September 2006.

Ramen, deuren en wat er verder kan gebeuren.

De ramen en deuren zijn geplaatst. Eindelijk is de boel winddicht en hebben we licht binnen (van buiten).

Dus werk aan de winkel voor de glazenwasser.....

De dubbele deuren op de eerste verdieping, mooi, mooi, mooi....

En dan de voorkant, waar we 2 extra ramen hebben laten maken; 1 linksboven en 1 rechtsbeneden.

Wat ons in eerste oogopslag niet opviel: er is wel erg veel hout gebruikt om de ramen in de 'kozijnen' te plaatsen....Het zijn eigenlijk geen kozijnen, maar ze zijn een onderdeel van de constructie van het huis.

Daardoor is er naar onze zin te weinig glasoppervlak aan de zuidkant. In ieder geval minder dan we hebben bedoeld en verwacht.

Het scheelt per raam/deur zo ongeveer 10 cm.

Zo is het..........................................................en zo had het moeten zijn!

We vinden het echt 'te veel hout' en hebben de ramen en deur aan de zuidkant niet geaccepteerd.

Dat was een moeilijke beslissing, maar het het zo snel mogelijk aan de aannemer (Espinasse) laten weten. Hoe dit verder gaat aflopen weten we nog niet. We hebben gelukkig nog niet betaald.

Sylvia's dagboek komt er niet vanzelf...

Sylvia heeft sinds kort het splitsen van touw weer onder de knie.

Ze heeft zo'n mooie lus gemaakt, waarmee het deksel van de 'fosse septique' kan worden gelicht.

Johan heeft nog wat elektriciteitsleidingen weggewerkt tussen de 'pierres' van de oostmuur. Onder andere voor de buitenverlichting.

Alle planken voor de vloer zitten in de de 'broux-de-noix'en de lijnolie en zijn....

...klaar!

Fikkie!

Feu!

Op verzoek van de loodgieter, die de stukken metaal gaat doorbranden, heeft Johan nog wat hout gezaagd uit de balken.

Sylvia is weer begonnen met bikken. Dit keer de oost-muur op de eerste verdieping. Johan heeft er een vloertje gemaakt van pallets en stukken spaanplaat. Deze is stevig genoeg om een trap te plaatsen. Zodoende kan ook in de nok worden gebikt.

Bikken geeft heel veel stof. Af en toe moet Sylvia even naar buiten om 'lucht te happen'.

De relmuizen hebben van het gif gegeten. Maar we hebben er al wel weer een gezien. Of dat er een was van de 'oude' bevolking weten we niet....

Daarom toch maar een nieuwe barriere aangebracht: gewapend pur-schuim. Patent is reeds aangevraagd.

Op ons zaterdagse toertje hebben we weer eens genoten van mooie uitzichten.

Het hooggelegen kasteel van Murol wilden we ook bezoeken....

Het lezen van borden blijft moeilijk... We hebben eerst een rondje om de heuvel gelopen. Rechtsaf i.p.v. linksaf.

We zijn gewaarschuwd!

Sylvia's dagboek 1 t/m 10 september 2006.

Vrijdag/zaterdag, 1/2 september 2006

Rens voelde zich zo goed dat hij het niet nodig vond dat we thuis bleven. En Freek woont niet zo heel ver weg. We besloten dus toch op vakantie te gaan. Johan was lekker vroeg thuis. Om 18.30 uur reden we weg. De reis verliep weer uitstekend. Ergens in Belgie konden we een stuk niet sneller dan 20 km/u. Waarschijnlijk een vrachtwagen gekanteld. Een heel stuk vangrail lag omver en er lagen allemaal balen met (volgens ons) cement. In Frankrijk stond er een auto met de koplampen naar ons gericht. En dat op onze weghelft. Dat was dus niet zo best voor die bestuurder. Maar het zag er allemaal uit alsof er zich geen persoonlijke ongelukken hadden voorgedaan. We waren een uur eerder bij ons huis. En wat een geweldige ramen en deuren!!!! Eerst nog even zoeken naar de sleutels. Per e-mail had Sylvian laten weten dat ze in de buanderie lagen. Ergens bij de koffie. En ja hoor, in de koffiefilterhouder vonden we een hele bos. Terwijl ik het bed opmaakte, zorgde Johan voor water en licht. Toen....helaas geen wijn. We moesten het met een biertje doen. Lekker een uur of wat geslapen. Familie Rel heeft niets van zich laten horen. Da's wel zo rustig. 's Ochtends lekker aan de koffie. Natuurlijk de inspectie van notre bien. De planten doen het geweldig. Wat wil je na zo'n groeizame periode. De ramen en deuren vallen toch een beetje tegen. Er is heel veel hout en in verhouding weinig raam. Het geheel is waterpas geplaatst, maar de muren zijn dat niet. Dat geeft een beetje een scheef idee. De stenen onder de deuren zijn niet gelift, waardoor er nu geen plaats is voor een vloer. Het matje past er niet eens. Maandag gaan we even bij Sylvain langs en dan zullen we er vast wel uitkomen. Na nog wat geteut zijn we boodschappen gaan doen. Daarna gingen we gewoon verder met dat geteut. Beetje vegen, beetje schuiven, beetje....enz. 's Avonds toch nog maar een kampvuur gemaakt. Niet te laat naar bed. Morgen gaan we weer hard aan de slag.

Zondag, 3 september 2006

Wat een weertje. Zoiets als in juli. Een graad of 30 dus. Echt een vakantiegevoel. We hebben nog wel wat gedaan hoor! Flink wat onkruid verwijderd, planken in de olie gezet, Johan is druk doende met het elektra, en al wat er zich zoal voor doet. Vooral het genieten! Dat doen we volop. Absoluut nog geen spijt dat we dit gekocht hebben. Wat een plek. Wat een bezit. En wat een natuur. Over natuur gesproken....nog steeds geen relmuizen waargenomen. Slangen laten zich ook niet zien. Gunstig, nietwaar? Niet dat ik zo tevreden ben over de wijze waarop we die beesten hebben weggejaagd. Maar de isolatie wil ook wat. Nog naar sms gestuurd naar Rens. Als moeder zit je toch wel een beetje over je grut in. Ook al zijn ze dan 22. Gelukkig gaat alles goed. Alleen het weer is in Nederland niet zo best. Misschien een beetje flauw, maar dat doet je wel nog meer genieten van het weer hier. Natuurlijk vermaken we ons 's avonds opperbest met een vuurtje. Dat hoort er zo bij.

Maandag, 4 september 2005

Vroeg op, want we wilden Sylvain Espinasse nog spreken. Dat was weer snel gepiept. Morgen komt hij om 09.30 uur langs. Dan bespreken we het nodige. Daarna zijn we naar de Vialleix gegaan om te kijken wat daar voor parket te koop is. Nou precies wat we zouden willen hebben, alleen de prijs viel tegen. € 70,- per m2. De tegels voor bij de haard lieten ook wel wat te wensen over. Misschien toch maar in Nederland kopen. Toen zijn we op zoek gegaan naar een smid die onze Godin zou willen repareren. Ook in Frankrijk is smid een uitstervend beroep. We hebben een heel eind gereden. Via iemand uit Bort hadden we een adres gekregen. In Bort is er ook een Weldom en daar hadden we olie en terpentijn gekocht. Terwijl we naar al die middelen stonden te kijken werden we gade geslagen door een Fransman. Omdat het blijkbaar met ons maar niet wilde lukken, vroeg hij ons of we misschien iets zochten. Ja, lijnolie. We hadden al lijnolie gekocht, maar die was veel helderder van kleur. Hij vertelde ons dat die wat donkerder olie echt goed is. Het gaat er hier zo vriendelijk aan toe. Mensen hebben meer de tijd. En het leuke van zo'n praatje is, dat je meteen je Frans kunt oefenen. Ik ga daarmee nog steeds vooruit. Bij de kassa was er een allervriendelijkste mevrouw die ons dus kon vertellen waar we eventueel onze Godin kunnen laten maken. Maar ik geloof niet dat hij er zoveel zin in had. Begon een beetje moeilijk te doen over de stenen die in zo'n kachel zitten. Ook het ontmantelen was volgens hem een hele klus. Al met al zou het op zo'n € 500,- komen. Misschien dan toch maar een nieuwe. Of ook al een Nederlandse onderneming??? Onderwijl hebben we genoten van de omgeving. Die is heel anders dan van ons kikkerlandje. Weer bij ons huis aangekomen hebben we eerst maar gegeten. Toen weer aan de slag met de planken (nog maar 17 te gaan) en de tuin en het elektra.

Dinsdag, 5 september 2006

Mr. Espinasse is geweest. Hij had een leuk verhaal over eventuele isolatie, waardoor er zoveel hout aanwezig is. Er is nu ook plek voor de zgn. volets persiennes. Die kunnen goed plooien. Dat heeft weer als voordeel dat er inderdaad ruimte voor is. Gewone luiken zouden over elkaar komen, aangezien er niet zoveel ruimte is tussen de ramen en deur. Nog een heel punt om over na te denken. Enfin, de deuren worden in ieder geval ingekort en de dorpels gelift. De planken staan allemaal in de olie. Het was een hele klus. Vooral omdat het zo warm is. Maar dat willen we immers tijdens de vakantie?!?! Wel blij dat die klus geklaard is. Altijd leuk om iets van je lijstje af te strepen. Nog maar 10.000 klussen te gaan. (ongeveer) We hebben heerlijk tot laat buiten gezeten. Lekker zitten kletsen. Zo kwamen we op het idee om samen te gaan bikken. Het gebik maakt nogal troep. Daar willen we vanaf. We hebben ook zo'n beetje het idee dat dat een klus is die eerst gedaan moet worden voordat.... Noem maar op, vul maar in. Morgen aan Marijke vragen of we hun compressor kunnen lenen. Onze volgende vakantie gaan we dan geheel besteden aan het bikken. We hopen daar dan een heel eind mee te komen, zodat we al snel kunnen gaan voegen. Helaas kan dat weer niet als het vriest. Ach we zien wel.

Woensdag, 6 september 2006

We zijn een stuk gaan rijden. Johan had nog elektriciteitsbuis nodig. Meteen gekeken naar luiken. Tot onze verbazing zijn de meeste luiken 'persiennes'. Alleen maar een paar oude huizen hebben gewone luiken. Verder zijn het alleen de moderne en de gerenoveerde huizen die gewone luiken hebben. De metalen uitvoering van de persiennes vinden we niet zo geweldig. Die verkleuren zo snel. Maar hoe beter je kijkt naar al die luiken, hoe leuker die persiennes zijn. Nog even langs Michel geweest. Hij is druk bezig met het nieuwe huis. Het schiet dan ook al behoorlijk op. Hij was vergeten om zijn vriend te vragen om het ijzer door te branden. (Nou ja, hij kon er toch niet in.) Hij zal alles op alles zetten om het voor elkaar te krijgen dat de goede man komt voordat we weer naar huis gaan. Het zijn toch van die lieverds! Met Rens gebeld. Roken doet hij nog steeds niet. We zijn helemaal trots op hem. Zijn conditie is nog niks. Hopelijk gaat dat snel vooruit. Gezegd dat hij contact op moet nemen met school, aangezien zijn vaaruren in gevaar komen. Hij vertelde dat hij een fruitmand had gekregen van de rederij. Hij is daar echt geaccepteerd. Zo leuk. Wij hebben vandaag toch maar het gras gemaaid. Wat een werk. Maar in 3 uur tijd hadden we het voor elkaar. Ja, het kan stukken beter. En ja, we waren hartstikke moe. Wat een berg kwam er weer vanaf! Dat wordt weer een flinke fik. Verder hebben we besloten om de ramen en deur niet te accepteren. We kunnen niet wennen aan de verhoudingen. Per raam scheelt het zo'n 10 cm. Bij elkaar 40 cm. En dat is weer bijna een raam. We zien erg tegen het gesprek met Espinasse op. We willen de vriendschappelijke verhouding niet teniet doen.

Donderdag, 7 september 2006

Eerst maar langs Espinasse om het te zeggen. Hij was er niet. Alles op papier gezet. Johan is dat briefje gaan brengen en het telefoonnummer van zijn mobiel gaan vragen. Indien geen telefoonnummer dan briefje. Het werd dus het briefje. Johan is zo'n beetje klaar met de elektriciteit voor zover dat mogelijk is. Eerst de vloer erin. En dat kan pas weer nadat er gebikt is. Zie je, die bikklus heeft nu prioriteit. Oh ja, die compressor mogen we lenen! Jorn belde om te zeggen dat hij een soort van peetvader is geworden van Mikey, het zoontje van Dennis. Een soort van, want het ventje wordt niet gedoopt. Hij is er trots op. Het is ook een hele eer. En een hele verantwoordelijkheid. Hij heeft een BMW. Te leen geloof ik. Dat is me niet helemaal duidelijk. Ik heb vandaag nog even heerlijk in de tuin gewerkt. Het laatste stukje gewied en nog wat plantjes erin. Ik had stekjes van de Euonymus en Forsytsia. Wie weet wordt het wat. We hebben geen slangen gezien. Ook geen rellers. Die zullen toch niet al in winterslaap zijn? Edoch, als je zeven maanden ligt te pitten, mag je wel in september beginnen. Het begint al herfst te worden. De blaadjes aan de bomen worden al geel. 's Avonds wordt het ineens kouder. Dan moet je toch wel op zoek naar een trui.

Vrijdag, 8 september 2006

Nog niets van Espinasse gehoord. En dat zat Johan echt niet lekker. Nog maar weer een keer naar Serre gereden om het mobiele nummer te vragen. Die kreeg hij niet. Wel een telefoonnummer van het bedrijf in Clermont. Hij heeft daar naar toe gebeld en werd te woord gestaan door een allervriendelijkste dame. Espinasse heeft een beurs. Op z'n vroegst kan hij maandag terugbellen. Dan zijn wij er dus niet meer, maar wie weet wordt Johan gebeld. Anders een e-mail. En dat allemaal terwijl ik stond te bikken. En wel op een geweldig vloertje dat Johan gemaakt heeft. Er is al een heel stuk van de punt gedaan. Neen, niet helemaal bovenin. Zal er gek zijn! Eerst maar tot ooghoogte, dan met het steigertje en dan misschien met de ladder tot in de nok. Had ik het gisteren over de herfst die al begint.... Vanavond hadden we wel 5 hele grote, dikke, vette spinnen in de buanderie. En daar slapen we dus. Dat is tenminste de bedoeling, maar met de wetenschap van de eventuele aanwezigheid van nog meer 8-poters, wil dat bij mij niet al te best lukken.

Zaterdag, 9 september 2006

Gisteren was ik nog van plan om vandaag nog flink wat te bikken. Maar er moest nog zoveel opgeruimd worden. En het leek ons ook wel leuk om een soort vakantiedag te houden. Dat opruimen viel zwaar tegen. Er is ruim een kruiwagen vol uitgebikt. En dat ligt natuurlijk overal achter, onder, langs, enz. Dus ik aan de slag met stoffer en blik, terwijl Johan in de buanderie een blokkade opwierp tegen..... relmuizen! Vannacht hebben we er weer een gezien. Die beesten zijn gewoon niet uit te roeien. En misschien is dat maar goed ook.