Maart 2005.
We
gingen naar Frankrijk en...
...bleven 2 weken !
Op zaterdag 19 maart gingen we bepakt en bezakt op reis.
Bij ons huisje aangekomen zagen we dat mr. Bruel (hovenier en burgemeester) was begonnen met de uitbreiding van...
...het terras voor de 'buanderie'.
Tijdens een 'tourtje' in de omgeving zagen we dat er nog sneeuw lag op de 'Puy de Sancy'.
Maar ook langs de kant van de weg lag er nog...
...een dik pak sneeuw.
Na een mooie zonsondergang en een goede nachtrust...
...moet er natuurlijk weer keihard gebikt worden.
Zulke grote stukken hout moeten uit de tuin worden verwijderd.
Mr. Bruel had met zijn graafmachine de geul afgemaakt en een dikke boomstronk verwijderd. Deze zou flink in de weg zitten bij de toekomstige aanleg van de trap tussen het terras en het lagere niveau.
In maart begonnen met de verbreding van de weg langs ons huis. Naar beneden...
...en naar boven, de richting van ons bos.
Toen we op zaterdagavond terugkeerden van een heerlijk etentje (met Crème Brulée) in La Bourboule, zagen we opeens een onbekend dier langs de kant van de weg. Het had een schommelende gang, was groter dan een kat, geen vos of hond en maakte dat het weg kwam. Na zoeken in de natuurgids ontdekten we dat het een marmot (Marmota marmota) moet zijn geweest.
Een van de 'geerfde' landbouwmachines (boommaaier) stond boven flink in de weg en hebben we verhuisd naar een niveau lager. Daar zal hij overwoekerd worden door leuke plantjes en bramen.
Binnen in het huis woekert er ook iets: LEIDINGEN. Deze zijn volgens het leidingen-plan gevuld met electriciteitsdraad en kabels. Alles vanuit de hoek met de nog aan te leggen meterkast.
Ook de waterleiding naar de 'buanderie' en de 'forge' moesten worden gelegd.
De geul was al gegraven, maar...
...de waterleiding moest wel onder 'pente' (verloop) worden aangelegd. Anders lopen de leidingen niet goed leeg als we ze aftappen. Dat is vooral in de winter noodzakelijk (-20 °C), als we er langere tijd niet zijn.
Voor de toekomstige tuinverlichting heeft Sylvia een geul gegragen.
Waar nu in een 'oversized' -maar gratis- buis de electriciteitskabel is getrokken.
De geul is het huis kon eindelijk worden dichtgegooid. In de geul ligt nu waterleiding voor de 'buanderie' en het buitenkraantje, electriciteit voor de tuinverlichting en de 'cave', Uiteraard werd er ook rekening gehouden met de 'pente' van de waterleiding.
Gele drainage en grijze riolering. 'Pente' !
Voor het laatste 'hak en breek-werk' konden we -gratis- gebruik maken van de 'marteau-piqueur' van mr. Bruel (Jawel, hij weer). Het was een electrische. Dat was wel een technische vooruitgang, maar hij bleef zwááááár...
De boerenkarren boven komen nu ook beter uit de verf....
Zon én regen geven een verhoogde kans op regenbogen.
De in oktober 2004 uit Nederland meegenomen Rhododendron 'Roseum Elegans' slaat goed aan en zit vol met knoppen.
Een lekker groot terras...
...dat ziet er toch veel beter uit !
Sylvia's dagboek 19 maart t/m 3 april 2005.
Zaterdag, 19
maart 2005
Eindelijk weer naar Frankrijk! We stonden bijtijds op. De reis zou wel langer duren. Dobby kon gemakkelijk 175 km/uur en de Inca redt de 140. Maar wat bleek….we hadden nog nooit zo'n voorspoedige reis gehad. In België voorspelden ze 2X file, maar dat was duidelijk bedacht door een Belg. Oké, even vaart minderen… In Parijs stonden we weleens stil en kon je nergens 100 km/uur rijden. Uiteindelijk bleek het allemaal niet te deren. En dat hard rijden je eerder bij het eindpunt brengt, is bij deze volledig weerlegd. Ruim vóór Clermont Ferrand gingen we van de snelweg af om al flink van het landschap te kunnen genieten. Zagen we toch een hertje! Nog even bij ons huis gekeken. Dat is een verandering! Een heuse weg en nog meer bakken. En zo kropen we compleet versleten/gaar/moe ons reeds opgemaakte bed in.
Zondag, 20 maart
2005
Helaas, vandaag geen 'Temp de l'accordeon'. Wel zon. Het is een raar gezicht om nog van die sneeuwwallen langs de weg te zien terwijl de hele dag de zon scheen. 's Middags kwamen Mr. & Mme. Ferré en Mr. Bruel kijken i.v.m. de betonvloer. Natuurlijk zagen ze mijn graafwerk. Die geul naar de septic tank. Dacht ik dat ik nog wat meters verder moest en ook almaar dieper…. Maar daar kwam onze eigen burgemeester met een ander idee. 'Un puit perdu'. We moeten dan wel een andere WC kopen, maar niet getreurd. Die WC, die we al hebben gaat dan naar la maison. Er wordt een gat gegraven (meer dan 1m³!) dat gevuld wordt met stenen. Een superouwe afvoer dus. Eigenlijk mag het niet; maar omdat het niet het officiële sanitair betreft mag het best van Mr. Bruel. Gaat de goede man ook nog bellen met de EDF opdat we gewoon elektriciteit krijgen. Nu zitten we zonder. Omdat ze met de weg bezig zijn. Een hoop bomen weg, en stukken rots weggehakt, zodat er ruimte is voor zo'n weg. Naast die weg komt een afwateringsgoot. De paal met elektriciteitskast moest ook wijken. Morgen zien we wel weer. Natuurlijk nog even een ritje. We zagen een vos.
Maandag, 21
maart 2005
Naar Clermont Fd. voor die WC en een generator. Bij de Castorama hadden ze wel de WC die we zochten, maar de generator die wij wilden hadden ze niet meer. Daarvoor konden we bij de Brico-depôt terecht. Ook nog boodschappen gedaan bij Auchan. Al met al waren we weer een hele dag zoet. Inmiddels had Mr. Bruel de EDF gebeld. Die komen moren om ons van elektriciteit te voorzien. Zit je dan met je generator. Maar beter mee verlegen dan om verlegen. Mocht je denken dat dat het enige was dat Mr. Bruel had uitgespookt, dan moet ik die gedachte even uit je hoofd praten. We hebben nu een heel rijtje bakken, 4 bakken hoog, én gevuld met grond, een puit perdu, reeds gevuld met stenen, én een vreselijk in de weg staande/liggende boomstronk is verwijderd! Johan heeft nog wat takken weggehaald en ik onkruid. Morgen moeten echt de plantjes erin. Die hebben het vandaag best zwaar gehad. 27º C! Op de radio gehoord dat er volgende week 27 maart in La Bourboule een feest is. 'La grande nuit de l'accordeon'. Daar willen we wel naar toe!
Dinsdag, 22
maart 2005
's Morgens is het best koud en dan is het in bed zeer aangenaam. Het kostte ons vanmorgen heel wat moeite om er uit te komen. Toch weer gelukt. Eerst naar Tauves naar de electricien Mr. Vergnol om het nodige te laten bekijken. Morgen terug om te vernemen wat zijn oordeel is. We hadden nog een trechtertje nodig voor de benzine voor de generator (de elektriciteit valt weleens uit, en misschien komt die EDF meneer toch niet) én benzine. Toen konden we weer 'au boulot'. Johan eerst met de generator. 's Middags hadden we elektriciteit. Lang leve Mr. Bruel. Ik ben lekker in de tuin bezig geweest. Morgen ga ik bikken. Jahon gaat verder met de afvoer van de buanderie. Je kunt wel merken dat we dit werk niet gewend zijn. We missen het overzicht van het geheel. Daar leren we ook weer van. Was het gisteren 27º C toen wij gezellig in de winkel zochten naar van alles en nog wat, vandaag regende het en waren we dus lekker buiten! Gaan we ook leren hoor. Een best vuurtje gestookt. Niet in de vuurkorf, maar op het pad. We zijn heel wat takken kwijt. De stortplaats voor groen en keien is er niet meer. De ruimte wordt teruggegeven aan de natuur. Dus moeten we het groen verbranden gelijk de Fransen doen. En wat vindt Johan dat erg!!! 's Avonds heerlijk filosofisch zitten kletsen.
Woensdag, 23
maart 2005
Gisteren hadden we de kruiwagen over de restanten van het vuur gelegd, opdat de boel droog zou blijven. Johan haalde de kruiwagen weg en het begon vanzelf weer te branden. Een aloud principe wederom in ere hersteld! Flink wat hout gestookt. Maar eerst ging Johan van alles kopen voor de leidingen. Bochten, koppelstukken, in-innen, T-stukken en meters buis. Ik was aan het bikken. Binnen! En buiten scheen de zon! 's Avonds was ik kapot. Maar dat vind ik niet zo erg. Het werk begint vorm te krijgen. Niet dat bikken. Men heeft van alles tussen die stenen gestopt. Leem, kalk, cement en beton. Dat gaat de nodige beiteltjes kosten. Nee, het werk van Johan, dat schiet lekker op. Die buizen die daar dan ineens zo liggen… Echt hoor!
Donderdag, 24
maart 2005
Johan heeft nog eens boodschappen gedaan. Hij was van alles en nog wat vergeten. We zien dit allemaal als een leerproces. Als we klaar zijn weten we precies hoe het moet. Toen hij terugkwam hebben we leidingen getrokken voor de elektriciteit. Leuk werkje! Tot nu toe ben ik in huis alleen maar aan het breken, uitscheppen, uithakken, enz. Iets toevoegen is dan een welkome en dus leuke verandering. Gelukkig was ik vandaag binnen aan het werk. Het miezerde. 's Avonds naar familie Ferré. Michel had een leuke oplossing voor de cheminée. Om de stempel komt een soort bak. Dat stukje zal later van beton worden voorzien. De plek waar de staander moet komen wordt extra versterkt met extra betonijzer. Beton erin, staander op z'n plek, stempel weg, beton in bakje, en klaar is Kees. Simpel, maar doeltreffend. Johan gaat morgen met Jacqueline naar ???? Daar zet hij zijn handtekening, zodat Michel spullen kan kopen voor het storten van de vloer. Als we dan weer in Frankrijk komen zal de hele boel worden betaald.
Vrijdag, 25
maart 2005
We hebben besloten om toch maar niet naar dat accordeon-gebeuren te gaan. Het is heel officieel. En dat is niet echt aan ons besteed. Er zijn nog legio andere leuke dingen te doen. Zoals fikkie steken. Vandaag hadden we een best vuur. Het wilde gewoon niet uit!! Johan dus met Jacqueline naar Bort-les-Orgues. Hij kreeg een rondleiding. '250.000 verschillende artikelen op voorraad!', aldus de man van de rondleiding. (Jean-Michel) 'Nou', zei Johan, 'doe me dan maar een T-stuk.' 'Die hebben we niet.' Ha, Ha. Dankzij Mr. Bruel heeft Johan daar nu een rekening, en kunnen we daar spullen kopen met korting. Wat is het hier toch geweldig. En mochten we mee moeten stemmen voor een burgemeester: onze stem gaat natuurlijk naar Mr. Bruel!!
Zaterdag, 26
maart 2005
We hebben eerst het vuur lekker opgestookt. Toen dat lekker brandde hebben we wat balken naar de 1e etage gebracht. Langs ons huis kwamen heel wat 4X4's voorbij. Verderop is het inderdaad de moeite waard voor dat soort auto's. Vandaag ben IK maar eens naar La Bourboule gereden om boodschappen te doen. Kabel 2,5 dik, 50 meter lang. En een flauwe bocht voor de afvoer. Zo gezegd, zo gedaan. Dure kabel hoor. € 79,-. Maar goed, c'est ça. Ik keek er nog maar eens naar in de auto. FOUT!!! Er zaten 5 draden in i.p.v. 3. Kreeg ik toch € 40,- terug. En wat een geluk dat ik het nog op tijd zag. Weer thuis, probeerden we de leiding naar de forge te trekken. Het touwtje waarmee je die leiging door de buis kunt trekken was verdwenen. En zonder dat touwtje is het onmogelijk om ± 12 meter leiding door de buis te duwen. Dat hebben we proefondervindelijk vastgesteld. Een andere mogelijkheid is een trekveer. In Frankrijk hebben ze iets dat daarop lijkt. Een soort nylon draad, maar daarvan is de lengte slechts 10 meter! We zijn nog op een andere oplossing aan het broeden. Voorlopig komt er weinig uit. Johan had er gewoon een dip van. Ook omdat het met die afvoer niet wou lukken. Hij ook nog maar eens naar La Bourboule. Kon hij meteen even met z'n zus bellen. Dat hielp. Die kabel is nog steeds een probleem, maar die afvoer gaat lukken! Hij heeft wederom een marteau piqueur ter hand genomen! Die hebben we te leen van Mr. Bruel. Schijnt het goed te doen. Ik heb me op de rozen gestort. Figuurlijk wel te verstaan! Desalniettemin voelde ik met helemaal één met de prins uit Doornroosje. 30 jaar is er niks aan gedaan. Meters hoge doornenstaken. Weinig rozen hoor! Michel Ferré kwam om 18.30 uur om de boel te inspecteren. Er moet nog een klein beetje weggehakt worden, en de ijzeren plaat afgeslepen. Toppie! Nog even naar de plek gereden waar de Burande in de Dordogne stroomt. Het was eigenlijk al te donker. Die plek vind ik toch zo bijzonder. Volgende week als het nog licht is nog maar eens kijken. Morgen gaan we naar Frans en Marijke.
Zondag, 27 maart
2005 (1e paasdag)
We zijn laat opgestaan. Bleek het ook nog zomertijd te zijn geworden. We zijn dus héél laat opgestaan. Lekker rustig gewassen, aangekleed en ontbeten. Toen de spullen ingepakt en op naar Rouverol. Helemaal binnendoor gereden. Zo konden we genieten van lieflijke dorpjes, haarspeldbochten en natuurschoon. De lunch gebruikt met uitzicht op een dal. Er vlogen roofvogels. Welke soort weten we niet; in ieder geval geen rode wouw. Het was snertweer! Koud! Maar dat had geen invloed op ons humeur. Frans en Marijke hadden visite van twee collega's van de KUB met hun mannen. Daar zaten we dan: allemaal in het bezit van een 2e huis in Frankrijk. Het was weer gezellig. Niet te laat naar bed.
Maandag, 28
maart 2005 (2e paasdag)
Daar doen ze hier niet aan, 2e Paasdag. Marijke zei dat alles dicht was, maar dat was niet zo. Bij de bakker wist Johan nog een brood te bemachtigen en zelfs bij Mr. Bricolage konden we nog terecht voor nog wat bochten en een zak met schors. We zijn niet over de snelweg gereden. Eigenlijk scheelt het niet eens zo heel er veel in tijd. En nu konden we veel meer zien van de omgeving. Gauw omgekleed en toen nog lekker gewerkt. Johan met de marteau piqueur. Ik hoop toch echt dat dat de laatste keer is. Ik heb de schors bij de planten gedaan. Eigenlijk een dure grap. Ik denk niet dat ik daar nog verder mee ga. Ik hoop wel dat het onkruid weg blijft. Stenen gesjouwd. En nogmaals hoopte ik dat het met die marteau piqueur gedaan is. Wel lang doorgewerkt en nog even gezeten. De kou dreef ons naar het appartement. Even eten, badderen, schrijven en toen was er al weer een dag om.
Dinsdag, 29
maart 2005
De zomertijd is dan wel ingegaan, maar dat is aan het weer niet te merken. Het is koud en nat. Heel nat. Eerst naar Tauves om te vragen of Mr. Vergnol al tijd heeft gehad om een blik te werpen op de tekening. Niet dus. Nou, dan maar zonder de goedkeuring van Mr. Vergnol. Meteen wat boodschappen gedaan en dan 'au boulot'. Ik kon dus niet zo veel in de tuin doen. Beetje opgeruimd, zodat je je gat weer kunt keren in de buanderie. Johan was in de weer met leidingen die onder het beton moeten. Later heb ik nog wat gebikt. Nu is bijna de hele oostmuur gedaan. De noordmuur hoeft niet, (althans beneden) omdat daar de dubbele muur komt. (I.v.m. water dat weg moet kunnen stromen) In de zuidmuur zitten de ramen en de deur, de westmuur zal nog het lastigst zijn met de chéminee en die nisjes. We gaan gewoon stug door! Een stukje gereden. Ik wilde Jorn even bellen om te vragen hoe het met z'n tentamen was gegaan. Hij vond dat het goed ging en heeft alle hoop op een beregoed cijfer. Natuurlijk volop genoten van 'onze mooie Auvergne'. Ondanks de regen blijven we het prachtig vinden. Ik begin wel een beetje te balen van dat grijze-grauwen en dat gemiezer.
Woensdag, 30
maart 2005
Vanmorgen regende het, maar gelukkig werd het telkens beter. Af en toe scheen de zon zelfs. En 's avonds zagen we een pracht van een regenboog afdalen in het dal. Alle leidingen die onder het beton komen zijn getrokken. Zo hier en daar moest Johan nog met de marteau 'Bruel' aan de gang, maar dat mag geen naam hebben. Morgen maken we samen het één en ander vast en dan kunnen we heel wat goten dicht gooien!! Graaf ik nog wel even een gootje naar de cave, en één richting toekomstige trap voor de tuinverlichting. Toen Johan kabel kocht, heb ik een praatje gemaakt met een voorbijganger. Eerst wou het niet zo vlotten, maar opeens begreep ik alles wat de man zei. De toren van Babel, maar dan omgekeerd. Hij vond het geweldig dat ik Engels én zo goed Frans (ahum) sprak. Kijk als het gewoon een kletspraatje is, wil het wel lukken. Hoewel, Mr. Bruel begreep ik ook met z'n aftapkraantje (Iets met 'vide'). Nog een tourtje. Zagen we toch alweer een ree/hert! Natuurlijk prachtige uitzichten! Lekker ruig, dan weer glooiend, bossen, velden, waters en watertjes, bergen... Slaap lekker Auvergne en al je Auvergnats.
Donderdag, 31
maart 2005
De geul voor de elektriciteidleiding voor de tuinverlichting is gegraven, de leiding gelegd en de goot weer gedicht. De goot naar de cave gaat iets minder soepel. Er zijn daar nogal wat wortels (Waar is broer Konijn als je 'm nodig hebt? Oh, andere wortels), en voor de verandering bleek de marteau piqueur ook daar geen overbodige luxe. Samen de water- en elektriciteitsleiding voor de forge achter de stalen binten gewerkt. Het is natuurlijk wel fijn: 30 meter leiding aan 1 stuk, maar als je die dan ergens achter wil hebben moet je toch wel vechten. Wij hebben gewonnen! Daarom hebben we onszelf getrakteerd op lekker eten in La Bourboule. Allebei de slappe lach. 'Ja, daar staat-ie!' Gaat waarschijnlijk niemand begrijpen, maar wij hadden een heerlijke avond. Onderweg naar huis zagen we een marmot Ik moest meteen aan Bep denken. Die heeft ook zo'n schommel-gang.
Vrijdag, 1 april
2005
Met de geul lnaar de cave is het ook goed gekomen. Kan bijna niet anders met dat heerlijke weer. Nog een tijdje in de tuin gewerkt. Onkruid besproeid, opdat het weg gaat en weg blijft; wat zaadjes in de grond gestopt, opdat er wat opkomt en meer van dat soort werkzaamheden. Had ik net de zonnebloempitten de grond in, pakt Johan een hele kruiwagen grond. Met die pitten! Ben benieuw wat en waar het allemaal opkomt. De Euonymussen doen het trouwens voortreffelijk. Over de Rhododendron hebben we evenmin te klagen. 's Avonds heerlijk in de auberge genoten van Truffade. Wel een vreemd idee dat op vrijdagavond de hele boel lijkt uitgestorven. Net als gisteravond was er een prachtige sterrenhemel. De bakker is alvast betaald. D.w.z. het geld ligt voor hem klaar op de tafel. Onze vakantie zit er bijna op.
Zaterdag, 2
april 2005
Vandaag de boel opgeruimd. De vloer van het huis is leeg. Als we weer komen ligt er een betonvloer!! Het plan is dan ook (nu) om de volgende keer gewoon op ons eigen goed te kamperen. In juni of juli moet dat toch wel lukken. De geul is tot aan de boom dicht. Een hele oppervlakte. Gaat een heus terras worden! Johan gaat de volgende keer verder met de buanderie. Een goed toilet lijkt mij wel zo prettig. Misschien gaat het zelfs zo goed, dat we Mr. Espinasse kunnen vragen voor een raam en een deur. We hebben nog een vuurtje gestookt en een tourtje gemaakt. 's Avonds bij Mr. Bruel de 'règle' en de marteau piqueur terug gebracht. Morgen vroeg op. Opruimen. Inpakken, schoonmaken en dan zit de vakantie er echt op en moeten we weer naar huis. Deze 2 weken zijn omgevlogen. We toosten ons met de gedachte dat thuis in Gouda wel het lekkerste bed is en de heerlijkste douche. Zo zie je maar, heeft Cruyff toch gelijk: 'Ieder nadeel hep se voordeel!'