Juli 2005.

In het gips...

Tijdens het klussen in de 'buanderie'...

...werd Johan gezelschap gehouden door de familie Rel.

Die zich over hun huisvesting zorgen maakt. En terecht!

Omdat we deze week familie-bezoek kregen, zou het leuk zijn als het toilet in de 'buanderie' het deed. Al was het dan maar provisorisch met plakband (Powertape) gemonteerd. Dat gaat lang goed als de WC-pot daarna niet te veel verplaatst wordt. Het plakband liet los en alle (.....) kwam gemalen en wel over de vloer van de 'buanderie'. Een interessante ervaring..... Tijdens het bezoek hadden we geen problemen. Pfffft!

De firma Vialleix uit Bort-les-Orgues heeft gipsplaten voor de douchecabine bezorgd. Dat zijn platen van 250 cm lang, 120 cm breed 12 mm dik. Zwaar dus. Meten en afsnijden is eenvoudig. Daarna de op maat gesneden plaat van 210 cm bij 120 cm op zijn plaats zetten in de douchecabine is andere koek.

De leidingen voor het water, afvoer en electriciteit zijn weggewerkt.

Nog even afplakken en aansmeren en de tegels kunnen er tegenaan.

Na gedane arbeid zou het goed fikkie steken moeten zijn. Als het maar wilde branden. Zelfs niet op butagas!

Sylvia had er echt weer zin in!

Bikken met de linkerhand...

...en dan weer eens met de rechter.

Wat hier nog tussen de stenen zit....

...ligt hier alweer in de kruiwagen.

Bij werkzaamheden aan de buitenkant van de 'buanderie' zag Johan deze slang liggen. Het soort is onbekend. Johan heeft na thuiskomst in Gouda gezocht op internet, maar (nog) niets gevonden.

Als u het weet, mail het Johan

Een uitzicht over het stuwmeer in de Dordogne (foto-montage). Helemaal links op de foto ligt Larodde, een plaatsje vlakbij ons huis. Helemaal rechts op de foto ligt het château de Val.

Een plaatje.

Sylvia's dagboek 20 juli t/m 2 augustus 2005.

Woensdag/Donderdag, 20/21 juli 2005

Woensdagavond zijn we om 2000 uur vertrokken. De Kennedy-tunnel in Antwerpen is nog niet klaar. File!! Eenmaal die tunnel door viel het wel mee. Hopla, op naar Parijs. Daar hadden ze een complete weg afgesloten. Hoe vreemd het ook moge klinken: om 0130 uur (ja, dat is 's nachts) stonden we in de file. We werden dóór Parijs geleid. ± 150 km na Parijs konden we allebei onze ogen niet open houden en zijn we maar een uurtje onder zeil gegaan. Uiteindelijk kwamen we om 0800 uur aan. We hadden onszelf een wijntje beloofd voor het slapen gaan. We hebben ons aan die belofte gehouden! Toen lekker gaan slapen. Rond de klok van 12 zijn we aan onze 'lummeldag' begonnen. Het is heerlijk weer, de Auvergne staat er prachtig bij, het is wwer goed toeven à notre bien. De familie Rel is er nog steeds. 3 van die eigenwijze koppies keken naar ons van boven op de muur onder het dak in de buanderie. Johan wilde nog een vuurtje stoken. Het rookte dusdanig dat de vleermuizen in paniek het daglicht opzochten, en de vogeltjes zochten hun heil elders. Een emmer water deed de rust wederkeren. Maar op de camping is een gezin uit Nederland. Eén van de kinderen heet Pim. Een naar persoon. Z'n zusje gilt/krijst d'r longen uit d'r lijf vanwege die Pim. Pim zelf laat ook van zich horen. De muzikale herrie die ons voor het eerst vanaf de camping ter ore kwam schrijven wij gemakshalve ook op de rekening van Pim. Na het bewonderen van de sterrenhemel zochten we ons bed maar weer eens op. Het wordt al behoorlijk koud 's avonds.

Vrijdag, 22 juli 2005

Het was vannacht lekker stil. Geen Flip of Rel die ons kwam storen. Het was wel koud. Vanavond toch maar dat stuk karton weer voor het gat (gaat raam worden) doen. Ik heb nog wat getuinierd. Er staan weer Stalkaarsen en de anti-rattenplant schiet knappend z'n zaadjes weg. Mr. Ferré kwam nog het een en ander brengen. Samen met een vriend. Die vriend is me toch een charmeur! Wel grappig zoiets. We zijn uitgenodigd om bij familie Ferré nog wat te komen drinken. De douchebak ligt! 's Middags zijn we naar Bort-les-Orgues gegaan om de gipsplaten te bestellen. Ze zijn nl. 120 cm breed en 2,5 meter lang en zwaar. We kunnen ze niet met de Inca vervoeren. Jean-Michel ,die werkt daar en gaf Johan de rondleiding, herkende Johan. Zoiets streelt je ego. We genieten weer volop. Ons uitzicht verveelt nog niet. De sterren zijn nog steeds een onbegrijpelijk iets en de schoonheid van de Auvergne laat zich niet in woorden vatten!

P.S. De broer van Pim heet Thijs.

Zaterdag, 23 juli 2005

Het was vannacht minder rustig. De familie Rel had heel wat te bespreken. Het stuk karton had het gewenste resultaat. Dat was weer een meevaller. Bij het plaatsen van de douchebak kwam Johan een ringetje tekort. Later vonden we die. Toch maar besloten om de bak er weer uit te halen. Degelijk als Johan is, had hij met Power-tape en lijm kans gezien om de heleboel te koppelen zónder dat ringetje. Tja, dat moest er dus allemaal weer vanaf. Uiteindelijk zit alles op de juiste wijze aan elkaar en ligt het zoals het hoort. Ik heb flink gewerkt in de tuin. 3 Kruiwagens met onkruid! En dat alleen uit de bakken en van rondom de bessenstruiken. Het was goed heet. Ik werd er 's middags beroerd van. Water en schaduw zijn dan je beste vrienden! De plantjes hadden daar ook wel zin in. Dus toen de klus van het wieden was geklaard, heb ik de vegetatie van een slok voorzien. Eerst met de tuinslang. Die is te kort om tot aan de forge te komen. Dat laatste stuk moest ik dus met de gieter benatten. Nou hing er een eigenaardig luchtje in de cave. We dachten dat er een of ander beest had zitten plassen. Toen ik de gieter vulde werd die lucht nog sterker. Wat bleek? Er zat een dode muis in. Jakkes! Het stikt hier van de muizen. En ze zijn zo brutaal als wat. Vooral de relmuizen. Maar de veldmuizen die in een gaatje achter het toilet wonen, kunnen er ook wat van. Ze lopen gewoon tussen je voeten door naar buiten. Na het eten kreeg ik een halo-migraine-aanval. Vroeg naar bed dus.

Zondag, 24 juli 2005

Vandaag heb ik niet veel gedaan. Alles deed zeer. Dat was de spierpijn na de verkrampingen van de migraine. We hebben wat boodschappen gedaan. Een barbecue gekocht. Zo'n ding is een must hier. Voordat we aan het boodschappen doen toe waren, moest eerst het toilet gemaakt. Dat lakte. Waarom was een raadsel. Klemmen nog maar eens gecontroleerd. Ook niet. Toen ging ik me er ook nog eens mee bemoeien. Ik deed en zei dingen die nergens op sloegen. Toch heeft dat geholpen. Johan wist 't ineens! Het toilet doet het nu. Als je een beetje opschiet kun je je eigen plas horen weglopen in de puit perdu. (We wisten al dat we niet echt spoorden.) Johan helemaal in de weer met de elektriciteit. Voor zover dat nog gaat lukken. Het bruine draad is bijna op. Dat kan die man toch ook maar weer. 's Avonds heerlijk ritueel vlees verbrand. Het was niet koud, de wijn was prima, eten goed, in de verte vuurwerk en toen de bewolking wegtrok hadden we de prachtigste sterrenhemel sinds tijden. Alle ingrediënten voor een romantisch avondje.

Maandag, 25 juli 2005

Bikken: het moest er toch weer eens van komen. En terwijl ik zo lekker bezig was, kwam Mme Ferré ons vertellen dat de meneer van Vialleix had gebeld om te zeggen dat de gipsplaten vanmiddag i.p.v. woensdagochtend bezorgd worden. Zo gaat dat hier! Zo heerlijk gemoedelijk. En dat kwam goed uit. Johan was net door het bruine elektriciteitsdraad heen. Er is nog genoeg te doen hoor, dus we hoeven ons geen moment te vervelen. Echter toen de platen gebracht waren, heeft Johan er zich meteen op gestort. Met het nodige geschuif, getil en vooral beleid, is het ons gelukt om een plaat van 2.10 X 1.20 m zonder breken!!! In de doucheruimte van 2.18 X 1.20 X 0.80 m te krijgen en dat terwijl de douchebak er al in lag. Wij waren weer trots op ons! Het 'tackeren' ging helemaal top. Morgen gaan we verder met die platen. Nog een heel gepas en gemeet. Maar dan ziet het er strak uit. Nog even op pad om de sms-jes binnen te halen en daarna met een goed glas wijn onder een stralende sterrenhemel zitten genieten van de gitarist die op de camping zijn kunsten ten gehore bracht. Gezellig hoor! Nog een beetje lucht in het bed geblazen en slapen maar.

Dinsdag, 26 juli 2005

Vandaag was ik het knechtje van Johan. Dat hield in dat ik hielp bij het afmeten, snijden en monteren van de gipsplaten. Niet moeilijk, wel veel gedoe. En of ik de pozelaine wilde verzamelen. Goed, ik heb 1 blauw-bakje gevuld. Daar laat ik het bij. Ik voelde me een mengeling van Assepoester en zo'n zielig stenen bikkend kind uit hongerig Afrika. Voor de gezelligheid zijn we samen boodschappen gaan doen. Jorn gebeld. Hij had ingesproken op voice-mail! Die loopt nu met krukken. Heel vervelend door z'n voet gegaan. Balen; heb je 3 weken vakantie, loop je de helft van die tijd met krukken. Rens hebben we ook gebeld. Die zit thuis met een trui aan. Dat kun je je niet voorstellen, aangezien het hier blote-basten-weer is. Op de terugweg zijn we een eindje om gereden. We kunnen er geen genoeg van krijgen! Net als van al die beestjes die in de tuin wonen. Spitsmuizen, veldmuizen, tig soorten vlinders (o.a. keizermantel, zandoogje, landkaartje) al die cicaden, kevertjes, bijen, wespen...Oh ja, en vogels natuurlijk. Maar die houden zich vrij rustig met deze temperatuur. En 's avonds is daar dat firmament met al die lichtjes waar ik totaal geen benul van heb.'Verbindt de puntjes en verzin er zelf een titel bij.' Nou: huis, stier, kreeft, Eiffeltoren, potten en pannen, poppetje, schepje, slee, bedzzzzzz

Woensdag, 27 juli 2005

Johan ging verder met de elektriciteit (onder het toeziend oog van de Rellers) en ik ging bikken. Ik was van plan om het muurtje naast de deur af te krijgen, maar door hogerhand werd anders beslist. Het veertje begaf het weer eens, en dat deed het elastiek van mijn mondkapje ook. Dus ging ik iets eerder onder de douche. En dat is geen straf. Het is ongetwijfeld de heerlijkste douche die er bestaat. Toen de kip in de marinade, eten en voor een slok naar de familie Ferré. Het was er weer gezellig. Gebabbeld over van alles en nog wat. Maar, er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan. Toen de tijd van gaan gekomen was, stelde hun dochter voor om ons met de auto naar huis te brengen. Omdat het zo donker was. Lief hè? Nog even naar die fascinerende hemel gekeken en toen was er alweer een dag voorbij.

P.S. Voor het eerst een vallende ster gezien.

Donderdag, 28 juli 2005

Vandaag zijn Irene, Steven en Esther notre bien komen bekijken. In Ussel konden ze de weg niet vinden. Ik vind het daar ook moeilijk hoor, dus het verbaasd me niets. Al met al hadden ze er ruim 3 uur over gedaan. Als troost konden wij ze verrassen met een gezellige BBQ. Niet alleen gezellig, het smaakte ook nog. Ze vertelden dat het gisteren bij hun zo had geonweerd. Dat kregen zij 's avonds. Mensenlief, wat een gebeuren. Als het flitste was de lucht helemaal violet gekleurd. Het was niet 1 flits, maar een soort anti-rode-oogjes flitsen. De donder hield minutenlang aan. De regen viel met bakken tegelijk. We konden de overkant van het dal niet meer zien! Dat zaten we dan op onze stoeltjes voor de open deur uitgebreid te bewonderen. Het onweer, het koninginnekruid, de anti-rattenplant. Allemaal afleveringen van een natuurserie. Daar zitten wij ons ongegeneerd aan te vergapen. Onder het genot van een kop koffie en 's avonds nemen we een glaasje wijn.

Vrijdag, 29 juli 2005

Het heeft de hele nacht geregend en geonweerd. De Rellers waren druk en probeerden het kabaal van de donder te overstemmen. Weinig geslapen dus. Het bleef de hele dag wat druilerig. Dat is geen reden om de werkzaamheden stil te leggen. De laatste 2 gipsplaten gingen er tegenaan. Het was een heel gepas en gemeet. Er moeten allerlei buizen en leidingen doorheen. Heel handig als de gaten waar ze door moeten overeenkomen. Ook deze klus hebben we weer geklaard. Johan heeft de hoeken en randen van het speciaal daarvoor bestemde plakband (meer band dan plak) voorzien. Latjes bovenop gemaakt zodat er geen muizen tussen kunnen vallen. Aan alles en iedereen wordt gedacht. We doen in ieder geval ons best. Ik ging weer voor het betere bikwerk. Daar knapt het al zo van op. En het schiet ook lekker op. Nog ± 2 meter zuidmuur en dan nog de westmuur. De cheminee doe ik pas als die geheel gesteund is. Ik heb mezelf een bed beloofd als het bikwerk beneden klaar is. Wel een Nederlands bed. Franse bedden zijn maar 1.90 m. Mijn keuze is vooralsnog gevallen op de Beddinge slaapbank van Ikea. Zo'n slaapbank kun je altijd wel gebruiken. 's Avonds regende het nog en dus zaten we binnen. Dat vond de familie Rel wel heel vreemd. Nieuwsgierig als ze zijn, kwamen ze de boel eensbekijken. Zo'n eigenwijs koppie uit een gat in de muur. Even later zagen we een ander gat bemand, uh, bereld! We hielden ons stil. Toen konden we ze in de muur horen lopen. Van boven naar beneden en van links naar rechts. 'Een Eldorado voor die dieren', zou Moeders de Vries gezegd hebben.

Zaterdag, 30 juli 2005

Toevallig waren we samen in de buanderie. Zeg ik tegen Johan: 'Houd er eens zo'n tegeltje bij?' Uit 1 van de 15 dozen pakte hij toen 1 van de 100 tegeltjes die in zo'n doos zitten. En die zou wit moeten zijn. Dat hadden we immers gevraagd. Nee zeg, is-t-ie bruin. 'Foutje', denk je nog. Maar die hele doos bleek bruin. Erger nog: gevlamd! Van mosterd-bruin tot rood-bruin. Doosje verkeerd. Andere doos. HELP. Ook bruin. Maar voor dat geld moet je niet moeilijk doen. Je moet er maar wat van maken. We leggen een ½ m² uit om te zien wat er van te maken viel. Niet veel. Daarom togen we dan nog maar eens naar Clermont om te zien of we de boel konden ruilen. Gelukkig deden ze daar niet moeilijk over. De tegeltjes die we hadden willen hebben waren er natuurlijk niet meer, zodat we voor tegeltje 'Marmo gris' kozen. Hadden wij weer. Echt, je gelooft je ogen niet als er zo'n bruin tegeltje uit zo'n doos tevoorschijn komt. Maar ach, van de Brico depôt heb je altijd wel wat nodig. Wij zagen er de humor wel van in. 's Avonds heerlijk in La Bourboule gegeten. Er waren jeu de boules wedstrijden. Zo'n manneke van een jaar of 12 gooide die ballen precies waar hij ze wilde hebben. Wij moeten nog maar flink oefenen voordat we mee gaan doen.

Zondag, 31 juli 2005

De zuidmuur is af, de wasbak hangt, er is licht in de buanderie (provisorisch) en de gipsplaten zijn voorbehandeld. Die hoeken e.d. We hebben dus keihard gewerkt. Na het eten zijn we met de tuinstoelen op de plek van de bank (in de toekomst) gaan zitten en gekeken naar de (ook toekomstige) Bekkasinen. We zagen het helemaal voor ons. Ach, laat gegeten, moe, paar wijntjes.. dan kun je je toch vanalles voorstellen.

Maandag, 1 augustus 2005

De laatste dag alweer. De westmuur moest er ook aan geloven. Alleen nog maar het stukje rechts van de schouw. Deze vakantie voor de laatst keer een ritje gemaakt. Het is deze keer moeilijker dan anders om weer naar huis te moeten. We zijn zo lekker bezig geweest. Je zou zo graag door willen gaan. Maar de plicht roept. Gelukkig komen we al snel weer terug. Johan heeft nog een slang ontdekt in de tuin. Later zag ik er ook een tussen de bakken verdwijnen. Ik zag iets dat op een adder leek, maar die van Johan kunnen we niet benoemen. Iets met oranje en zwart gestreept. Zag er best gevaarlijk uit.

Dinsdag, 2 augustus 2005

Inpakken en naar huis. Onderweg wilden we croissants kopen, maar die waren al op. We namen een soort amandel-croissant. Zoiets hadden we nog nooit gegeten. Het voelde al heel zwaar aan. Het was dan ook meteen een maaltijd, maar lekker!!!!!!! In Clermont nog getankt. Dat scheelt de nodige centen per liter. De reis verliep zonder problemen. Blij dat we weer thuis waren? Niet echt, ik heb mijn hart verpand aan dat lieflijke dorpje dat Singles heet, in dat prachtige gebied de Auvergne in dat geweldig Franse land.