Juli 2006.

Le coq est mort.........

De natuur had niet stil gezeten in de 5 weken na ons laatste bezoek.

Sylvia heeft in Nederland een hangstoel gekocht en Johan heeft hem in Frankrijk opgehangen. C'est tout comme flotter.

Frankrijk wordt wereldkampioen!?

Wedstrijd gevolgd in de kantine van de camping, maar......Zizou had zijn koppie er niet bij.

Le coq est mort...

Sylvia dan maar weer in de weer met lijnolie en kwast.

80 m²

Deze week waren Corrie en Gert op bezoek geweest. Ook Cristi en Herman kwamen langs. We kunnen niet ontkennen, dat er een wijntje werd gedronken. Gezellig!

Op advies van Ferré gaat Johan de balken, die nu op de nieuwe muur kunnen rusten, loszagen van de oude natte noord-muur. Hiermee wordt eventuele vochtdoorslag via de balk naar de nieuwe muur voorkomen. Dit heeft het bijkomende voordeel, dat de balken nu horizontaal uitgelijnd kunnen worden, voor het leggen van de planken vloer. Helemaal vlak zal het niet worden, aangezien de balken bijna allemaal doorzakken, maar alle beetjes helpen.

De stukken metaal, die op sommige balken zijn geplaatst ter versteviging van de bevestiging in de muur (zoals hier is te zien), zullen later door een loodgieter (een kennis van mr. Ferré) met een snijbrander worden verwijderd. Johan heeft mr. Ferré op het hart gedrukt om voorzichtig te zijn met de plastic leidingen, die achter de muur zitten. Smelten is ellende !

Verwijderde stukken balk en...

...een splinter.

We hielden een klopjacht op de adders. Deze kreeg klop. Un mort, un à attraper...

De relmuizen, weer aanwezig. En hoe! We zijn benieuwd of deze 'lieve' beestjes er de volgende keer nog zijn. Johan heeft op diverse plekken gif neergelegd. Jammer, maar noodzakelijk.....

Spreeuwen op 3-fase krachtvoer.

Sylvia's dagboek 8 juli t/m 16 juli 2006.

Vrijdag/Zaterdag, 7/8 juli 2006

In de loop van de dag had ik alle spullen naar beneden gehaald en de tas ingepakt. Er moest ook nog vanalles gestreken, (vooral voor Jorn) en dat met die hitte..... Gelukkig (?) begaf het strijkijzer het, want ik bijna. Nog broodjes en krentenbollen gekocht bij de HEMA. Er viel vandaag een plensbui en dat was toen ik erin fietste. Eerst vond ik het heel vervelend, maar het waren grote druppels en niet eens zo koud. Het was eigenlijk wel aangenaam. Het enige nadeel was dat ik geen draad meer droog had. Johan kwam vrij laat uit zijn werk. Vlug alles ingepakt, onder de douche en om 19.45 uur reden we richting Frankrijk. Wij niet alleen! Veel Marokkanen die met vakantie naar hun vaderland gingen, het gebruikelijke vrachtverkeer en nog al die anderen die vertrokken waren om vakantie te gaan vieren. Maar we konden lekker doorrijden. Toen we tol moesten betalen, vlak voor Parijs, koos ik wonder boven wonder de goede rij. Het was er een mierenhoop van jewelste, lange rijen, enz. Gelukkig kunnen wij gebruik maken van zo'n CB-loketje. Ik bleef langs de rijen rijden, helemaal tot aan de betaalautomaat. Leuk toch?!?! Wat ook zo wonderlijk was.... de tank ging maar niet leeg. We hoefden pas te tanken bij Orleans. Superzuinig gereden. Toen ging Johan weer achter het stuur. Na een tijdje bleek het toch heel moeilijk om die auto tussen de witte lijnen te houden. Duidelijk een teken dat er even gerust moest worden. Ook met dit idee waren we niet alleen. En wat een irritant gebeuren van al die lampen die gaan knipperen als men de deuren open of dicht deed. Tot overmaat van ramp botste er iemand bij ons achterop. Geen schade hoor, maar wel geschrokken. De adrenaline steeg. En dat was weer een voordeel, want we waren allebei meteen klaarwakker. Toen zijn we maar weer verder gereden. Op internet had Johan een kortere weg gevonden. Die hebben we genomen. Inderdaad een stuk korter en gemakkelijker. Om een uur of 5 waren we er. En zoals bekend: eerst een glaasje wijn.

Zaterdag, 8 juli 2006

Na een flinke dut zijn we opgestaan en natuurlijk bekeken we 'notre bien'. Wij werden weer bekeken door Gert en Corrie! Via een sms-je vroegen ze of wij onze aardbeien aten. Zodoende wisten we dat. In de put van de septic-tank vonden we een vel van een slang. De vuursalamander troffen we er niet meer aan. Waarschijnlijk heeft-ie gediend als maal voor de slang. De planten stonden er best bij. Het onkruid nog beter, maar dat mag de pret niet drukken. Het moet niet zo'n superfraai aangelegde Engelse tuin worden. Niet dat ik daar iets op tegen heb, maar we zijn hier wel in Frankrijk! Er moesten natuurlijk boodschappen gedaan worden. Altijd leuk in La Bourboule. We zijn meteen in zo'n oud hotel wezen kijken. Daar was een brocante. De prijzen waren dit keer redelijk. Maar alles wat je koopt staat voorlopig in de weg en dus hebben we niets gekocht. Toen we terug kwamen vonden we een briefje. Gert en Corrie waren langs geweest en dat ze 's avonds nog een keer zouden komen. Dat was gezellig. Half en half afgesproken dat we morgenavond op de camping de finale Italie-Frankrijk gaan kijken. Mr. Bruel kwam ook nog even langs. Min of meer om te vragen/kijken of alles in orde was. Hij had alles open aangetroffen en wij waren er niet (boodschappen doen). Zaterdag gaan we even langs om het een en ander te regelen m.b.t. vergunning voor de ramen e.d. Vandaag weer genoten van al die prachtige vlinders.

Zondag, 9 juli 2006

Dat was balen. De familie Rel is weer terug. Zij vinden die isolatie niets, en dus zijn ze hard bezig om die weer te verwijderen. Voor ons reden genoeg om de relmuizen definitief te verwijderen. Hetzij met vallen hetzij met gif. We hebben geen zin om ze levend te vangen en tig kilometer verder die beesten weer uit te zetten en anderen met ons probleem op te zadelen. Niet dat we het zo prettig vinden. Wij vinden het schattige beestjes....Vandaag heerlijk in de tuin gewerkt. De slang is er weer dus voorzichtigheid is geboden. Waar dat beest zijn hol heeft weet ik niet. Johan heeft de stoel opgehangen. Wat een geweldig ding! Volop genieten zo! 's Avonds naar de camping. Er was een grotere TV neergezet. Normaal gesproken hebben ze daar zo'n kleintje. Het zat er lekker vol. Een gezellige boel. Na afloop even kennis gemaakt met de eigenaar (Michel) en zijn vrouw (?). Er werd ons een drankje aangeboden. Dat bleek 55% alcohol te zijn. Toch is het ons gelukt om weer naar huis te lopen. Volle maan, dus licht zat. En gelukkig is het hier nooit zo druk, zeker niet na 23.00 uur! We konden dus zwalken zoveel we wilden.

Maandag, 10 juli 2006

De rellers waren vannacht weer druk in de weer. Wat kunnen die beesten een kabaal maken. Het is wel leuk om te zien hoe snel ze langs de muren omhoog en omlaag kunnen, zelfs ondersteboven aan het plafond, met 1 pootje om een plank. Echter als ze zo met het isolatiemateriaal om blijven gaan, houden we binnen de kortste keren niets meer over. We gaan dus echt tot de aanval over. Gert en Corrie zijn vertrokken. Hun vakantie zit er bijna op. Gelukkig hebben wij nog een paar dagen. Met dit weer en dit sfeertje mag het van mij nog heel lang duren. De familie Monac is ook weg en dus kan Johan weer lekker fikkie stoken. Maar hij is ook druk met de voorbereidingen voor de elektriciteit. Ik hou me nog even bezig met de tuin. Onderwijl kweek ik een lekker kleurtje. Jacqueline kwam nog even langs met 2 van haar kleinkinderen. Leuke kiddo's. 1 Ervan eet allerlei beesten, zoals cicades. Jakkes! Maar ja, volgens de Bijbel at Johannes ze ook. Maar in ieder geval, we gaan woensdagavond even bij ze langs. Kunnen we meteen betalen. 's Avonds kwam een andere buurman (die van de Panda 4x4) met z'n vrouw even langs om te vragen of ze een stekje mochten van de roos. Die staat er inderdaad keurig bij. En natuurlijk mocht het. Wij gezellig verder met fikkie stoken. Dat bevalt ons prima. De kleur van het vuur, de warmte, het gedoe .....alles vinden we leuk. Het lijkt wel of de wijn veel beter smaakt bij zo'n vuurtje......

Dinsdag, 11 juli 2006

Naar Clermont Ferrand naar de Castorama. We hadden de vorige keer een offerte voor een trap gevraagd, maar niets ontvangen. De persoon van de offertes was er alweer niet. Dat beviel de mevrouw achter de balie totaal niet. We hebben wat gegevens achter gelaten en Johan wordt gebeld als de offerte-meneer terug is van vakantie. We hebben nog kraan-attributen gekocht en nog meer van dat brico-spul. En een vliegenmepper!!!! Zo'n ding is supernoodzakelijk momenteel. Weer thuis waren we allebei zo guppie als het maar kon. Johan ging desondanks meteen met het kraantje van het toilet in de weer. Ik deed een dutje in m'n hangstoel. (Ik zit er stiekum over te denken om maar vast een resserve aan te schaffen. Zo happy ben ik met dat ding.) Later trok ik nog heel wat varens uit. We hopen dat ze minder snel terug komen op deze manier. Alleen met maaien groeien ze er nog vrolijk op los. Varens branden ook lekker! We zagen een relmuis over de elektriciteitsdraad lopen. Er echt op, niet half hangend of zo. Nog even flink met de mepper gezwaaid en daar kunnen vliegen niet goed tegen. Ik niet tegen vliegen, dus staan we nu quitte.

Woensdag, 12 juli 2006

Niet te laat op. Dat viel helemaal niet mee, daar de familie Rel vannacht krijgertje speelde. Om ze minder herrie te laten maken hebben we ontdekt dat het licht aan een probaat middel is. Maar slapen met het licht aan is ook niet alles. Vandaag hebben we gif neergelegd. Jammer, maar we vinden het helemaal niks dat ze het isolatiemateriaal verwijderen. En dat gaat snel hoor! Voor rattenvallen (grote muizenvallen) acht ik die beestjes veel te slim. Johan is lekker bezig met de elektriciteit. Er moet nog een flink aantal leidingen worden getrokken. We vinden het leuk om dat samen te doen. Ik ben druk in de weer met de vloerdelen. Alles staat in de Brou de Noix, nu nog in de olie. Het weer is nog steeds stralend. We voelen ons weer van die heerlijke bofbillen. 's Avonds naar Michel en Jacqueline Ferre. Michel kwam met het geweldige idee om de balken door te zagen. Tussen de oude muur en de nieuwe muur, zodat ze geen vocht meer op nemen. Morgen gaat Johan er meteen mee aan de slag. Een vriend van Michel, die is loodgieter, zal met een snijbrander het ijzer te lijf gaan. Ik vertelde van de slangen die we hadden gezien deze week. Er is ons met klem verteld dat we die beesten moeten doden, omdat ze zeer giftig zijn. Als je gebeten wordt, moet je per helikopter naar Clermont Ferrand worden gebracht. Dan maar hopen dat het allemaal nog op tijd is. Nou, er staat ons een leuke klus te wachten! Vannacht hebben we toch maar weer het plastic voor de deur gelegd. Morgen komen Christi en Herman.

Donderdag, 13 juli 2006

Vroeg op om naar Espinasse te gaan. De ramen en deuren zijn binnen. Volgende week worden ze er in gezet. Wat zal dat een ander gezicht zijn. 's Winters een stuk beter te doen. Lekker licht en de boel zit meteen dicht. Morgen komt hij nog even langs om te kijken of de dorpel van de deur iets omhoog kan. Dit i.v.m. de vloer die nog gelegd moet worden. Nog snel wat boodschappen gedaan. Toen weer aan de slag.We kregen een sms-je van Christi en Herman dat ze vanavond aankomen op weg naar huis. Gezellig! 's Avonds hadden we BBQ. Het wou niet lekker branden, maar het was gezellig en lekker. Wat wil de mens nog meer?!?! Ook zij vinden het een prachtige plek waar ons huisje staat. Nu is de Auvergne gewoon hartstikke mooi, dus het maakt niet veel uit waar je huis hier staat. Toen Johan de deksel van de septic tank open deed om de huid van een slang te laten zien, bleek de slang er gewoon te zitten. Deksel maar weer dicht en morgen zien we wel weer. Dan is dat beest waarschijnlijk wel verdwenen. Morgenavond gaan we met z'n vieren naar La Bourboule uit eten. Er zal dan ook wel vuurwerk zijn. Een feestelijk gebeuren dus.

Vrijdag, 14 juli 2006

Geen Espinasse. Eerst dachten we dat hij er al om 08.30 uur aan kwam. Wij snel ons bed uit en in de kleren. Maar het was loos alarm. We waren nu toch al op en dat heeft wel zo z'n voordelen. Een lekkere lange dag. Aangezien het zweten is gedurende het werk dat we doen, willen we ook vaak rusten. Dat kon nu lekker. Johan hoeft nog maar 2 balken door te zagen en alle planken van 21 cm breed staan nu ook in de olie/terpentijn. Elke avond denken we dat het gaat regenen, maar dan houden we het toch weer droog. Er zijn vandaag maar een paar druppeltjes gevallen. Je kunt niet eens spreken van een buitje. De natuur schreeuwt om nattigheid. We zagen de kleine adder weer. Dit keer hebben we 'm gedood. Ik heb zeker nog een half uur na staan shaken. De heldin!! In La Bourboule was er gisteren vuurwerk. Tegen de tijd dat we bij de camping waren, was het daar alweer afgelopen. Maar dat mocht de pret in het geheel niet drukken. We hadden een berengezellige avond. Morgen gaan Christi en Herman weer op huis aan. Wij hebben nog een dagje.

Zaterdag, 15 juli 2006

Dachten we een leuk middel te hebben gevonden tegen die herrie van de Rellers, blijkt het al weer niet meer te werken. Ze hebben zich vannacht op het fruit gestort. En een kabaal dat ze daarbij maakten! En van dat licht trokken ze zich niets aan. 's Middags naar de burgemeester om vergunning aan te vragen voor de vergrote ramen. Vrij achteraf, maar dat is geen probleem. Vooralsnog is er geen reden dat er geen vergunning zal worden verleend. Als we thuis zijn moeten we zo snel mogelijk foto's van de oude situatie opsturen, met daarop getekend de nieuwe situatie. De goede man heeft ons nog de druif laten zien die we eens gegeven hadden. Doet het goed! Er zitten zelfs al een paar trosjes aan. Het is toch wel een leuk idee dat je iets gegeven hebt dat in de smaak valt. De halve stapel 18 cm-planken is ook geolied. Toen begon de lucht te betrekken en hebben we alles naar binnen gehaald. Precies toen alles binnen was brak de boel los. Een paar flinke klappen, grote druppels vielen met grote snelheid ter aarde, wat later ook hagelstenen. Toen moesten we de deur van de buanderie dicht doen, aangezien het binnen al behoorlijk nat werd. Zo'n bui koelt lekker af.