Juni 2005.
Het terras voor de 'buanderie' is weer open en verrijkt met typisch Frans meubilair (van de Gamma).
Wij zullen deze keer niet in het logement van de familie Ferré overnachten. We willen ons toch kunnen wassen met warm water. Daarom een 'douche' op zonne-energie opgehangen. De afvoer is er al: de 'puit perdu'.
Onze spulletjes krijgen een plaats op de (eindelijk) vlakke vloer in het huis.
We slapen op luchtbedden.
Tijdens een 'toertje' in de omgeving zagen we voor het eerst de gele gentiaan (Gentiana lutea L.).
Deze plant is zwaar beschermd en geeft de bittere smaak aan een regionale likeur: Salers. Hoe dit met elkaar is te rijmen weet ik niet....
Even weg van de snelweg....
...ontdekken we een hazelworm (Anguis fragilis). Dit is geen slang, maar een hagedis zonder pootjes.
Aan de rand van een van de vele stuwmeren (foto-montage).
Het Franse energiebedrijf (E.D.F.) heeft tussen de stuwmeren en heel stelsel van verbindingen aangelegd. Communicerende vaten?
Na afloop van een 'toertje', moet er natuurlijk weer worden gekookt in de geimproviseerde keuken...
...en ook weer worden afgewassen. Improviserende vaten?
Een fraaie wolkenformatie boven ons huis.
Aan het einde van de regenboog...
Johan wijst aan waar het goud ligt.
Sylvia gaat even zitten bikken.
Een spannend moment. Het water gaat er voor de eerste keer op. Houden de soldeerverbindingen het ?
Ja, het werkt en het lekt (bijna) niet !
Dan kan ook de boiler worden opgehangen en aangesloten.
Tijdens een 'toertje' slaan we een klein weggetje in naar het plaatsje Le Mont. Daar worden we ontvangen door een vervaarlijk blaffende labrador. Later ontmoeten we de eigenares, die ons vertelt, dat de hond niet 'mechant' is, maar 'fou'. Vanaf Le Mont hebben we een schitterend uitzicht op ons huis en de omgeving.
Het gezaaide groeit en bloeit en boeit.
Pictoresque...
Voor de liefhebber een lekkernij, maar wij laten ze lopen.
Dit staat er dus op dat bord. Zie mei 2005. Geen idee, wat het betekent.
Later in de week hebben we een goede plek gevonden voor de dubbele wasbak, die we van Anneke en Ruud Bosch hadden gekregen. Helaas alleen nog koud stromend water in het huis.
De boiler doet het. We hebben warm water in de 'buanderie' !
En dat is heel erg lekker!
Helaas moesten we zondag weer naar Nederland en ging het terras dicht.
Sylvia's dagboek 17 juni t/m 26 juni 2005.
Heerlijk zo'n extra vrije dag. Waarom precies weet ik ook niet. Het is meer het idee. En dus vertrokken we op 09.30 uur naar Frankrijk. De reis duurde wat langer. Het was warm, ik had last van m'n hooikoorts en Parijs was druk. Het briefje met de alternatieve route, die Marijke ons gegeven had, lag nog thuis op de tafel. Gelukkig lag de kaart achterin, onderop. We moesten dus wel de vertrouwde route volgen. Al met al duurde de reis 10 uur. Net even wat langer dus. Ook hier was dus sprake van 'het idee'. Het was groeizaam weer geweest. Warm ook. De rhododendrons konden daar niet goed tegen. Het kleefkruid, de brandnetels en varens hadden daar veel minder last van!De bomen staan vol in blad. De weg en de camping kun je bijna niet meer zien. Dat geeft een extra gevoel van vrijheid. De Monacjes kwamen ons begroeten. Morgen hebben ze een barbecue met vrienden van de 4 X 4 club. En dat dat het nodige geluid met zich meebrengt. Niet zo zeer van de motoren, maar meer van de vrienden. Zij zullen ongetwijfeld meer geluid produceren naarmate de wijn vloeit. We hebben de luchtbedden opgeblazen met behulp van de compressor. Veel gemakkelijker dan met het voetpompje. Daarna gegeten en genoten van een heerlijke zachte zomeravond, onder een prachtige sterrenhemel.
Te warm om te werken. Zelfs Johan zocht de schaduw op. Ik heb me op de koelkast gestort. Na bijna een jaar in het stof te hebben gestaan, kon die wel een sopje gebruiken. De buanderie is nu een stuk leger. Kan Johan morgen lekker aan het werk. Het is allemaal nog meer eigen nu we hier kamperen, en niet op en neer naar het appartement hoeven. Ik hoop dat het met het sanitair lekker opschiet. 'Eigen haard is goud waard' maar een eigen WC doet daar equivalent aan mee! Nog wat boodschappen gedaan. Vooral zakdoekjes!!!! De herrie van de 4 X 4 club viel reuze mee. Het douchen na zo'n snikhete dag was ronduit zalig. Het eten was weer lekker. En weer zo'n zachte zomeravond met licht van de maan. Ondanks zo'n lummeldag waren we moe. Kan ook de combi warmte+wijn zijn geweest. Telde wel mee in ieder geval. Om 23.00 uur gingen weer slapen. We hadden alweer geweldige plannen voor van alles. De buanderie, het huis, de tuin, de forge, zzzzzzzzzz
Heet, heter, heetst! Ik had natuurlijk binnen kunnen bikken. Maar in de schaduw was het goed toeven. En dus heb ik de boom ontdaan van zijscheuten, distels uitgetrokken (2 kruiwagens!) en onkruid besproeid. Af en toe hielp ik Johan. Ook hij heeft 2 handen en soms heb je er echt minstens 3 nodig. Johan is met de waterleiding bezig. Het koperwerk. Geen gemakkelijk klusje en met deze hitte al helemaal niet. Het sanitair gaat deze week waarschijnlijk niet klaarkomen. De volgende keer dus weer op de 'emmer' en in de weer met zakken en teiltjes om je te wassen. (Bij mooi weer is dat heel goed te doen.) De Monacjes hadden hun 4 X 4 tour. Langs 'ons' kruispunt liep de oldtimer-rit. De opkomst was hoog. Alle merken auto's met dito claxons. Ook van die schorre koeien. Grappig hoor. Er was zelfs een cameraploeg! Vroeg gedouched en daarna hebben wij ons eigen ritje gereden. Site du Fraysse bood een prachtig zicht. Je kon helemaal in het rond kijken. Van de lijst met te bekijken flora en fauna kunnen we nu ook de hazelworm en de gele gentiaan afstrepen. De hazelworm had z'n staart afgeworpen en dat sukje kronkelde over de weg. Raar gezicht. De relmuizen zijn verhuisd van de buanderie naar het huis. Fauré, de kat van de familie Monac, had zich in de ruimte boven de cave verschanst. Nou is het hier zo rustig, maar toch beleven we van alles.
P.S. Vannacht heb ik ontdekt hoe ik het minder benauwd kan krijgen als m'n neus helemaal dicht zit van de hooikoorts. Lekker bijtijds wel als je weet dat ik er pas vanaf m'n 14e jaar last van heb. Johan deed de ontdekking van de 'dakpan'. Een prima hulpmiddel tegen het afbranden van het dak tijdens het solderen.
De temperatuur is iets gedaald. In de schaduw is het echter nog steeds het best. Na een heerlijke trage start zijn we dan toch maar wat gaan doen. Johan heeft een boiler geplaatst en ik ben gaan bikken. Ook binnen gutst het met straaltjes van je lijf. Reden genoeg om regelmatig te pauzeren en wat vocht tot ons te nemen. Bier heeft een fatale uitwerking op ons. (Vooral op mij) Op gewoon water doen we het het best. Het is heerlijk rustig. In de verte hoor je iemand die werkt. Af en toe rijdt er een auto langs. Vogeltjes zingen alle liedjes en wijsjes. We hebben het heerlijk zo met z'n tweetjes. Soms liggen we in een deuk om niks. We koken samen en genieten van het resultaat. We prijzen ons rijk met de ruimste douche van iedereen. (We douchen immers buiten) We zijn ook ineens heel milieubewust. (Zo'n waterzak is immers niet onuitputtelijk.) 's Nachts gaat het er iets minder rustig aan toe. Flip de Vleer is flink in de weer en ook de fam. Rel heeft het er maar druk mee. Zelf moet ik er behoorlijk van naar de WC. Een hele onderneming 's nachts. Waar zit die deurkruk toch? Zaklantaarn niet te vinden, waxinelichtje net op .Vandaar zo'n trage start 's morgens.
P.S. Johan ging Monac betalen voor de elektriciteit. Het was nog geen 4,- We hoefden niets te betalen.
Het is alweer zo warm met dreigend onweer. Ons startmotortje doet het nog steeds niet optimaal. Flip en de Rellers schijnen het vannacht extra druk te hebben gehad. Maar als we eenmaal op gang zijn, doen we het goed hoor! We gaan stug door, ook als het een beetje tegen zit. Zo had Johan zo'n snerthoek. Geen beweging in wat dan ook te krijgen, soldeer pakte niet, flesje viel om, waxinelichtje kletterde, gastankje leeg .Zoiets heb je nooit bij een rechttoe-rechtaan-stuk. Het bikken valt ook weleens niet mee. Alle 'restjes' hebben ze als voegmiddel gebruikt. Pleister, cement, beton . Maar we hebben het er allemaal graag voor over. We zijn zeer gelukkig met ons plekje en samen rooien we het best wel. 's Avonds hebben we een eind gelopen. Het rondje Singles, La Guinguette. We hebben ons gewoon nat laten regenen. Best lekker, want koud was het niet. En toen we weer onder onze boom zaten werden we getrakteerd op wel heel fraaie regenbogen. Tegen ons uitzicht op het dal kan geen TV-programma op! (Misschien over een tijdje wel.) Morgen gaan we naar La Bourboule. Daar is een 'Brocante'.
Wij naar La Bourboule. Het was er weer heel gezellig. C'est la belle époque. De brocante viel tegen. Er waren alleen handelaren. De prijzen zijn dan erg hoog. Het spul dat werd aangeboden was ook niet helemaal wat we zochten. Veel glas en aardewerk. Antiek(erig). Het was wel gezellig om langs al die kraampjes te slenteren. We zijn er ook achter dat we uit de forge NIETS weg mogen gooien. Alles dat verroest, en dus oud is, is waardevol. Handel! Na de lunch zijn we maar siësta gaan houden. Het was bloedheet! En na zo'n dutje konden we er weer tegenaan. Mijn doel was om deze week de muur met de 2 raampjes klaar te krijgen. Ik geloof dat dat gaat lukken. Tijdens het bikken slaan mijn gedachten op hol. Vandaag een leuk idee gekregen voor een 'link'. We zijn lekker lang door gegaan. Tot ± 21.00 uur. De muur is grofweg bijna klaar. Na een poosje bikken is je bril zo stoffig dat je niet zo scherp meer kunt zien. Je moet de zaak regelmatigcontroleren voor het beste resultaat! Bij Johan begint dat leidingenstelsel al vorm te krijgen. Wie weet lukt het hem toch om het 'koper' deze week af te krijgen. Het douchen kun je beter iets vroeger doen. Net zo snel als het water opwarmt, zo snel koelt het ook weer af. Na de maaltijd genoten van de sterrenhemel. Fascinerend! Sommige sterren fonkelen als diamanten. Ook die kleurtjes. Kan ook een satelliet zijn. Wij hebben er geen verstand van. Wij zien overal de Grote Beer in en voor ons zijn er legio Steelpannetjes. En welke is de Poolster? We moeten er ons eens in verdiepen. Toen we naar bed gingen zag Johan een glimworm. Zo lief met dat groene lichtje. Een vrouwtje dus! Volgens de ANWB-Natuurgids. Zo'n handig boekwerk, maar dan over sterren. Dat hebben we nodig!
Flip hield zich rustig. Fam. Rel ging er om 05.00 uur weer flink tegenaan. Wel grappig hoor van die medebewoners. Ze horen er echt bij. De Rellers zijn reuze nieuwsgierig. In de buanderie volgen ze de verrichtingen van Johan op de voet. En die schieten lekker op. Morgen doen we het grote waterleiding-experiment. Spannend hoor! Daarna doen we het WC-experiment. Net zo spannend natuurlijk. We hopen dat de hopen niet via de douche omhoog komen. In huis is de boel nu gespiegeld. Keuken aan de andere kant. Ik ben halverwege de zuidmuur! Als nieuw soort vulmiddel kwam ik hout tegen. Dat heeft meneer Alabastine nog niet op de markt gebracht. Wie weet ga ik hem dat idee verkopen. 5,00 zal-ie er toch wel voor over hebben? Ik ben benieuwd wat we nog meer gaan tegenkomen. Tussen alle werkzaamheden door genieten we van flora en fauna. Al die soorten vlinders, sprinkhanen, vogels. Het is hier te bewonderen in alle kleuren en in elke grootte. 's Avonds nog even getourd. Een ander weggetje ingeslagen. Richting Le Mont. Van daaraf konden we ons huis zien liggen. Kwam er opeens een hond blaffend op ons af. Méchant ou pas méchant? Gelukkig het laatste, en volgens zijn vrouwtje 'Fou'! En wat bleek Ze kwam uit Eindhoven. Ze woont hier. De bofbil! Gelukkig vond ze dat zelf ook. Ik had het idee dat ze niet op nadere kennismaking verlegen zat. Dus: 'Tot ziens.'
Vandaag de grote dag. Het water bleek in 1 x goed. Dat heeft Johan toch maar weer mooi gedaan. Ik ben zo trots op hem. En ik ben heel blij dat deze mijlpaal is bereikt. Het WC-experiment verliep iets minder soepel. Er schoot een slangetje los en ineens was het een natte boel. Het had iets van een douche, maar dàt experiment deden we niet. Enfin, het slangetje er weer in, (ditmaal zoals het hoort) en gaan met die banaan. Er kwam een klein beetje water uit de afvoerpijp van de douche. Niet echt om van in paniek te raken. WC-experiment geslaagd! We hebben het natuurlijk uitgeprobeerd met water, want dat ruik je niet! Ik begrijp dat iedereen nu een Johan wil. (Lief, knap, en kan vanalles.) Helaas, deze Johan is bezet! Wij zijn van plan om samen 'Les deux Hirondelles' te renoveren tot ons paleis. En ik maar die voegen uitbikken . Waren het eerst alleen voegen waar ze cement voor hadden gebruikt, vandaag bleek dat ze er ook mee gestuct hadden. Er moest iets zwaarder materiaal aan te pas komen. De vuist en de beitel. Zo'n vuist is loeizwaar. Totaal geen ervaring met die combi en zo'n cement-plek bevindt zich bij voorkeur in een hoek. Gelukkig slaagde ook dit experiment. Tja, je experimenteert hier alles. Wìj hadden nog nooit sanitair aangelegd, met een marteau piqueur gewerkt, een muurtje gelegd, voegen uitgebikt, enz . En wat we allemaal nog gaan doen . Zo'n huis heeft wel wat.
We zijn naar Clermont geweest. Eerst naar de Castorama. Daar hadden ze al het een en ander, maar de tegeltjes voor de douche waren nogal prijzig. Daarvoor zijn we naar Brico-Depôt gegaan. Gewone tegeltjes, wit, mat, afm. 10 x 10. Ze stonden wel raar te kijken dat we daar geen witte voeg bij wensten, maar gewoon grijs. Ze hadden ook nog roze en groen, blauw was er even niet meer. Wij hadden het Franse woord voor 'gipsplaat' even niet paraat. De volgende keer dat we naar Frankrijk gaan zullen we het eens in Bort-les-Orgues proberen. Anders moeten we het maar uit Nederland meenemen. Eigenlijk hadden we het plan om vandaag lekker uit eten te gaan in La Bourboule, maar om echt iets af te krijgen hadden we nog even tijd nodig. Dus besloten we om dat uit eten gaan uit te stellen tot de volgende keer en op ons eigen terras de maaltijd te nuttigen. En of we wat bereikt hebben! Warm water! We hebben heerlijk gedouched. De plannen die we maakten waren weer de meest fantastische. Ook de wijn smaakte verrukkelijk. Echt vakantie. Morgen moeten we weer naar huis. Dat is wel jammer. Maar over 4 weken komen we weer terug.
Auto ingeladen, de luchtbedden leeg laten lopen, beetje opgeruimd, geveegd, en toen moesten we richting Gouda. De reis verliep best goed. Je kunt wel merken dat er al heel wat mensen met vakantie zijn. Het is iets drukker op de weg. Parijs was wel lachen. Ik zei tegen Johan dat er zoveel mensen een doosje tissues in hun auto hebben. Johan vond dat behoorlijk overdreven, maar hij zou er eens op letten. Ik ook natuurlijk, want niets zo leuk om met zoiets gelijk te krijgen. Door heel Parijs konden we 2 auto's ontdekken met een doosje tissues. Johan lachen natuurlijk. (Zou ik ook gedaan hebben.) Door al dat getuur op zoek naar een doosje tissues leek het wel of we Parijs in een vloek en een zucht weer uit waren. Het laatste uur van de terugreis valt ons altijd wat zwaar. Je bent toch behoorlijk gaar en de weg die je rijdt biedt weinig nieuws. Saai dus. Over 4 weekjes gaan we het nog eens proberen. Wat zal dat snel gaan......