Mei 2007.

Du sable, de la chaux et de l'eau

Johan heeft voor het eerst met een draadje gemaaid.

Daar komen kleine escargots van.

Pimpelmees (Parus Caeruleus) pits-stop: 6 seconden!

Wat zit er in die tas, jongeman?

Zand 'Pont du Château', meneer.

Beetje kalk erbij.

Goed mengen in de verhouding Zand : Kalk 3,5 : 1

Water erbij en verder mengen tot je een lekker prutje hebt.

En voegen maar.

Ook loszittende stenen weer terugzetten en voegen.

Johan heeft een 'diepe voegenvuller' uitgevonden. Deze is nog niet in de praktijk gebracht; eerst octrooi aanvragen natuurlijk!

Na het voegen uitborstelen...en het ziet er goed uit!

We gaan het nu groter aanpakken.

Goede stuurlui aan boord van de 'CastoraMix'. Gekocht bij de Castorama en hij kan mixen, vandaar.

Kuub zand 'Pont Du Château'.

Sylvia heeft een kuubje zand in de grote boodschappentas gedaan.

Johan 'hangt' de deur voor de bijkeuken.

Voor de bevestiging van de 2e post kreeg een oude eiken paal een 2e leven.

Daarna werd met cellenbeton een muur opgetrokken.

De bijkeuken krijgt al vorm.

Alles wat je van de cellenbetonblokken afvijlt...

...kan gewoon worden opgesnoven.

t'Is gewoon plakken!

We beginnen lol in het voegen te krijgen. Je kan hier goed zien hoe het ervan opknapt.

Gevoegd boven de dubbele openslaande deur: mooi.

'Dan gaan we de volgende keer de zuid-muur doen'.

La cuisine de rêve...

Sylvia's dagboek van 16 t/m 28 mei 2007.

Woensdag/donderdag, 16/17 mei 2007

We gingen pas om 19.45 uur op weg naar Frankrijk. De reis verliep best goed. Zeker als je je realiseert dat het een lang weekend is i.v.m. hemelvaartsdag. Het was wel druk op de weg, maar het reed. In Belgie kregen we een melding van een spookrijder. Die zou precies op ons traject rijden. Dat vond ik best spannend. Gelukkig hebben we niets gezien. Geen spookrijder en evenmin de gevolgen. Na Vierzon (ik weet niet precies waar) moesten we even een tukkie doen. Ons credo luidt: beter wat later aangekomen dan helemaal niet. Om +/- 06.00 uur kwamen we aan. Alles groen. Tja, dat houdt in dat het regelmatig regent. En zo was onze eerste dag behoorlijk nat. Met het oog op hemelvaartsdag hadden we het idee dat de winkels gesloten zouden zijn. Het boodschappen doen maar een dag uitgesteld. Wel de partytent opgezet. Dat is een goede koop geweest. Beetje gammel, dat wel, maar voldoet geheel aan de eis. Ik had natuurlijk ruimte nodig om dat ding op te zetten. De auto moest weg. Nou is achteruit rijden niet mijn sterkste kant. Dit keer maakte ik het wel heel erg bont. Een kras en een deuk was het gevolg. Balen!!!!!! De forge had voorrang. Johan deed het een stuk beter. Hij heeft die hoekprofielen (van de vorige keer) in de menie gezet. Daarna het gras gemaaid van het loopje en wat distels weggehaald. Hij zag eruit als een groen gespoten mannetje. Op zijn gezicht zaten nog wat spettertjes van de menie. Een kleurrijk figuur! En omdat het gras vrij hoog stond, was hij ook behoorlijk nat. 's Avonds bij het vuur bleek hoe nat. Zijn sokken kon je uitwringen, z'n schoenen waren kledder en de pijpen van de John-Bob dus ook. Alles werd aan een poging drogen onderworpen. De stoom kwam van z'n sokken. Dat was heel leuk om te zien. Helaas, toen we naar bed gingen was alles nog steeds nat. Morgen de overall maar aan en de wandelschoenen.

Vrijdag, 18 mei 2007

We willen deze vakantie beginnen met voegen. Nu doen over de receptuur van het voegsel verschillende verhalen de ronde. De een zweert bij 'droog' voegen. (Wat dat dan ook moge zijn) De ander bij een mengsel met cement. Zo beweert de een dat een betonmolen geen nut heeft, omdat de hoeveelheden te gering zijn. De ander beweert het tegendeel. De structuur van het zand is evenmin aan een mening onderhevig. Het enige dat voor elke mening geldt, is dat de kleur van de voeg bepaalt wordt door het zand. Daar kun je het als leek dan mee doen. Nu wilde het toeval dat Michel Ferre toevallig nog iets kwam doen aan de cheminee. En wie kan je beter informeren over de juiste receptuur dan een plaatselijke metselaar?? Het soort zand dat ons werd aangeraden heet Pont du Chateau. En dat we voor binnen zeker GEEN cement moeten gebruiken, zodat met de verschillende temperaturen de voeg mee kan bewegen. Dat doet de chaux dan weer. Morgen dus op zoek naar het juiste zand. Met die betonmolen wachten we dan nog maar even. Het staat natuurlijk wel interessant, zo'n ding op de cour, maar als je 'm toch niet gebruikt, tja, beetje overdreven. Vandaag natuurlijk naar de Atac geweest voor de boodschappen. We hebben een klantenkaart. We horen er hier nu helemaal bij! Op woensdag is het daar het voordeligst winkelen. 30 % korting op het eigen merk. Kom daar maar eens om bij de Plus, AH, of de C1000. Vandaag flink in de tuin bezig geweest. Niet alleen het gras was gegroeid, het onkruid was ook omhoog geschoten. Een voordeel is dan weer, dat je goed kunt zien waar je gebleven bent. We hebben lekker buiten gegeten. Het was heerlijk weer. Zelfs na het eten zijn we nog even doorgegaan met tuinieren.

Zaterdag, 19 mei 2007

Wij naar Bort voor zand. Helaas hadden ze geen zand van Pont du Chateau. Wel iets anders dat erop zou lijken. Maar met al die verschillende meningen, verhalen en recepturen gaan we voor Pont du Chateau. Dus naar Point P. Een beetje meegenomen om te proberen. We blijven Hollanders nietwaar. Op de terugweg langs Tauves. Daar zou iets te doen zijn. Helaas, niet vandaag, maar morgen. Toen aan de slag met het mengen van zand en kalk. 'Du sable, de la chaux et de l'eau' We proberen het uit op het muurtje van de bijkeuken/WC. We kunnen altijd nog besluiten om het helemaal weg te werken als we het niets vinden. En bovenal, we kunnen er goed bij. Gewoon stahoogte beginnen. Een echt probeermuurtje dus. In het begin was het heel moeilijk! Maar na een minuut of wat begon er zich een werkwijze te vormen. En daar is het bij gebleven, want het zand was op. Nu maar afwachten hoe het eruit ziet als het droog is. Voor zo'n ongeduldig type als ik duurt dat heeeeeeeeeeeel lang. We hebben inwoning. Hoeveel individuen weten we niet. Dit keer is het de familie Pimpelmees die bij ons is ingetrokken. Ze wonen in een gaatje in de muur. Buiten. We hebben er dus geen last van. Papa Pimpel en Mama Mees slepen de hele dag door larven en rupsen aan voor hun kroost. Ze houden hun nestje volgens ons heel netjes, want je ziet ze ook vaak met poep weer naar buiten komen. Het is aandoenlijk om dat allemaal te zien. Je zou ze zo willen helpen. Meteen wetend dat dat meer hulp wordt van de wal in de sloot. Of die van de regen en de drup. Zodra ze klaar zijn met broeden eten ze weer zaadjes. En als wij er zijn zullen we daar zeker voor zorgen!

Zondag, 20 mei 2007

Wil ik vanmorgen de koffie aanzetten zie ik me toch een bende mieren. En niet van de kleintjes ook. Waar ze zo gauw vandaan zijn gekomen is me een raadsel, maar ik weet wel dat ik er zo snel mogelijk weer van af wil. Om dat te bewerkstelligen eerst de buanderie leeg gehaald. Ja, ook het bed. Onder de dekenla zag ik ze ook. Zeker zo'n 200 mieren geplet of anderszins uit de buanderie verwijderd. Morgen een mieren-lokdoosje kopen! En een nieuwe veger, want die we nu hebben heeft z'n beste tijd gehad. We hebben de bijkeuken afgemeten. Een heel gedoe. Beetje naar links, rechts, voor en achter. Nee, toch maar zo. O jee, die balk moet nog.... Nou, dat duurt dus wel even. Toen op zoek naar een leuke balk voor naast de deur. Kwam Mr. Monac ons begroeten. Even gekletst en we werden gevraagd iets te komen drinken. Enfin, 's morgens niet zo veel gedaan. 's Middags stond er wel een deur. Met aan een kant een balk om de boel te verankeren. De balk aan de andere kant moet nog. Daarvoor hebben we geen hout op voorraad. Onze boodschappenlijst wordt al aardig lang. De voegen zijn nog steeds niet droog. Het ziet er goed uit. De techniek kan beter, maar we zijn van mening dat het er heel erg van opknapt. Morgen bij Point P een kubieke meter zand bestellen. En een betonmolen kopen. (Ook op de lijst) De voegen zijn breed en diep. We hebben dus behoorlijk wat grote porties specie nodig. Ze hadden vandaag regen belooft, maar daar zaten de meteorologen mooi naast. De hele dag scheen de zon. Ik heb vandaag daarom nog lekker in de tuin gewerkt. In zo'n grote tuin is altijd wel iets te doen dus aan werk geen gebrek. 's Avonds een pracht van een vuurtje gemaakt. Dat was weer genieten.

Maandag, 21 mei 2007

Eerst naar La Bourboule naar Point P om zand te bestellen. Dat wordt morgen +/- 09.00 uur bezorgd. Toen naar Clermont Ferrand. Bij de Castorama hebben we een betonmolen, wat gereedschap en een nieuwe bezem gekocht. We dachten daar ons hele lijstje te kunnen afwerken, maar houten balkjes 5 x 5 cm schijnt toch niet zo gangbaar te zijn als wij dachten. Toen moesten we dus toch nog naar de Bricodepot. Als lunch steak salade gegeten. Hoeven we vanavond niet meer te koken. We hadden de auto zo leeg mogelijk gemaakt, zodat er zoveel mogelijk ruimte was voor de betonmolen. Gemakshalve waren we vergeten om de spanbanden en ander bevestigingsmateriaal uit het kratje te halen. Dus alles werd in de auto geladen. Niets erop. De balken werden om m'n nek gedrapeerd. Kussentje ertussen tegen de splinters. Zo reden we weer naar huis. Halverwege mocht Johan tussen de balken. 's Avonds hebben we de betonmolen gedoopt. Hij heet Castoramix Constantin de Vries. Castoramix omdat we 'm bij de Castorama vandaan hebben, je ermee kunt mixen en Frankrijk is het land van Asterix en Obelix. Constantin omdat dat de heilige van vandaag is. Dat gewinkel is dodelijk vermoeiend. We hebben verder niet zoveel gedaan. Ja, een kampvuur gemaakt. Gezellig toch!

Dinsdag, 22 mei 2007

Bijtijds ons bed uit. Het zonnetje deed het al lekker. We zijn enorme bofbillen; zulk mooi weer en wij hebben vakantie! De chauffeur stond eerst bij Seidel. Daar was niemand. En zij hoefden dat zand ook niet. (Denk ik.) Uiteindelijk werd het zand bij ons op de cour gestort. Het bezorgen was net zo duur als het zand. (1 m3) Volgende keer laten we de rest van het benodigde zand in een keer bezorgen. Om alvast een beetje ruimte daarvoor te maken heb ik een behoorlijke hoeveelheid zand verplaatst naar een plek bij de boom. In zo'n grote zak geschept, blijft het mooi bij elkaar. Toen aan de slag met de bijkeuken. Balkje zus, balkje zo. Het lijkt allemaal een fluitje van een cent, maar het neemt de nodige tijd in beslag. 's Avonds een deel van de muurtjes geplakt. Raar eigenlijk. Een stenen muur zou je 'metselen'. Een muur van cellenbeton 'plak' je. Ook het op maat zagen, schuren en raspen van die blokken was een heel karwei. Maar we hadden er echt plezier in. Toen het echt tijd was voor een wijntje stond er ruim een halve bijkeuken. We zijn best trots op ons.

Woensdag, 23 mei 2007

Eerst naar La Bourboule voor de boodschappen. Met de klantenkaart. Marijke, Nanneke en Henk komen donderdag of vrijdag. Natuurlijk blijven ze eten. We hebben maar 4 borden. Er moest nog wat bij. Hadden ze bij de Atac een leuke aanbieding. Met klantenkaart een 30-delig servies voor €8,90. Nu hebben we 6 ontbijtbordjes, 6 diepe, 6 grote platte borden en 6 x kop en schotel. Voor die prijs kan er nog eens iets sneuvelen.Toen de andere helft van de bijkeuken gedaan. Er hoeft alleen nog 'iets' boven de deur. Dat kan een raampje worden, maar iets van hout kan ook. De zaag heeft het begeven. Die doet weinig meer. De burgemeester kwam nog even kijken. Dat is zo'n aardige man. En hij heeft een geweldig gevoel voor humor. Ik geloof dat hij het niet zo op heeft met van die gecultiveerde plantjes. Zoals een witte framboos. Hij vertelde mij ook dat vingerhoedskruid hier niet voorkomt. Dat moest ik dus zelf daar hebben neergezet! Maar hij vindt het allemaal wel best hoor. Tot 01.00 uur buiten gezeten. Heerlijk!

Donderdag, 24 mei 2007

Eerst maar lekker uitgeslapen. Toen belde Marijke om te vertellen dat ze rond 16.00 uur zouden komen. Ik had gegokt op een lunch, en dus moest ik nog wat boodschappen doen. Johan was heerlijk in de weer met balkjes om de vloer ietwat uit te lijnen. Jammer dat hij ermee moest stoppen. Maar een beetje vegen was echt geen overdaad. Het ziet er meteen een stuk gezelliger uit. En gezellig was het. Ze hadden twee bedden meegenomen in de aanhanger. Die staan nu boven de cave. We hebben eerst buiten gezeten, maar later moesten we naar binnen. Een enorme bui met hagelstenen zo groot als M&M's. Die met die pinda's erin. Marijke had nog een leuk idee. De vloer tegelen met wat we uit Nederland meenemen. Dan is na verloop van tijd de vloer ineens klaar. Daar is veel voor te zeggen. 60 m2 leg je niet in een dag. Een nadeel is dat we niet weten of je de vloer ook in gedeeltes kunt behandelen. Maar dat is natuurlijk na te vragen. Na de koffie gingen ze weer. We hadden gedacht dat de wagen van Henk de aanhanger wel de berg op kon trekken. Maar dat bleek van niet. Terwijl Johan en ik beneden aan de weg naar ze stonden uit te kijken, moesten zij halverwege keren. Dus de aanhanger loskoppelen, stukje doorrijden, keren...... Een heel gedoe! En wij maar wachten beneden. Toen we ervan overtuigd waren dat ze een andere weg hadden genomen, gingen we weer naar boven. En wie kwamen daar de berg weer af? Inderdaad! Nog even heerlijk samen van de avond genoten. Een beetje nagedacht over de keuken. Waar koken, afwassen en waar de koelkast? En waar doen we precies de trap. Voorlopig nog steeds op de plek waar we 'm het eerst bedacht hadden. Nog wilde plannen over een vide met een ballustrade. Dat was toch echt te wild. Misschien toch al lang bedtijd?

Vrijdag, 25 mei 2007

Vrijdag alweer. De tijd vliegt. Vandaag heb ik het muurtje van de bijkeuken gevoegd. Dat valt me knap tegen. Eerst al helemaal. Ik voelde er veel voor om die klus te LATEN klaren. Maar de smurrie bleek te droog. Met wat natter spul ging het veel beter, maar echt handig ben ik er (nog) niet in. Johan heeft de hoek gedaan. Ik was het een beetje zat. De vloer is bijna uitgelijnd. De balkjes moeten wel in de Brou de noix. Anders zie je ze zo. Op sommige plekken zijn ze 3 cm! Daarna kunnen de planken er op. We hebben ons weer verbaasd over de verschillende vogeltjes. We hoorden ze meer dan dat we ze zagen. En wat dacht je van de planten? Er zijn erbij waarvan we de naam niet eens kunnen vinden. We hebben wel het rouwtipje ontdekt. Dat is een klein zwart vlindertje met witte tipjes aan de vleugels. Lang leve onze naslagwerken. En een naaktslak gezien; twee vingers dik! Zoiets had ik van mijn leven nog niet gezien. Er is hier zoveel te zien en te horen. In Nederland natuurlijk ook, maar daar kunnen we er toch niet zo van genieten als hier. Ja, genieten, dat doen we hier vooral!!!!!!

Zaterdag, 26 mei 2007

De bijkeuken is dus zo goed als klaar. Er moet nog getegeld worden en daarboven moet het worden aangesmeerd. Dat stadium hebben we voorlopig nog niet bereikt. Maar er is wel ruimte om er van alles en nog wat in kwijt te kunnen. En dus werd de bijkeuken 'ingericht'. Toen ook maar meteen de koelkast verplaatst. Die stond immers voor de muur die aan de beurt was om te voegen. Nou, dan ook maar het gasfornuisje. En nu hebben we een soort van 'Traumkuchen'. Daarna zijn Johan en ik aan de rest van de oostmuur begonnen. Voegen dus. Wat een takke-werk is dat. Tenminste, dat vond ik eerst. Stond bijna te janken van ellende. Afgesproken dat ik alleen die delen doe waar ik zonder trap bij kan. Zelfs dat was urenlang een schrale troost. Maar uiteindelijk begon ik er dan toch ook een beetje de lol van in te zien. Zeker toen het geborsteld was. Daar knapt het van op! Ik doe dat dus met een borsteltje ter grote van een flinke tandenborstel. Iedereen mag me voor gek verklaren, het gaat mij prima af op die manier. Morgen gaan we er weer verder mee. Zo, en nu eerst een wijntje. Die fles die Marijke, Nanneke en Henk hadden meegenomen. Een heel best wijntje.

Zondag, 27 mei 2007 (eerste Pinksterdag)

Lang leve Castoramix. Die heeft vandaag goed z'n best gedaan. En wij ook. Het is dat de kalk op was, anders zou de oostmuur af zijn. Wat er aan mijn techniek veranderd is weet ik niet, maar het gaat in ieder geval een stukken leuker. Het is nu gewoon leuk, zo samen met Johan. Er kon een behoorlijk stuk worden geborsteld. En nu is mijn 'tandenborstel' op. Er zit geen haar meer op. Gans versleten. Even een andere gepakt. Dat viel even tegen. Nergens te vinden. Twee van die dingen gewoon pleitos, wieberen, weg, foetsie....... Gelukkig hebben we nog andere borstels. Minder gelukkig was dat alles moest ingepakt. Morgen weer naar huis. Als we terug komen, zouden de mini pimpelmeesjes dan al groot zijn? Dat moet wel. Papa en Mama vliegen van 's morgens tot 's avonds om voor het eten te zorgen. Je kunt ze al horen als je langs de muur loopt. En onze branieschopper de vink? Hij zingt het luidst van allemaal. En hij kan het! Zal die er in juli weer zijn? En welke planten/bloemen zullen opkomen? Liever bleef ik hier. Het is dat ik ze best wel een beetje mis. Wie? De kids. Jorn en Rens, en natuurlijk ook Daan en Emma. En Ami. Maar hij mag de volgende keer misschien wel mee.

Branieschopper de Vink (Fringilla Coelebs).