Maart 2006.

Zandzakken voor de deur!

In tegenstelling tot wat we hadden verwacht, waren de mensen van Espinasse toch begonnen met de 'maçonnerie'. D.w.z. het klaarmaken van de gaten, waarin later de nieuwe deuren en ramen kunnen worden geplaatst.

Een van de twee kleine raampjes in het stalgedeelte wordt een raam, dat net zo groot is als de 2 reeds bestaande ramen. Op de foto's is dat raam binnen en buiten te zien. Dit zal straks voor veel extra licht in huis zorgen.

Het rechtse -reeds bestaande- raam. We hebben gevraagd om niets van het oude materiaal (deuren, ramen) weg te gooien. Als gevolg daarvan wordt ieder stukje (wrak)hout opzij gezet...

Het linkse -reeds bestaande- raam. Zal het er ooit weer zo gezellig uitzien als in augustus 2005 ?

Een onderdeel van de 'maçonnerie' is het openmaken van de schoorsteen. De trappen (12 m) stonden er al. We hebben bij Espinasse de oude steen gezien, die als rand bovenop de 'en pierre' schoorsteen zal worden geplaatst. Als we de volgende keer er zijn, zitten er ramen in en kunnen we een vuurtje stoken in huis !

Binnkort zijn we in ons huis via de mobiel bereikbaar en is het uit met de rust.......RUST ?!

Terwijl Sylvia heel rustig met de schuurmachine in de weer is...

...laat Johan hier heel rustig de onderkant van zijn schoenen zien.

Tijdens de 'maçonnerie' heeft er een kleine verschuiving van de staande balk plaatsgevonden. Eerst lagen beide dikke balken op de dunne, die parallel aan de muur loopt. Nu dus niet meer.....

Hier is goed te zien, dat deze balk niet meer in de muur zit. Later zal deze balk weer ondersteund worden door de extra muur die op het beton zal worden geplaatst.

Om te voorkomen, dat -voordat de extra muur er staat- nog iets verzakt of er ongelukken gebeuren, heeft Johan een versteviging gemaakt. De oude ondersteuning had geen nut meer is is door Johan afgezaagd. Dat afzagen en weghalen was een hele klus, want bij nader inzien was de 'dunne' balk toch vrij zwaar en zou hij bij ongecontroleerd vallen schade kunnen aanrichten aan het leidingwerk. Dat is gelukkig niet gebeurd.

In de grote loods van Espinasse stonden de eiken kozijnen voor de nieuwe ramen al klaar.

Daar heeft Sylvia ze alvast in de 'lazure' gezet.

Op donderdag besteld en vrijdag geleverd: 200 'parpaing' van 15 cm dikte, nog een paar van 10 cm dikte, een kubieke meter zand, een kubieke meter split en mortel. Waar moet het komen te staan ?

Terwijl Sylvia aan haar dagboek werkt...

...haalt de leverancier hals- en dakbrekende toeren uit om de spullen zo dicht mogelijk bij de deur te zetten. Zo'n pallet met 'parpaing' weegt 1,2 ton. Het was spannend: let op het ene dunne schakeltje tussen de palletdrager en de kraan.

Zandzakken voor de deur.

De gele McCormick, die hier eerst stond, hebben we in september 2005 weggegeven. Maar gelukkig hebben we nog meer karren.

De voedselbollen voor de vogels waren leeggegeten.

Uiteraard hebben we weer een auto-toertje gemaakt

Gewandeld door de omgeving van Le Mont Dore.

Met een waterval, hier...

...en daar.

Sylvia's dagboek 3 maart t/m 12 maart 2006.

Vrijdag/zaterdag, 3-4 maart 2006

We hadden alles vrij snel in de auto. Ergens tussen 18.30 en 18.45 uur reden we naar La Douce France. In Nederland was er na Rotterdam file. Dat duurde tot België. Daarna ging het als een trein! Het weer zat mee. Af en toe een beetje regen. Zoals te doen gebruikelijk waren er veel vrachtwagens op de weg. Ik had er echt zin in. Zo kwam het dat ik tot Orleans gereden heb. Johan nam de rest voor z’n rekening. Bij elke reis zien we wel iets nieuws/bijzonders. Deze keer kunnen we de wezel van de lijst met te spotten dieren doorstrepen. Bij Les Deux Hirondelles aangekomen zagen we dat ze waren begonnen met de ramen. Als dat klaar is zal dat net zo’n stap zijn als met de vloer. Het gerucht gaat dat Ruud en Peter ons komen helpen bij met de vloer van de 1e etage. Ergens in juni hadden we bedacht. Leuk idee om al zo ver vooruit te kijken. Maar in ieder geval is DIE hulp meer dan welkom. Na een wijntje zijn we gaan slapen. Toen naar La Bourboule voor de boodschappen. Mensen, mensen wat een regen! De Burande bruist er vrolijk op los. Ik MOEST gewoon even kijken op het punt waar de Burande en de Dordogne samen komen. Aan de ene kant van de weg zag je draaikolken en hoorde je zo nu en dan het geluid van een afvoerputje. Aan de andere kant spoot het water er weer uit. Aan beide zijden absoluut geen aanrader om pootje te baden! Rens gebeld om te vragen hoe het met Uri gaat. Niet best dus. Morgen gaat hij naar de dierenarts. De slaapbank hebben we dwars gezet. Nu kunnen we lekker met een kussen tegen de muur aan zitten als we in bed nog wat willen lezen. De zitplek is ruimer. Maar als je naar de WC wilt moet je buitenom. Tja, zo ruim is de buanderie nou ook weer niet.

Zondag, 5 maart 2005

Het heeft vannacht gesneeuwd! Buitenactiviteiten zijn dan niet zo aantrekkelijk dus ben ik aan het bikken geslagen. Johan heeft de maten genomen en een lijstje opgesteld voor de Bricodepôt. Toen bleek dat de zon al een behoorlijke kracht heeft. De sneeuw begon al aardig te smelten. Rond 16.00 uur naar Larodde gereden om te bellen. Uri zit bij de dierenarts en wordt nu dwangmatig gevoed. Arme Rens en arme Uri. Marijke gebeld. Ze zijn veilig thuis gekomen. Al met al viel de terugreis nog mee. 10 Uren erover gedaan. Na Parijs waren er geen problemen meer. Nog wat bikwerk verricht, maar helaas begaf het laatste veertje het en kon ik niet meer verder. Toen hebben we de boel maar opgeruimd en terwijl ik onder de douche stond, maakte Johan het eten klaar. Superkokkie hoor!

Maandag, 6 maart 2006

Naar Clermont Ferrand voor buizen en leidingen voor gas en water voor de CV. Ook gekeken voor pannen. Die in Nederland houden het na 30 jaar dienst een beetje voor gezien. Je wordt doodgegooid met snelkookpannen en van die gietijzeren sudderlapjespannen. Het aanbod in gewone pannen is echter gering. Met Uri gaat het nog steeds niet best. Balen hè?! Ik heb nog een beetje in de tuin gewerkt. Johan ging met het koper aan de slag. Na het eten hebben we als vrij snel van de bank een bed gemaakt. Lekker als een stel marmotjes onder het dekbed zitten/liggen lezen. Buiten sneeuwde het. Daar hadden wij geen last van… Oh ja, tijdens onze afwezigheid hadden de vogeltjes de vetbollen opgegeten. Tijd voor nieuwe! Er lagen er nog in de cave, dus dat kon meteen geregeld worden. Echter: tijdens onze afwezigheid hebben de muizen de…………

Dinsdag, 7 maart 2006

Uri is weer thuis. Hij kan weer op z’n pootjes staan en hij eet weer. We zijn erachter dat de Fransen anders koken dan wij Nederlanders. De kleinste pan (zo een met 2 oren en een deksel) heeft een doorsnede van 20 cm en de inhoud van 3 liter. Kleinere pannen zijn steelpannen (casseroles) en hebben geen deksel. Fransen koken waarschijnlijk de aardappelen in 1 X voor de hele week. Het weer valt tegen. Sneeuw, regen en heel af en toe een zonnetje. Dat is dan meteen de gelegenheid om iets in de tuin te doen. En er is een hoop te doen hoor! Van de zuidmuur hoef ik nog maar een klein stukje te bikken. De noordmuur kan eigenlijk pas als de vloer erin ligt. Het bikken wordt dus per vandaag uitgesteld tot later. Toen ben ik maar begonnen met het kastje. Dat gaat mooi worden!!! Johan is klaar met de leidingen. De muur kan gemetseld. Leuk, is er weer iets af.

Woensdag, 8 maart 2006

Johan is met het elektra in de buanderie bezig geweest. Het wordt nu een stuk veiliger. Met zo’n apart groepenkastje lijkt het al heel wat. Ik heb lade nummer 2 van het kastje afgebeitst. Verder stond er niets op het programma. Helaas is het met het weer nog steeds pet!

Donderdag, 9 maart 2006

Een beste dag. Eerst naar Tauves voor wat boodschappen. Op de terugweg even langs Sylvain Espinasse. Die troffen we nog! We konden toen persoonlijk het lekkers uit Gouda geven. Het speet hem dat er wat moeilijkheden zijn met het verkrijgen van de stenen voor onder de ramen en deuren. Maar de kozijnen van de ramen waren wel klaar. Als we zin hebben kunnen we die morgen komen ‘lazuren’. Nou, graag! Natuurlijk! Toen langs bij Michel. Hij is weer opa geworden. Vandaar dat Jacqueline er niet was. Zij is bij haar dochter en kleindochter. We hebben gevraagd of Michel de muur wil plaatsen, en dat gaat hij binnenkort doen. Eerst zou hij morgen komen kijken hoeveel materiaal hij nodig zal hebben. Maar omdat het zulk slecht weer is, en er dus niet buiten kan worden gewerkt, kwam hij vanmiddag al langs. Later kwam hij nog even om te vertellen dat fa. Vialleix morgen komt leveren. Ik denk dat hij maandag gaat beginnen. Ook nog een stukje kaas gebracht bij fam. Bruel. We houden graag iedereen te vriend! ’s Avonds naar La Bourboule. Rens had een sms gestuurd. Met Uri gaat het slecht. Morgen nog een keer naar de dierenarts. Waarschijnlijk voor de laatste keer. Toch hebben we lekker gegeten. Vol en zoet en moe gleden we rond 22.00 uur in bed.

Vrijdag, 10 maart 2006

Johan heeft mij bij fa. Espinasse afgezet met m’n kwast. Ik was in een half uurtje klaar. Maar ik had geen idee hoe lang het nog zou duren voordat ik weer zou worden opgehaald. Het weer nodigde niet uit voor een wandeling. Toen ben ik nog maar gaan helpen bij mensen die een heel chalet te ‘lazuren’ hebben. Ja, anders zit je toch maar te blauwbekken. Nu kon ik meteen m’n Frans een beetje oefenen. Daarvoor kreeg ik alle lof natuurlijk. Om 12.30 uur kwam Johan. Dus 2 uur voor die mensen gewerkt. Toen Rens gebeld. Hij heeft Uri in laten slapen. Jammer, maar het beestje kon niet meer. Uri wordt gecremeerd. De as komt naar ons toe. ’s Middags kwam fa. Vialleix het spul brengen. Er staan nu twee grote zakken zand en grind op de cour en een lading stenen.

Zaterdag, 11 maart 2006

We moesten nog wat boodschappen doen in La Bourboule. Toen zijn we nog een stukje gaan rijden. Wat hoger lag er nog heel wat sneeuw. En zo kwamen we bij le Mont Dore. Ook daar zijn watervallen. Gelukkig is er een bewegwijzerde wandelroute naar toe, anders zouden wij ze nooit gevonden hebben. Helaas had ik mijn wandelschoenen niet aan. Lekker schoenen zonder profiel! Ik kan je vertellen dat dat uitstekend glijdt in de sneeuw. Maar dat mocht de pret in het geheel niet drukken. We hebben genoten van het prachtige landschap, het kletterende water en vooral van de rust!!! Zo nu en dan zakte ik weg tot aan mijn knieën. Dat verhoogde de feestvreugde alleen maar. Nog een beetje gewerkt, want anders zou het zonde zijn van je dag. (Is dat zo??) Morgen weer naar huis.

Zondag, 12 maart 2006

Alles rustig opgeruimd. We willen eigenlijk nog niet naar huis, daarom treuzelen we zo! Toen we dan eindelijk op weg gingen, verliep het allemaal prima. Ja, we misten Uri. Maar gelukkig is het gat dat er valt als er nog twee poezenbeesten rondlopen niet zo groot als wanneer er geen meer zouden zijn. En het idee dat Uri niet meer hoeft te lijden troost ons allemaal.