. Daarom moeten de 2 'étais' (stempels) worden vervangen door een constructie, waarbij een 'étai' op het blijvende stuk beton aan de linkerkant van de 'cheminée' komt en de andere op het stuk vloer, dat vrij moet blijven voor de drainage. Daarvoor moet de 'poutre refait' (opnieuw gemaakte balk) ook alvast geplaatst worden. Deze moet namelijk dienst doen tijdens het door ons uitgevonden spel 'stempeltje wisselen'. Dit noemen we plan A.

In de praktijk ging het heel anders: De 'étais' waren te lang, de lange stevige balk bestond uit 2 lange, smalle en niet zo stevige balken. Deze gingen door het gewicht van de schoorsteen draaien en schuiven. Gelukkig was de 'cheminée' nog ondersteund en is niet ingestort (nou ja, een paar steentjes). Op de foto is de uitvoering van plan B te zien, waarbij de 2 lange smalle balken met spijkers aan elkaar zijn vastgemaakt tot 1 lange brede balk. Deze wordt niet tot vlak onder de 'cheminée' gebracht, maar rust aan de ene kant op de betonnen voet en aan de andere kant op een soort schraag. Tussen de liggende balk en de 'cheminée' wordt een staande balk gezet. Met een spie wordt het geheel klem gezet en voilá....

Maandag gingen wij met de Doblo bij Constructions Espinasse de 'poutres' ophalen. Ze zagen er geweldig uit. Echt Frans Eiken! De houten pennen, waarmee de 'poutres' aan elkaar worden bevestigd, werden erbij geleverd. En wij hadden er niet eens aan gedacht om ze te bestellen. Dat krijg je ervan als je met vaklieden te maken hebt. Maar ja, omdat de betonnen vloer toch pas omstreeks maart 2005 gelegd kan worden, had het renoveren van de 'cheminée' ook opeens geen haast meer.

Dus daarom maar weer snel verder met de 'buanderie'.

Het begint al ergens op te lijken. Maar is het een douche?

Sylvia is intussen weer begonnen met 'bikken'. Zij heeft al een beiteltje versleten en het schiet lekker op.

De 'cour' moet maar weer eens worden bespoten met 'mort definitive'...

...en de 'vue' moet maar weer eens worden bekeken.

De 'Port Dieu ancienne prieuré'. In het verleden keek deze oude kerk uit op een dorp. Dat dorp is bij de aanleg van het stuwmeer onder het wateroppervlak verdwenen.

Sylvia's dagboek 2 t/m 10 oktober 2004.

Zaterdag, 2 oktober 2004

Hallo Singles, hier komen wij!! En jawel, na een reis van ongeveer tien uur waren we er.. Het grootste oponthoud, een omleiding, was in Nederland. Parijs was een beetje druk. Verder verliep het allemaal lekker soepel. Natuurlijk meteen gekeken hoe de boel erbij stond. Vooral de brandnetels tierden welig. De Euonymussen en Cotoneasters hebben het hier best naar hun zin. Zo ook de framboos. 1 Passiebloem doet het toppie en de andere juist niet. De greppel is maar een beetje dichtgeregend. Een meevaller! Te moe om te eten stortten we om ±20.30 uur in bed.

Zondag, 3 oktober 2004

Na een heerlijke nacht hadden we er helemaal zin in. En zo zijn we de hele dag met de tuin bezig geweest. Johan heeft zich op de essen en bramen gestort. Die zijn er teveel! En ook nog een heel stuk gemaaid. 'Moi' deed de bakken. Ze zijn bijna allemaal gedaan! Nog zo'n 10 à 15. Maar dan is de volgende serie meteen aan bod. De bakken die Mr. Bruel gaat plaatsen. Johan heeft van Mr. Monac een soort rondleiding door eigen tuin gehad. Er staan dus al wel appelbomen en pruimebomen. Die zijn al in geen 30 jaar gesnoeid. We kunnen wel prachtige appels zien hangen, maar daar kunnen we niet bij. Geen idee of we daar nog iets mee kunnen. Niet geschoten is altijd mis, dus we zullen een poging wagen en ons best doen om de boel weer in model te krijgen. Het was geen weer voor een trui. Een T-shirt voldeed prima. En dat in oktober! Wat boffen we toch weer. Familie Rel woont er nog steeds. We hebben er één tegen de muur op zien klimmen. Wat zijn het toch schattige beestjes. En ook zo mooi. We kregen vandaag te horen dat de broer van Mr. Ferré is overleden. Dat was nog een behoorlijke spraakverwarring. Mme. Ferré had het over 'Il a décédé.' Maar ik verstond: 'Il a décidé.' Van de rest begreep ik niet veel. Ik stond me suf te verzinnen wat die man toch besloten had. Toen Mme. Ferré net weg was, ging er bij mij een lichtje branden. Te laat. Gelukkig nemen ze ons zoiets niet kwalijk. Morgen naar Mr. Bruel, dinsdag naar Mr. Ferré. Ik moet ook nog Frans doen en EHBO!!!!

Maandag, 4 oktober 2004

De appelbomen hebben een plek. Er omheen hebben we worteldoek gelegd in de hoop dat het onkruid daar niet meer komt. De rhododendron en de cotoneaster moeten nog even wachten. Die krijgen morgen een plekje. Weer hele ladingen prikdingen (bramen, rozen en brandnetels) weggebracht. Als je alles zou snoeien dat gesnoeid moet worden, ben je zeker twee weken zoet. We doen het dan ook enkel voor het oog van Neêrlands volk. Of moet ik nu zeggen: Pour l' oeil de la peuple française. Het was vandaag alweer zo warm! Johan is helemaal verbrand. Zat er toch zomaar een muis op z'n schoen. Toch niet te geloven zoiets. Je staat wel even gek te kijken hoor! Mr. Bruel wilde met ons praten over de weg. Dus togen wij om 20.00 uur naar zijn huis. Hij was het vergeten. Maar we kregen een aperitive en bespraken van alles en nog wat. Woensdag rond de klok van vijf komt hij even langs. Hij zal ons dan vertellen waar de septic tank zit, welke bomen er echt gesnoeid moeten worden en wat we verder nog willen weten. Het is bronsttijd van de herten. En dan burlen ze! Wie weet gaan we luisteren. Wat je allemaal toch mee kunt maken hier! Tot slot konden we genieten van een prachtige sterrenhemel. Wat jammer toch dat we maar 1 weekje hebben!!!!!

Dinsdag, 5 oktober 2004

Alweer zo hard gewerkt. Helaas zie je er niet veel van. Eerst heb ik een hoop onkruid plus een stuk es weggehaald. De auto zat meteen vol. Toch was het niet zo'n groot stuk. Of toch wel? Zo was er dus een plek ontstaan voor de cotoneaster en de rhododendron. Die laatste schijnt dus best in de zon te kunnen. Dat staat op het kaartje. Nou, op hoop van zegen. Daarna ben ik met de bosmaaier in de weer geweest. Ik ben daar geen ster in. Ach, 'Weer anderhalve autolading onkruid weg', moet je maar denken. Johan doet zijn best in de buanderie. Dat lijkt ook al zo'n simpele klus, maar dat is het ook al niet. Het gaat dus nog een hele poos duren voordat de boel leefbaar is. Geeft niks, want we hebben het heel goed naar onze zin. Iedere dag genieten we van het uitzicht, het gekwetter van de vogeltjes en soms zie je ineens een ree!!! Zoals vandaag. Joke, onze trouwe fan, stuurt regelmatig sms-jes. Leuk hè?!?! Time flies, when you're having fun.

Woensdag, 6 oktober 2004

Johan is bezig geweest met de cheminée. Het plan was zo goed uitgedacht…. Theorie een 10. De praktijk viel zwaar tegen. Plank net te lang, stempel net te groot, vloer iets te ongelijk, balk tekort……etc. Uiteindelijk een ander plan uitgevoerd. Dat ziet er heel profe uit. Ik ben vandaag weer aan het bikken geslagen. 'Diep genoeg hoor!' Met die raad in m'n oren geknoopt ging ik aan de slag. Als je naar buiten kunt kijken, is het dan diep genoeg? Of is de muur daar een beetje slecht? Mr. Bruel hebben we niet gezien. Nu weten we nog niet waar de septic tank zit. Zowel Johan als ik hadden dus gelijk. Ik zei dat Mr. Bruel niet om 13.00 uur zou komen en Johan zei dat hij niet om 17.00 uur zou komen. Gelukkig was Mr. Ferré wel thuis. We werden weer geweldig gastvrij ontvangen. We hadden jonge jenever meegenomen. Leg dan maar eens uit wat dat is. Enfin, de weg naar ons huis zal pas in maart 2005 gereed zijn. De werkzaamheden zullen dus tot nader order worden opgeschoven. We zullen braaf wachten tot onze, zo fel begeerde, betonnen vloer kan worden gestort. In februari bellen we weer om te vragen hoe het met de weg is.

Il a une petite tête = Hij is vergeetachtig.

Donderdag, 7 oktober 2004

Vanmorgen in bed de theorie van EHBO doorgenomen. Gezellig! Het was een beetje zo'n zondag-ochtend gevoel. Mme. Ferré kwam ons nog even een potje overheerlijk zelfgemaakte bramenjam brengen. Maar er moest, (nou ja, dat wilden we) gewerkt worden. Johan was weer helemaal in z'n element in de buanderie en ik ging weer verder met bikken. Het NO-muurtje is gedaan. Toen ik net lekker bezig was boven de openslaande deuren, begaf het veertje het. Dan doet zo'n luchthamertje het echt niet meer. Hopla naar Tauves, naar de Bricodôme. Dommage, fromage! Geen veertje. Intussen was Mr. Bruel geweest. Hij heeft wat paaltjes in de grond geslagen. Nu weten we waar die andere serie bakken komt en waar de aansluiting van de septic-tank zit. Mr. Bruel, tuinman, vond de reeds behandelde bakken heel leuk. Helaas mocht ik dit compiment niet zelf in ontvangst nemen; maar via Johan is zoiets ook niet mis. Even later kwam de electricien. Die heeft met Johan gesproken en gekletst. Een handig tip was om het betonijzer te gebruiken om 'aarde' te hebben. Verder hebben ze het er nog over gehad dat er tegenwoordig veel minder sneeuw valt dan tig jaar terug, het mooie uitzicht en nog meer van dat soort zaken. Mr. Vergnol (geen familie van de oude bewoners) weer af. Wij besloten om naar La Bourboule te gaan om landbouwplastic te kopen en eventueel zo'n veertje. Het was al 18.00 uur. Een beetje haast was geboden. Om 18.13 uur waren we bij Tauves, om 18.30 uur bij de Weldôme, om 18.45 uur stonden we weer buiten met dat plastic én een veertje. Getourd, plantje uitgestoken (aster) en daarna de boel afgesloten. Heerlijk gegeten! En toen naar bed. Oh ja, zaterdag gaan we in de auberge eten. In de buanderie kun je nu duidelijk zien waar de douchebak komt. Het geraamte van hout staat er (bijna) helemaal al!!!!

Vrijdag, 8 oktober 2004

We hebben weer heerlijk gewerkt. Johan heeft de boodschappen gedaan. Hout, gereedschap en nog wat te drinken. Ik ging weer verder met bikken. Sommige stukken gaan heel lastig, andere stukken gaan gewoon niet. Daar is het met beton opgevuld of de stenen zijn tegen elkaar vergroeid. Over het algemeen is het een beste klus. Bij Johan gaat het ook lekker. Volgende keer kunnen de leidingen gelegd en de gipsplaten er tegenaan. We gaan nog even niet verder met de geul. Mr. Bruel moet er nog bij met een graafmachine. Zou het een goed idee zijn om hem te vragen die geul dan meteen ook te doen?? We denken daar nog even over na. We moeten toch bellen om te vragen hoe het met de weg staat. Naar Bort les Orgues geweest tijdens een tourtje. Zo ontdekten we een leuke terugweg via Larodde. Dan hoef je niet meer via Tauves. Dat is toch weer eens wat anders!! Morgen is het alweer onze laatste dag. Wanner we precies weer gaan weten we nog niet.

Zaterdag, 9 oktober 2004

We hebben spul gekocht om de bramen te lijf te gaan. Er staan er zo veel en het levert in verhouding weinig vruchten op. Platspuiten die hap! We kochten dat spul bij de Agro Vulcan. We schrokken wel een beetje van de prijs, maar omdat Mr. Bruel het ons had aangeraden en omdat het er de tijd voor is, hebben we het toch maar gekocht. Uiteindelijk bleek dat je slechts 62,5 ml op 5 liter water nodig hebt. Met die liter doen we dus wel een poosje. Het was best een werkje. Onze tuin is best groot! Johan is helemaal in z'n element in de buanderie. Hij leert er een boel van. En dat is weer reuze handig voor de badkamer in het huis. En als die af is, kan hij zijn eigen 'Baderie' beginnen. Met bikken ben ik nu bij de ZO-muur beland. Het is vooral leuk dat je zo goed kunt zien waar je bent. Je hebt echt eer van je werk. Dit in tegenstelling tot dat gespuit. Da's veel werk waar je geen fluit van ziet. Vanavond gaan we dan nog eten in 'onze' auberge, en dan zit het er weer op. Snik, snik. Het zou toch wel heel mooi zijn als je hier werk zou kunnen vinden! Elke dag in de Auvergne tussen al die vriendelijk mensen, tussen als die prachtige bloemen, bij al die mooie dieren en elke dag die ruimte, die rust en dat uitzicht……..

Zondag, 10 oktober 2004

De terugreis verliep als een trein. Binnen de negen uur zaten we in Loon op Zand. Parijs deden we in 30 minuten. Neen, dan heb je je niet aan de maximum snelheid gehouden. Ja, het schiet wel op. We zijn nog bij Frans en Marijke langs geweest. Marijke was gisteren immers jarig geweest. Even feliciteren. Het was weer gezellig. Niet te laat naar huis, want de boel moest ook nog uitgeladen. Dat gaat ons steeds sneller af. (Net als het inpakken trouwens) En dan kun je nog even op je eigen bank zitten (weet iemand een fijnere) om dan bekaf in je eigen bed (weet iemand een lekkerder) te kruipen en zzzzzzzzzzzzz

P.S. Ik zou morgen al weer terug willen, maar dat wordt waarschijnlijk februari.