Mei 2005.

Is het beton gestort? Ja!

We hebben weer plantjes meegenomen, waaronder 8 Rhododendrons, 22 Euonymussen (Euonymi ?), 1 Hybiscus en 1 Cotoneaster.

Ja, wij pakken zulke zaken grondig aan.

Wij 'checkten' onze appelboompjes en zagen BLOESEM !

De fruitboom (appel ?), op de smalle punt naar beneden, gaf het goede voorbeeld. (Wat staat er eigenlijk op dat bordje ?)

Sylvia heeft de Euonymussen in de bakken van het nieuwe terras gezet.

In het huis was mr. Ferré al begonnen met...

...de voorbereidingen van...

...het leggen van de betonvloer.

Vrijdag zou het beton worden gestort. Daar waren we een beetje van ondersteboven.

DAAR IS-T-IE !!!!

Ja, dat moet natuurlijk ook op de video.

Een stoere kar.

Wachten op het eerste beton.

DAAR IS UT !!!

Oeps, een beetje ernaast. De doorgezaagde plastic buis was niet stevig genoeg.

Volgens mr. Ferré gaat het allemaal naar wens.

Tot de enkels !

Het gladstrijken van de oneffenheden...

Tot slot werden de werktuigen schoongemaakt.

Johan ging weer verder met de installatie-werkzaamheden bij de 'buanderie'.

Binnen...

...en buiten.

En weer kon een geul dicht.

Zondag konden we voor het eerst op het beton lopen.

Glad...

...als een ijsbaan.

Holiday on beton.

De 'puit perdu' (verloren put) is weer volgestort. De afvoeren van de 'buanderie' komen er op uit.

Door deze betonnen bak lopen een afvoerleiding, electriciteitsleiding en waterleiding. De waterleiding is hier op zijn laagste punt en heeft hier een aftapkraan. Als het 's-winters vriest (-20º C) moeten we natuurlijk de gehele waterleiding laten leeglopen...

Dekseltje erop en het ziet er keurig uit.

Waterleiding (op rol) van de (nog niet geplaatste) boiler naar de douche, wasbak en wc in de andere hoek.

Ons uitzicht in zeer breed breedbeeld (foto-montage)

Na 4 dagen klussen moesten we 'onze mooie Auvergne' weer verlaten en naar huis (zoals afgesproken).

Sylvia's dagboek 3 mei t/m 8 mei 2005.

Dinsdag, 3 mei 2005

Het was Johan nog gelukt om een paar dagen vrij te krijgen. En zo besloten we om weer naar Singles te gaan. Een ieder heeft het over de voordelen van 's nachts rijden. Nou, wij ook maar eens. Toen Johan uit z'n werk kwam, later dan gedacht natuurlijk, hebben we de boel in de auto gezet en gingen we op reis. (Ik ga op reis en ik neem mee: kleding, toiletspullen, gereedschap, grond, planten, fototoestel, pen en papier, enz…) En ik moet zeggen: 'Het is voor herhaling vatbaar.' Ik heb gereden tot en met Parijs en Johan de rest. Hij had dus het moeilijkste stuk. Ik slaap vrij gemakkelijk in de auto. Hazeslaapjes weliswaar, maar al die hazeslaapjes bij elkaar tikt lekker aan. Johan heeft er wat meer moeite mee en dan ook nog het tweede stuk!!! Enfin, om 04.30 uur kwamen we aan. Om 19.45 uur waren we vertrokken. Als een stel gubby's vielen we eerst in bed en meteen in slaap.

Woensdag, 4 mei 2005

Om 04.30 uur naar bed en rond de klok van 10 er weer uit. Da's afzien! Maar toch is het 't waard om zo eerder hier te zijn. Het is lente! Koekoeksbloemen, vergeetmenietjes, primula's, brede orchis, en de bloesem aan de bomen, en al die kleuren groen. Geweldig. Beetje getuinierd en Johan stortte zich op de leidingen en afvoeren. Het huis was verboden terrein. Mr. Ferré was druk bezig geweest met 'pouzzelane', betonijzer, plastic en hij heeft al die leidingen (die we de vorige keer getrokken hadden) vastgemaakt. Vrijdag komt de betonwagen. Een paar uur later zal het beton gestort zijn! Eindelijk! Het weer heeft een buiïg karakter. Maar niet getreurd, je trekt gewoon je regenjas aan en tuiniert vrolijk verder. Samen in de buanderie aan het werk is wat vol. Nog een ritje gemaakt, gegeten en niet te laat naar bed. We gaan hier trouwens zelden te laat naar bed.

Donderdag, 5 mei 2005

Deze vakantie mag ik helemaal aan de tuin besteden. Of aan het spelen met m'n grote teen…. De tuin dan maar. Maar Johan kon wel wat hulp gebruiken bij het leggen van de leidingen in de daarvoor reeds gegraven goot. Dat moet 'à pente'. Toen bleek dat we qua meters flink naar beneden moesten. Maar het laagste punt (voor het aftapkraantje) is min of meer bepaald. En dat punt zit wat hoger. Bocht afsnijden dan maar. En zo stonden we weer heerlijk te graven. Waterleiding kon keurig à pente erin worden gelegd en de elektriciteitsleiding kon, eenmaal in de buanderie, een stukkie hoger. Alles weer dicht gegooid. 'Nous sommes de la resistance. La resistance de la terre!' Ofwel: 'Wij zijn van het verzet. Het grondverzet!' Bij de wat minder leuke, of langdurige, klussen houdt de humor je op de been. Het ging zo goed. We zijn tot 21.00 uur doorgegaan. Helemaal trots op onszelf.

Vrijdag, 6 mei 2005

Een gedenkwaardige dag. Het beton werd gestort. Het hele dorp liep uit. Overdreven, maar de buren kwamen wel kijken. Voor het eerst kennis gemaakt met Mme. Seidel. We zijn meteen uitgenodigd voor een glas. Of het er ooit van komt weet ik niet, want we zagen haar voor het eerst. Wanneer we haar weer zullen zien….? De mannen gingen heel profi te werk. Ik kneep 'm nog wel even. De goot was niet stevig genoeg en daarom kieperde het beton op geheel willekeurige wijze op de grond. De buurman hielp even. En toen de taken duidelijk verdeeld waren, liep alles van een leien dakje. Eigenlijk was er nu sprake van een PVC-goot, maar dan weet niemand waar je het over hebt. Nog wat boodschappen gedaan (de weilanden naar Tauves zien geel van de paardebloemen), getuinierd, en alweer een dag voorbij. We waren wel iets vroeger gestopt dan gisteren. Zo konden we nog even touren door 'onze mooie Auvergne'. Want mooi is het hier! Heel mooi! Plantjes uitgestoken: viooltjes, iets geels en iets groens. Terwijl dit ingetypt wordt besef ik dat ik vergeten ben om op te zoeken wat het zou kunnen zijn. Volgende keer misschien.

Zaterdag, 7 mei 2005

De laatste dag alweer. Johan is klaar met het buiten-leiding-gebeuren. De goten liggen dicht. Dat heeft een mooi ruimtelijk effect. De tuin ziet er ook weer netjes uit. Geplant, gewied, gezaaid en gespoten. Om 13.00 uur even naar fam. Ferré. Jacqueline had fotos gemaakt van de voorbereidende werkzaamheden. We kregen ze mee. Lief hè? 's Avonds kwam Mr. Bruel even kijken. Hij vond die vloer ook geweldig. Nog over plantjes gehad. De 'Boskoop'-varianten. We hebben Brem: Boskoop Ruby, we nemen druiven: Boskoops Glorie en hij heeft 'Belle de Boskoop'. Ik geloof een appel. Uitgenodigd voor een aperitive. Stuk kaas mee. Daar houden ze erg van. Hij had nog weer een tip voor wat we op de vloer kunnen leggen. Graniet-achtig in stukken. Mozaïek. Zag er leuk uit, maar hout heeft een warmere uitstraling. We zijn er dus nog niet helemaal uit. En de hond van fam. Bruel heeft jongen. 7. Schatjes zijn het. Wit met vlekken en hangoren. En ze stinken (nog) niet. Ze hebben nog die zoete puppy-geur. Konden we hier maar wonen. Ruimte, rust, en dan misschien ook een hond. En kippen. Wat is er tegen dagdromen??

Zondag, 8 mei 2005

Nog eerst even op de vloer gelopen. Het lijkt wel een ijsbaan, zo glad. En wat een oppervlakte. Natuurlijk moesten er de laatste kiekjes worden geschoten. Het uitzicht zou ik het liefst in m'n zak mee willen nemen. Ik zal echter genoegen moeten nemen met foto's. Toen op weg. Dat plan hadden anderen ook opgevat. Lullig! File vóór Parijs, file ná Parijs, en verder was het nogal druk. Zo ongeveer ¾ van het traject. We hebben er zo'n elf uur over gedaan. 8 Mei is in Frankrijk wat bij ons 5 mei is. Dat had er misschien mee te maken. En of het daar ook moederdag was….Zou zo maar kunnen. Ben benieuwd wanneer we weer gaan. Het uitzicht hier laat behoorlijk wat te wensen over.