Mei 2006.

Ze zijn geweest en hebben wat gedaan...

Alles wat groeit en bloeit en .... vermoeit, omdat het steeds weer gemaaid moet worden.

Brem, geel en rood.

Sinds ons vorige bezoek heeft Espinasse zijn 'ding' gedaan: Kozijnen geplaatst.

Nieuwe vensters gemaakt.

Dorpels gelegd.

Schoorsteen naar buiten toe open gemaakt...

...en gemetseld. Bijna klaar, maar precies zoals we het willen hebben: met 'pierres'. Nu kunnen we lekker fikkie steken....

...niet alleen buiten...

...maar ook binnen!

Sylvia heeft het schrijven aan haar dagboek geautomatiseerd.

Ferré heeft ook niet stil gezeten. De isolatie-muur is tijdens onze aanwezigheid in 1 dag neergezet (foto-montage).

11 meter: De Chinglese Muur.

Het ingestorte gedeelte van de schoorsteen heeft hij weer opgemetseld. De binnenkant moet nog wel worden aangesmeerd. De buitenkant kan door ons nog worden gevoegd in de juiste kleur.

De zandzakken voor de deur zijn nu (bijna) leeg.

Reden tot tevredenheid.

Het uitzicht vanuit ons bed in de 'Buanderie'. Prettig!

Niet prettig! Bij Sylvia liep weer een teekje (Ixodes Ricinus) los.

Door het mooie weer konden de vloerdelen lekker buiten in de 'Brou de noix' gezet worden.

Daarna konden ze in het huis verder drogen.

We hebben een aardig oppervlak te 'broudenoixen': aan 2 kanten 2 keer = 320 vierkante meter.

Het is zo mooi.....

Sylvia's dagboek 25 mei t/m 5 juni 2006.

Woensdag/donderdag, 24/25 mei 2006

Om 19.30 uur vertrokken we uit Gouda. De reis verliep vlotjes totdat we op de weg rond Parijs waren. Ergens in een tunnel was er een ongeluk gebeurd en daarom stonden we gezellig met z'n allen op een rijtje. Dat grapje duurde zeker een half uur. Maar daarna ging het weer als een trein. Na Parijs moesten we tanken en nam Johan het stuur over. Maar hij had zo'n drukke week achter de rug, en daarom ging het niet echt lekker. Na +/- 300 km ben ik dan toch maar weer gaan rijden. Enfin, om 05.00 uur waren we ter plaatse. Best moe. Maar zoals de traditie het voorschrijft, eerst een wijntje en dan naar bed. En lekker dat dat was! Zowel de wijn als ons bed. Dan is het toch wel een beetje jammer dat nou net vanmorgen Michel met zijn helpers begonnen aan de muur. Ze kwamen al om 07.00 uur. Niet dat we daar nou meteen wakker van werden, maar toch.......We hebben ons prima vermaakt. Het gras stond kruishoog en dat was reden genoeg om het pad en het terras te maaien. Met de bosmaaier natuurlijk. Nou doet dat ding het niet elektrisch. Er moet iets benzine-achtigs in. Iets met een speciaal mengsel. Tja, hoeveel is dan 4 cl? Met ons duffe hoofd was dat een heel gepuzzel. Ikzelf heb van kinds af aan dat soort raadsels opgelost door te schatten. Maar als je zo'n opgave 'samen' op gaat lossen is er ineens weinig sprake van samenwerken. We kletsten wat langs elkaar heen. De een bedoelde dit, de ander dat. Maar ook hier hadden we het dan uiteindelijk voor elkaar. Toen nog op zoek naar leuke maatbekertjes....... Blijkt er een hele leuke tuit met maatverdeling bij de olie te zitten. Hadden we dit niet al eerder meegemaakt?????? Mr. Espinasse en zijn mannen waren ook al lekker bezig geweest. De stenen onder de ramen en deuren liggen erin. De kozijnen dito. Een geweldige stap in de goede richting allemaal.'s Avonds was de muur al bijna klaar. Morgen komen ze terug om nog het een en ander te doen. Beetje cement wegkrabben, bekisting volgieten........... De schoorsteen heeft Michel ook onder handen genomen. We lagen vroeg in bed. Gek he?

Vrijdag, 26 mei 2006

Om 07.00 uur waren ze weer present hoor! Ze waren al snel klaar. De rest wordt afgemaakt als we een trap hebben. De schoorsteen krijgt dan aan de binnenkant een bekisting, zodat de boel aangesmeerd kan worden. Heel ingewikkeld allemaal. Zeker omdat het in het Frans gaat. Uiteindelijk zal het wel weer meevallen. We zijn al blij met wat we hebben. De ramen hebben nu de eerste prioriteit. Aangezien gisteren allle winkels dicht waren zijn we vandaag boodschappen gaan doen. Op hemelvaart is hier alles dicht, vandaar. Lekker vanalles ingeslagen, zodat we een poosje vooruit kunnen. Frans en Marijke kunnen komen! We zijn flink bezig geweest in de tuin. Het gras stond niet alleen op kruishoogte, het onkruid ook. Er was een aantal Euonymussen (of zeg je dan Euonymi?) volledig overgroeid. De Cotoneaster echter laat het zover niet komen. Die staat er goed bij en groeit prima. Het zand dat uit het huis kwam, van de raamgaten, hadden ze op een berg gegooid. Daarmee heeft Johan het 'terras' voor de buanderie mee geëgaliseerd. Nu is het een kleur en geeft meteen een ruimtelijk effect. 's Avonds heerlijk bij het kampvuur gezeten. Er gaat toch niets boven zo'n lekker ouderwets kampvuurtje. Er waren ook sterren te zien. Het steelpannetje konden we wel vinden, maar de Poolster niet. Doe dan nog maar een wijntje.

Zaterdag, 27 mei 2006

Michel heeft z'n spullen weggehaald. We hebben nu lekker de ruimte. En dat is nodig ook, daar we die vloerdelen in de Brou de noix willen zetten. Planken van +/- 5 meter lengte hebben wel wat ruimte nodig. Maar eerst moet er nog wat aan de tuin gedaan. Johan moest wat dood hout weghalen. Echt nodig, want als het een beetje gaat waaien, waait het zo de weg op. Met alle gevolgen van dien! En dat willen we niet. We kwamen er vandaag achter dat Frans en Marijke niet deze vrijdag of zaterdag komen, maar volgende week. Dat is veel logischer. Waarom zou Irene maar zo kort daar verblijven? Kon ze beter meteen naar Parijs gaan. De GSM-masten doen het vrij redelijk. Vlak bij ons huis (echt op ons terrein) kunnen we in ieder geval wel SMS-en. Bellen wil niet zo. Het bed is nog weer rechter gezet d.m.v. een wat dikker plankje. En om dat eens goed uit te proberen zijn we maar niet te laat naar bed gegaan.

Zondag, 28 mei 2006

Het is toch wel een belevenis als de vogeltjes je wakker maken. De deuren van de buanderie gingen al om 08.00 uur open. De zon scheen lekker naar binnen. Dan smaakt het kopje koffie nog lekkerder. Hans Alberda, van het Frankrijk-forum, had gebeld. Die hebben we vandaag teruggebeld. Voor bellen moeten we immers nog een stukje rijden. Het plan werd gemaakt om 's middags langs te komen. Op de een of andere manier had ik bedacht dat dat rond de klok van vieren zou zijn, maar ze waren er al om 13.30 uur. Niet dat dat een probleem is. Gezelligheid kent geen tijd! En het was gewoon hartstikke gezellig. En warm en zonnig dus wat wil je nog meer. Niets toch? Of het moet zijn dat ik er iets appeteitelijker uit zag. Wij zijn nog even bij het nieuwe huis van Michel en Jacqueline gaan kijken. Ook leuk, zo'n chalet! 's Avonds merkte ik dat ik weer een teek had! Wat hebben die beesten toch met mij? Neen, ik heb niets met die beesten. Zit er vanalles in de EHBO-kist, maar geen desinfecterend middel. Dat ben ik dan maar bij Monac gaan vragen. Had ik meteen weer een kletspraatje. Dat gaat me hoe langer hoe gemakkelijker af. Die Franse lessen hebben dus wel degelijk nut. En ik vind het nog leuk ook.

Maandag, 29 mei 2006

We kregen een SMS-je van Rens. Hij gaat morgen of overmorgen varen. Ik vind het wat. Het is natuurlijk geweldig dat zijn wens nu eindelijk in vervulling gaat. Daar ben ik ook heel gelukkig mee. Wat kan een moeder zich nog meer wensen?! Maar aan de andere kant weet ik dat ik hem vreselijk ga missen. Daar ben ik dan weer verdrietig om. En dan voor drie maanden!! Ook daarvan weet ik dat die tijd om zal vliegen. Nou ja, een mengelmoes van emoties dus. Johan is vandaag bezig geweest om de planken die er nog lagen te verwijderen. Dat valt om den drommel niet mee. Krik, koevoet, haakse slijper... er komt vanalles aan te pas. Die grote dikke balken bewegen op en neer alsof het sateprikkers zijn. Een heel werk dus. 's Avonds hebben we samen de vloerdelen naar beneden gehaald. Ik heb heel wat in de Brou de noix te zetten! Daarna hebben we een vuurtje gestookt in de vuurmand in de haard. De schoorsteen trekt als een lier. Leuk hoor, als het 't allemaal doet.

Dinsdag, 30 mei 2006

Dacht ik toch dat er vannacht weer een teek zich in mijn vel had genesteld. Johan naar de auto om de wapens te halen om de teek te lijf te gaan. Waren we er toch niet zo zeker van dat het inderdaad een teek was. Morgenochtend nog maar eens goed kijken. De volgende ochtend bleek het gewoon een wratje. Terwijl Johan het zich nog bezig hield met het verwijderen van het vloertje (wat dan toch weer een hele vloer blijkt te zijn) begaf ik me in het struikgewas. Binnen kon ik niet veel doen, vandaar. En er is nog heel wat dood hout weg te halen. 's Avonds was de vloer eruit en hielp Johan mij mee. Ineens ontdekte hij een vogelnestje. Bijna ook weggehaald. Er zaten nog jonkies in. We waren best bezorgd of de ouders nog terug zouden komen. Toen we bij het kampvuur zaten, zagen we gelukkig dat papa en mama hun jongen nog niet in de steek hadden gelaten. Rens gaat morgen varen. Ik vind het nog steeds een vreemd idee. Komen we thuis in Gouda, zien we Rens drie maanden niet.

Woensdag, 31 mei 2006

We hebben besloten om de vloer samen in de Brou de noix te zetten. Ruim 80 vierkante meter is bijna niet in je uppie te doen. De eerste 16 planken zijn gedaan. Nog 65 te gaan. Rens zit op een schip. De Cristalwater. Freek heeft hem gebracht. Gelukkig! Het weer valt wat tegen. Zon, regen, hagel en wind. Neen, sneeuw hebben we nog niet gehad. Het nestje met jongen wordt nog steeds bezocht door de ouders. Dit tot onze grote opluchting. Het zou toch wat zijn dat twee van die oenen de natuur een beetje lopen te verzieken! 's Avonds zijn we nog wat gaan toeren. Zagen we ZES reeën. We hebben van de week ook nog een vos gezien. Wat genieten we weer van onze mooie Auvergne.

Donderdag, 1 juni 2006

Weer vrolijk verder met de planken. Beetje saai om te lezen, maar het is niet anders. Alle planken van 18 cm breed hebben we nu gehad. Ook weer heerlijk bij het kampvuur gezeten.

Vrijdag, 2 juni 2006

Vroeg op om naar Tauves te gaan. We hadden eerst het plan om bij Espinasse nieuwe balken te bestellen. Twee zijn niet helemaal top. Maar vanmorgen vonden we het toch wel meevallen. Dus alleen maar naar de bakker en naar de smid. Helaas kan de smid onze Godin niet repareren.Wel met een band erom, maar dat vinden we niet zo fraai. We moeten op zoek naar een smederij met een wals, zodat de hele mantel vervangen kan worden. Zo tegen 12.00 uur kwamen Frans en Marijke. We hebben gezellig de sateetjes op de BBQ gelegd. Beetje nasi erbij en smullen maar. Wat later hebben we een wandeling door het bos gemaakt. Leuk hoor. We hebben verschillende ideeën over hoe het het mooiste/leukste/beste zou moeten v.w.b. het restaureren van de boerderij. Zo zie je maar weer: zoveel hoofden, zoveel zinnen. Maar het uitwisselen van ideeën is wel zo prettig. Dus ook al ben je het niet met elkaar eens, je steekt er toch wat van op. We hebben vanavond binnen gezeten. Ik had het zo koud. Bij het kampvuur was het ook niet alles. De wind blies alle kanten op, waardoor je constant in de rook zat. Een vuurtje in de haard is een leuk alternatief.

Zaterdag, 3 juni 2006

We zijn Clermont Ferrand geweest voor een trap. Bij de Brico-Depôt was de keuze niet zo, bij de Bricorama waren de prijzen een drama. Met Lapeyre kwamen we ook al niet ver. De Castorama zal uitsluitsel moeten geven. Daar hebben we een offerte aangevraagd. Lekker verdwaald door CF. Gelukkig hadden we een kaart bij ons. Zo kwamen we toch bij de winkel waar we wezen wilden. De stad uit zou geen probleem zijn. Steden staan goed aangegeven. Rens heeft een SMS gestuurd. Hij zit nu in Duitsland. Is de eerste dagen zeeziek geweest, maar begint nu zijn plekje te vinden. E-mail doet het niet. Nu weet ik niet of dat aan Rens ligt of aan de apparatuur. Hij is al net zo'n kneus met een computer als zijn moeder. Als hij weer thuis komt moeten we hem maar een spoedcursus e-mailen geven. Vroeg naar bed, want ik had een enorme koppijn.

Zondag, 4 juni 2006

Het is weer juni en dus zijn het de hoogtijdagen voor de hooikoorts. Voor 12.00 uur had ik al een pakje zakdoeken en een halve rol WC-papier verwerkt. Hoe is het toch mogelijk dat een lijf zoveel snot aan kan maken. Het is vandaag onze laatste vakantiedag. Wat is het weer snel gegaan. Als we de volgende keer komen zitten de ramen er misschien wel in! Dan gaat Johan de elektriciteit voor de bovenverdieping aanleggen. Ja, het wordt echt al wat!! En we zijn er nog steeds blij mee. Dat is het belangrijkste!