November 2006.

Dat zit wel snor

Het probleem van de te kleine ramen en deur (R&D) is opgelost! De aannemer zal de R&D aan de voorkant vervangen door R&D met een groter glasoppervlak. Hij vroeg ons het nog niet-behandelde houtwerk af te dekken voor de komende winter. Zie hier het eindresultaat.

De 'pittoresque' mestkar stond al 2 jaar in de weg. We hebben besloten hem te slopen. Hij zat toch steviger in elkaar dan verwacht en Johan had moderne middelen nodig, zoals de haakse slijper...

Het hout konden we gebruiken om op te stoken.

De wielen hebben we (uiteraard) bewaard. Daar kunnen we later nog leuke dingen mee doen.

Tijdens een 'mooi-weer-toertje' hadden we niet alleen een strak blauwe lucht, maar ook een perfecte zonsondergang.

Voorbereiding.

Uitvoering.

We waren niet de enigen, die bijdroegen aan de 'bewolking'.

De ramen en deuren, die wel goed waren, en dus konden blijven zitten, hebben we deze week in de 'lasure' gezet.

We moesten improviseren om de steiger-trap te kunnen plaatsen. Sylvia zou heel voorzichtig doen, .....

...dus dat zat wel snor.

De struik, die hier stond heeft Johan weggehaald en vervangen door een druif, die het in het 'ruige' klimaat van de Puy-de-Dôme zou moeten doen: de 'Glorie van Boskoop'.

Sylvia's dagboek van 3 t/m 12 november 2006

Vrijdag/zaterdag, 3/4 november 2006

Toch nog de tijd gevonden om van alles en nog wat te doen. O.a. naar de stad. In ieder geval voor de krentenbollen. Verder nog leuke dingen gekocht. Zoals daar zijn: ketting, crosstrainer en trui. Johan kwam gelukkig niet al te laat thuis. Op tijd (het zal +/- 19.30 uur geweest zijn) reden we naar La Douce France. De laatste keren reed ik het grootste stuk. Helaas was ik daar nu te moe voor. Om 22.00 uur moest Johan het al van mij over nemen. Dit keer heeft Johan het meest gereden. Wat het belangrijkste is: We vulden elkaar mooi aan! Er waren geen omleidingen of opstoppingen. Om 04.30 uur waren we bij ons huis. En koud dat het was! Een wijntje en dan vlug naar bed. Lekker een paar uur geslapen en we werden gewekt door de vogeltjes die er vrolijk op los tsjilpten. Toen we de deuren van de buanderie open deden, straalde de zon ons vrolijk tegemoet. Toen de gebruikelijke boodschappen, het geveeg en wat al dies meer zij. Volop genoten van dat heerlijke weer. 's Avonds werd het behoorlijk koud. Johan had het vat bewerkt met de haakse slijper. Nu staat dat ding in de cheminee en kunnen we een lekker vuurtje maken. We voelen ons soms net een stel zwervers, als we in dat vat staan te koekeloeren. Wij behoren tot het type dat ook leuk met zo'n fikkie bezig willen zijn. Er naar kijken, er in poken, blazen, enz. Wat dat betreft gaat er niets boven een kampvuur. Verder hadden we het plan om lekker in La Bourboule te gaan eten. Helaas heeft 'ons' restaurant z'n jaarlijkse sluiting. Gelukkig maar dat Johan zo lekker kan koken!

Zondag, 5 november 2006

Wat hebben we toch een lekker bedje. En wat is die douche toch geweldig. Zelfs het weer doet z'n best. 's Ochtends en 's avonds is het onder het vriespunt, maar overdag in het zonnetje kunnen we het af met een T-shirt. Ik heb in de tuin gewerkt. De laatste weken is het groeizaam weer geweest! De cotoneaster doet het voortreffelijk. En zelfs doodgewaande plantjes gaan het weer doen! En dan de afgedankte roosjes van de Praxis..... die hebben het helemaal naar hun zin. En zeg nou zelf, als alles zo heerlijk staat te groeien en te bloeien... daar word je toch vrolijk van! Ik ben al bijna klaar. Johan is druk in de weer geweest met de balken. Die liggen nu aardig op hoogte. Een productief dagje dus. We hopen dat het de hele week zo mee zit. 's Avonds weer lekker bij het vat. Dat ding straalt nog heel wat warmte af. Het principe van de Bekkasinen. Daar zijn we allebei nog steeds fan van. Alleen jammer dat je het vuur niet kunt zien. We zijn maar niet al te laat naar bed gegaan. We waren best moe.

Maandag, 6 november 2006

Alweer zon. Johan heeft zich gestort op de mestkar. Die moest eraan geloven. Het hout gaan we verstoken en de wielen krijgen een decoratieve functie. Op de cour hebben we nu veel meer ruimte. Er kunnen wel 3 auto's staan! Of een heeeeeele lange, grote tafel. Dat is best leuk als we een geweldig feest zouden willen geven. Quand on a prendu la cremaillere (dat is Frans voor een house-warming) of zo. Verder nog een witte framboos, een rose roos en lavendel in de grond gezet. Nu hebben we overal wat staan en hebben we voorlopig geen planten meer nodig. De roos beneden aan de weg heb ik flink gesnoeid. Die groeide helemaal over de weg. En aangezien er enorme doornen aan zitten, kon dat je auto best wel eens beschadigen. Om eventuele claims voor te zijn heb ik 'm dus behoorlijk bewerkt. Verdere werkzaam heden zouden afhangen van 'het gesprek'. 's Middags kwam Samuel Espinasse om het over de ramen en deur te hebben. We zagen er erg tegenop. Maar het was de grootste meevaller sinds tijden. Hij kwam binnen, keek naar het spul, en zei: 'We vervangen het.' Ik kon de goede man wel om z'n nek vliegen. Maar als koele Nederlandse doe je zo iets niet. Laat staan Johan, die op dat moment toch ook wel tot zoiets in staat was. Nou, een kopje koffie dan maar. De vervanging zal of voor de kerst plaatsvinden of begin januari. We moeten de boel wel beschermen tegen het winterweer. Met plastic of zo. Dat zijn meteen gaan kopen in Bort en een fles champagne om het te vieren. Dat deden we 's avonds na het eten bij ons vuur. Heerlijk zitten kletsen over van alles en nog wat. We waren het er vooral over eens dat we wel heel erg geboft hebben met ons spulletje.

Dinsdag, 7 november 2006

De dubbele deuren moeten in de lasure. Johan heeft goten nodig waar hij de electriciteitsleidingen door kan laten lopen. We gingen dus maar weer naar de Bricot Depot. Altijd leuk. Alleen jammer dat ze tussen de middag dicht zijn. Op zaterdag is dat niet zo, maar door de weeks wel. Bikken heeft even geen zin i.v.m. het stof dat dat doet opwaaien. Geen goede combi met het lasuren der deuren. Ik heb voor de vogeltjes vetbollen opgehangen. Het is altijd zo'n leuk gezicht om die beestjes af en aan te zien vliegen. Soms is het net of ze tikkertje doen. Ik word er in ieder geval vrolijk van. Als dank de vetbollen. Marijke had de voicemail ingesproken. Of we morgen komen. Meteen teruggebeld om te zeggen dat dat goed is. We werden nog gebeld door Bart van de Clearwater group. Hij kreeg Rens niet te pakken en hij had hem snel en dringend nodig. De Kobaltwater ligt in Istanboel. Daar zou Rens dan heen moeten. Maar dan moet Rens eerst nog even informeren of hij al mag vliegen. Helaas was er niemand meer aanwezig die daar een antwoord op zou kunnen geven. Even wachten tot morgen dan maar. Zo hebben we het maar druk met van alles en nog niks. Zo'n dag is zo om.

Woensdag, 8 november 2006

Eerst nog heel wat geschuurd. Wat een latjes en wat een richeltjes! Het hout is al behoorlijk aangetast. Onderaan is het zo hier en daar al zwart geworden. Maar dat is dan pech. We maken er wel wat van. Toch nog weer later dan verwacht gingen we op weg naar Rouveyrol. En Rens gebeld. We waren best wel nieuwsgierig naar wat zo'n longarts van het vliegen zou vinden. Dat mag hij dus nog niet. Januari pas. Helaas geen Istanboel voor hem. Even wachten totdat de Kobaltwater in Rotterdam komt ofzo. Onderweg bij Mr. Bricolage lasure gekocht. Gisteren hadden we er niet goed over nagedacht. We hadden wel een blikje, maar dat is nooit genoeg voor die deuren. En het moet nog 3 keer ook. Bij Terrasson was er weer een opstopping van jewelste. Dat ze die snelweg daar nou niet versneld doortrekken is mij een raadsel. Gaan ze die tweebaansweg ook nog opnieuw asfalteren. Enfin, na +/- 1 uur waren we door Terrasson. Toen ging het wel lekker snel. Bij Frans en Marijke is de kelder ook al zo goed als af. Het is (ontwerp van Steven) modern en strak. Maar wel mooi! Het zal nog wel even duren voordat wij zo ver zijn. Marijke had heerlijk Indonesisch gekookt. Er was nog heel wat over. Omdat zij morgen uit eten gaan, kregen wij het mee. Dat wordt morgen weer smullen. We zijn niet blijven slapen. Kunnen we morgen meteen aan de slag. Nog een beetje schuren en dan met de kwast.

Donderdag, 9 november 2006

Vandaag is Rens jarig. Raar idee dat wij nu in Frankrijk zitten en hij thuis in Gouda. Bij de planning van de vakantie waren we er allemaal van overtuigd dat Rens al wel weer op zee zou zitten. Gelukkig is hij toch niet zo'n verjaardagsvierder. Het is voor hem al erg genoeg dat hij gefeliciteerd wordt. Van wie zou hij dat toch hebben? We hebben hem toch maar gebeld om hem het allerbeste te wensen voor het komende jaar. We hebben ons helemaal scheel geschuurd. Wat een verschrikkelijke klus is dat. Toen kon alles in de lasure. Dat ging een stuk leuker. De deuren zijn allebei aan de binnenkant gedaan en de deuren beneden ook aan de buitenkant. We hebben 's middags warm gegeten. Dat beviel mij wel. Zo konden we nog wat later doorwerken. De dagen zijn immers aardig kort. Morgen de deuren boven ook aan de buitenkant. Het zou drie keer moeten, maar ik denk dat wij ons wegens tijdgebrek moeten beperken tot twee keer. Vooral het drogen neemt veel tijd in beslag. Het vuurtje brandde weer lekker 's avonds. Het was een goed idee van Johan om dat vat te bewerken tot 'kachel'.

Vrijdag, 10 november 2006

De dubbele deuren boven staan nu in ieder geval een keer in de lasure. De deuren beneden al twee keer. Typisch spul wel. Een beetje een plastic laagje. Het dekt wel goed, en volgens ons beschermt het beter dan lijnolie. Ik denk dat dat niet voldoende is hier. Bijna elke dag is er wel een temperatuursverschil van +/- 15 graden. We hadden twee grote blikken van dat spul gekocht, maar het strijkt redelijk voordelig weg. De komende 15 jaar kunnen we er wel mee vooruit (ook omdat je het maar eens in de 6 jaar hoeft te doen). Zelfs het oude hout knapt er van op. Dat hadden we toch niet zo verwacht. Mooi donker, vol van kleur. Ik heb dat hout eerst goed bewerkt met de staalborstel. Zo hier en daar was het al 'begroeid'. Het is erg mooi geworden. Het lijkt wel gezandstraald. Johan stort zich op de goten voor de elektriciteitskabels. Kabelgoten dus? Neen, wij gebruiken gewoon dakgoten.

Zaterdag, 11 november 2006

Nog een keer de boel licht geschuurd. Dat viel wel mee. Toen ben ik aan het lasuren geslagen en Johan dus in de weer met die goten en kabels. Alles was op tijd klaar. Zelfs het plastic voor de ramen aan de zuidkant. Nu maar hopen dat het afdoende is. Ook volgens Samuel Espinasse. Ons laatste avondje voordat we weer naar huis gaan was natuurlijk weer een topper. Helaas was de supermarkt al dicht. Echt een lekker broodje hadden we dus niet. Maar een of ander mini-supertje had nog toast. Daar konden we nog wel wat op doen wat toch nog in de koelkast lag. Toen nog een lekker vuurtje, even het dagboek bijwerken, wijntje...... Wij hebben het toch zo goed samen.