Augustus 2007.

Gevoeglijk gevloerd...

Dit is de eerste keer dat we onze kat 'Ami' meenemen. Kijk voor Ami's verdere belevenissen:

Niet meer zichtbaar door Ami's bench en alle andere 'belangrijke zaken' zijn de 435 Kg travertin tegels. We moeten nog 4 keer rijden om alle tegels, lijm en voegsel naar Frankrijk te brengen. Kijk hoe we de eerste lading hebben vervoerd:

Bij ons huis aangekomen, zagen we dat Mr. Espinasse gedaan had wat we hem hadden gevraagd. Alleen is het nog de bedoeling, dat de drempel ook wordt verhoogd.

Maar het kozijn en dus ook het raam in de voordeur is nu verbreed. Ziet er toch veel beter uit en je kan nu gewoon met een stoel door de voordeur naar buiten. Alleen de drempel moet ook hier nog omhoog.

Door de brede ramen en deur stroomt het licht nu naar binnen.

Misschien is het tijdens onze afwezigheid niet het beste weer geweest in de Auvergne...

...maar het was wel groeizaam!

De bijkeuken was tijdens ons vorige bezoek al in gebruik genomen.

Project 'planken vloer'.

Sylvia heeft de volgorde van het leggen van de verschillende breedten van de planken bepaald. En daar houden we ons aan! 1=20 cm, 2=16 cm en 3=18 cm.

In het begin...

...viel het niet altijd even mee.

Even tussendoor: een vreemd natuurverschijnsel; twee identieke naaktslakken in innige omstrengeling met nog iets wits er tussenin! Wie kan ons vertellen wat hier aan de hand is?

Er moet natuurlijk wel een trapgat komen. We hebben bedacht, dat er een balk kan worden doorgezaagd en dat deze dan komt te rusten op een staander (verticale fixatie). Om de door te zagen balk te te stabiliseren (horizontale fixatie), moet er een dwarsbalk komen tussen de 2 dichtstbijzijnde doorlopende balken.

Van de door te zagen balk wordt een stukje uitgezaagd, waarin de dwarsbalk komt te liggen.

Gedaan! Wanneer nu de exacte breedte van de trap (die we nog niet hebben) bekend is, wordt de balk op de juiste lengte doorgezaagd. De trap mag maximaal 90 cm breed worden...De staander kan dan 'strak' tegen de trap aan worden gemonteerd.

Nadat we gedeeltelijk een vloer hadden, werden de resterende planken naar boven gebracht, zodat we niet de laatste planken van 5,40 meter via het trapgat naar boven zouden moeten manouvreren.

We zijn tevreden met het resultaat.

Omdat we het zonde vinden om de planken vloer te beschadigen hebben we stucloper neergelegd. Dan kan er hier 'zonder vrees' worden gevoegd en andere kluswerkzaamheden worden uitgevoerd.

Wat een grote ruimte hebben we erbij!

Het trapgat met de nog door te zagen balk.

De nieuwe voordeur werd door Sylvia ook in de lazure gezet. Binnen...

...en buiten.

De oude eiken deurpost glimt ervan. Deze glans zal na verloop van tijd (gelukkig) weer verdwijnen.

Vloer gedaan, dan met voegen verder gegaan.

Bij het terugslaan van het afdekzeil dat over het zand lag, verstoorde Johan een muizennest (wat een lucht!-) en een ander nest. In dit nest lagen een aantal eitjes, en we denken dat het een slangennest was. Op de foto staat niet het nest, maar alleen de eitjes.

Na het voegen van de zuidmuur rond het klein raam, werd deze direct 'ingewijd'...

We hadden voor onze vakantie een brief gekregen, die we getekend moesten terugsturen, maar waarvan we de strekking niet begrepen. Na een gesprek met Ferré werd duidelijk, dat het om een 'remembrement' (=ruilverkaveling) ging. Alle terreinen met agrarische bestemming moesten opnieuw worden opgemeten en in de brief werd gevraagd of de afmetingen van de opgegeven terreinen correct waren e.d.. Geen probleem, beide stukken hebben kwaliteisclasse 'P1' (=uitstekende agrarische) en zijn in ons bezit. Maar waar ligt het perceel 671 ook alweer?

Perceel 671 is het 'knipperende' stuk aan de overkant van de weg...en dat wisten we nog niet.

Hier ongeveer.

Blik van ons 'nieuwe' perceel 671 over de weg naar ons 'oude' perceel 478.

Uitzicht op de Burande vanaf ons 'nieuwe' perceel.

De noord-west kant van het huis. We hebben toestemming om hier t.z.t. 2 dakramen in te maken.

Sylvia's dagboek van

24 augustus t/m 3 september 2007.

Donderdag/vrijdag, 23/24 augustus 2007

Daan was superdruk. Emma iets minder druk. Toch naar McDonalds. Ze waren dan wel druk, ze waren ook lief. En dan mag je in de vakantie naar de Mac. In de stad kwamen we de grote vriend van Daan tegen. Gijs. Gijs ook mee om een Happy meal te scoren. Toen was de herrie compleet. Die mannen waren heerlijk aan het keten, deden schijtlollig, en alles wat twee vrienden van 6 jaar maar voor ondeugends weten te verzinnen. Thuis hebben ze nog even gespeeld. Toen waren ze weer als vanouds. Bijna jammer dat ze weer naar huis moesten. Inmiddels was ik flink uitgewrongen. Toch wel prettig dat ik nog een soort van vrije middag had. En de trouwe lezer weet het nu wel. Johan komt thuis, de boel in de auto, douchen en dan op weg. Bijna 20.00 uur. Deze keer ging Ami mee. In z'n kooi met kattenbak, eten en een dekentje. De eerste kilometers liet hij ons duidelijk merken dat hij er geen zin in had. Daarna werd het gemauw almaar minder. Zowel in aantal als in decibellen. Toch elk uur even laten weten aan de eventuele toehoorders dat er een hele zielige kat in een kooi in de auto zat. De reis verliep lekker vlot. Maar moi miste een afslag in Parijs. Een invoegende auto belette mij naar de rechter baan te gaan. Hij dwong mij naar links. En dan ga je 'recht door'. Toen de volgende afslag genomen en een soort van gekeerd. Een vertraging van een minuut of 10. Omdat ik 's middags al een tukkie had gedaan, kon ik een flink stuk voor mijn rekening nemen. Johan heeft zowaar echt geslapen. Benzine verbruik was laag, terwijl we nog wel zo zwaar beladen waren. Maar juist door dat gewicht en, natuurlijk, Ami reed ik heel voorzichtig en rustig. Dat rustige rijden werpt dus werkelijk z'n vruchten af. Om 04.45 uur kwamen we aan. En dan is het vanaf moment 1 genieten van onze mooie Auvergne. We hadden bezoek gehad. Er waren duidelijke sporen nagelaten. Pootafdrukken en andere drukken. En Mr. Espinasse is geweest. De drempels zijn verhoogd en we hebben een nieuwe deur. Ziet er goed uit! Even de drukken wegvegen en toen konden we lekker ons bed in. Ja, met wijn. Ami heeft onder het dekbed gelegen. Voelde hij zich veilig. Toch heeft hij ook nog gegeten, want z'n etensbakje was leeg. We hebben Ami eerst aan een tuigje aangedaan. Dat vond hij niet fijn. Dus, hup, weer onder de dekens. Tuigje af dan maar, maar wel in de buanderie omdat wij boodschappen gingen doen. We hebben een tourtje gedaan. Wat is het hier toch mooi. Zoveel bloemen, beesten, uitzichten en weet ik al niet wat. En het ruikt zo lekker! Toen we weer terug waren is Ami op verkenning gegaan. Morgen mag hij lekker door de tuin (en die van de fam. Monac?) banjeren. Rens belde nog dat ze met turbo-pech in Spanje zijn blijven hangen. Hij komt dinsdag dus nog niet naar huis. Dan zou dat arme beest wel heel lang allenig hebben gezeten. Maar nu is hij gezellig bij ons. Als we zo naar hem kijken heeft hij niet te lijden. Morgen gaan we er hard tegenaan. Er moet veel in de tuin gedaan worden. Het is immers groeizaam weer geweest.

Zaterdag, 25 augustus 2007

Vannacht werden we om 04.00 uur gewekt. Kun je raden door wie? Inderdaad, een reller. Dat was een tegenvaller. We dachten er vanaf te zijn. Nou ja, dan moeten we nog maar een paar zakjes gif neerleggen. Na de koffie hebben we eerst een snoer in een buis gedaan. Dat moesten we samen doen en zelfs dan viel dit zo eenvoudig lijkende klusje nog zwaar tegen. Toen de tegels uit de auto gehaald en op een pallet in de hoek bij de cheminee gelegd. Eigenlijk zou dat genoeg inspanning voor een dag zijn. Toch nog in de tuin gewerkt. Na 4 vouwtonnetjes en 1 kruiwagen vol, was de cour zichtbaar opgeknapt. Edoch, met het grootste gemak haal ik nog een kruiwagen onkruid uit de grond. Eigenlijk weten we niet goed waar we die zooi neer moeten leggen. En dan te weten dat er ook nog gemaaid moet worden. Best jammer dat die dump er niet meer is. Johan heeft zich op de posten van de nieuwe deur gestort. Die moesten nog afgeborsteld. Hij heeft meteen spietjes voor de sponningen gemaakt. Ook weer een dag mee gevuld. Dat vind ik toch zo eigenaardig. De lulligste klusjes duren het langst. Ik denk dat die vloer er in een vloek en een zucht in ligt. Maar juist die kleine dingetjes nemen de meeste tijd in beslag. Nou ja, het zij zo. Ami heeft het hier echt naar z'n zin. Het is al helemaal zijn terrein. Als we hem een tijdje niet gezien hadden, riepen we hem. Wonder boven wonder kwam hij dan. In Gouda zijn we hem nooit kwijt. Hoeven we hem ook niet te roepen. We wisten gewoon niet dat hij nog geweldiger was dan we al dachten.

Zondag, 26 augustus 2007

Het zag er even naar uit dat het niet zulk lekker weer zou worden. Maar toen het zonnetje eenmaal achter die wolken vandaan kwam, werd het zo warm, dat we niet in de tuin konden werken. En dus zochten wij ons heil binnen. Daar zijn we begonnen met het leggen van de vloer. Die ligt er nu voor een kwart in. Het ziet er heeeeeeeeel mooi uit. Helemaal zoals de bedoeling was. Morgen proberen we nog een kwart te leggen. We moeten ook nog naar de mairie. De mensen zijn hier allemaal zo aardig. Ze maken meteen een praatje enzo. Dat zal de nodige minuten in beslag nemen. Maar dat vinden we juist zo leuk. Ami heeft het vandaag rustig aan gedaan. Die zal best wel moe zijn geweest van gisteren. Al die indrukken. En hij is voor zijn doen flink in de weer geweest. 's Avonds lekker bij het vuur een rosé-tje gedronken en genoten van alles wat we tot nu toe hebben bereikt. We voelen ons rijk.

Maandag, 27 augustus 2007

Rens is op weg naar huis samen met Bart van de rederij. In een auto vanuit Spanje. Maar dat kregen we te horen toen we weer terug waren van boodschappen doen in Clermont Fd. Eerst naar de Bricodepot, toen naar de Cora en tot slot naar de Castorama. We hebben vanalles gekocht. Schroeven, fittingen, terpentijn, vuilniszakken, enfin, bijna heel ons lijstje hebben we afgewerkt. Wat ik erg jammer vond was dat ze de CD die ik zo graag wil hebben niet hadden. En waar vind je een winkel waar ze een ruim assortiment CD's hebben? Dat moeten we maar aan Emanuela Ferré vragen. Het is vandaag onwijs warm. Iets van 30 grdn. En de vochtigheid is ver boven niveau. Kortom, benauwd. Buiten die boodschappen hebben we niet veel gedaan. Laat gegeten ook. Maar dan wel buiten. Na 21.00 uur werd het eindelijk een soort van aangenaam.

Dinsdag, 28 augustus 2007

Het is iets minder warm. Nog wel vochtig, maar het is beter uit te houden dan gisteren. Johan heeft vandaag een constructie met balken gemaakt. Daar waar de trap moet komen. Een heel gezaag, geschaaf en gebeitel. Ik heb de deur en het (oude) hout geschuurd. Morgen wordt dat dan gelazuurd. Dan is er weer iets af. En daar houden we van! Omdat die constructie gemaakt is, kunnen we ook verder met het leggen van de vloer. We zijn echt goed bezig!!!! Ami trouwens ook. Die wordt met het uur brutaler. Bleef hij eerst nog heel lief bij het huis, nu loopt hij al zowat op de weg. We waren hem echt kwijt. Toen ik bijna in de stress gleed, kwam hij naar me toe. Heel rustig. Het is immers nog best benauwd. Johan heeft ook nog een poging gedaan om de relmuizen te stoppen. Hopelijk heeft het gewerkt en kunnen we vannacht gewoon doorslapen. Ik ben ook nog bezig geweest in de tuin. Wat een werk. Groeizaam weer geweest! Toen waren we moe. Eten, vuurtje, wijntje en zzzzzzzzzzzzz............

Woensdag, 29 augustus 2007

De familie Rel doet het nog steeds. Zeker 's nachts. Zo tussen 04.00-05.00 uur komen ze bij ons op bezoek. Dat vinden wij toch te vroeg. Ami denkt er ook zo het zijne van. Maar omdat hij dan toch wakker is, komt hij meteen even kijken of wij dat misschien ook zijn. Dat lijkt hem heel gezellig. Jammer dat hij dat niet wil delen met de relmuizen. Toen we echt wakker waren, na de koffie en de krentenbollen, gingen we weer verder met de vloer. Het weer viel tegen. Het kwam met bakken uit de lucht. Onweer erbij. Nou ja, wij dus keihard gewerkt!!!!! Nog maar een klein stukje te gaan. We waren hondsmoe. 's Avonds viel een paar keer de elektriciteit uit. Maar dat was bij de camping ook zo. Geen reden tot paniek. Het duurde gelukkig niet lang. Ze zijn vandaag alles op komen meten. Het fijne weet ik er niet van. Het heeft iets te maken met een (betere) indeling van de weilanden. Ruilverkaveling dus. Waarschijnlijk verandert er voor ons niets en houden wij de grond die we om en bij het huis hebben. We hadden het plan om naar de familie Ferré te gaan, maar dat is er bij ingeschoten. Nee; vuurtje, wijntje en onze gezelligheid natuurlijk niet.

Donderdag, 30 augustus 2007

Oh, oh, oh. Wat zijn wij goed bezig. De vloer ligt erin tot aan de dubbele muur. Daar moet nog wat aan gedaan worden. De vloer helemaal af, kunnen we deze reis niet voor elkaar krijgen. Je kunt zien waar de trap moet komen. Er is een ruimte gecreeerd waar je duizelig van wordt. Nu is veel beter te zien hoe een eventuele indeling gerealiseerd kan worden. En wat een mogelijkheden. De boel meteen met stucloper afgedekt. Dan beschadigd de vloer niet zo. We moeten immers nog voegen. Daar waren we de vorige keer mee gestopt omdat de kalk op was. Johan is die vandaag gaan halen. Kunnen we er mee verder wanneer we er maar zin in hebben. Dat wordt morgen op z'n vroegst. Op bezoek bij Jacqueline en Michel stellen we nog maar een dagje uit. En het vegen ook. Lekker puh! De kreet van deze vakantie is: 'Van je af ........' Vul maar in en noem maar op. Als suggestie geven we: vouwen, vegen, wassen......... En zoek je een leuke niet bestaande hobby? Wat dacht je van: Liplezen voor buikspreekpoppen.

Vrijdag, 31 augustus 2007

Ami heeft voor het eerst een muis gevangen. Dat witte beest kwam er mee in z'n bek aangewandeld. Het leek net een dikke snor. Hij vond het leuk speelgoed. Dat was wel een beetje zielig voor de muis. Het heeft best een tijdje geduurd voordat hij dood was. Toen was-ie meteen niet meer interessant voor Ami. Volgens ons naslagwerk was het een veldmuis. En wist je dat spitsmuizen niet verwant zijn aan de muizen? Het blijkt dat die beesten een kompleet gebit hebben, geen knaagdieren zijn maar insekteneters. Dus eerder verwant aan de egel. Tja, om zoiets te leren moet je in Frankrijk zijn. De opdracht voor Johan in Den Haag gaat om administratieve reden niet door. Toen hebben we maar besloten om een dagje langer te blijven. Charlotte kon een oplossing vinden voor de kinderopvang. Pas ik dinsdagochtend weer op Emma. Goed geregeld. Ik heb vandaag geveegd. Dat was een hele klus. Het 'hout' is verplaatst. Nu kunnen we bijna overal bij om te voegen. Er is boven heel wat ruimte. Handig hoor zo'n vloer. Daar is meteen het een en ander naar toe verhuisd. Toen heb ik het lazuren van de deur op me genomen terwijl Johan nogmaals een poging ondernam om de relmuizen buiten de buanderie te houden. Wie weet kunnen we vannacht eens lekker doorslapen. Douchen, nog wat boodschappen gedaan in Bort. Leuk stadje is dat. Het ligt tegen een berg. Dan zijn de huizen zo anders van vorm. Het heeft ook een gezellig winkelstraatje. Wat we jammer vonden was dat er veel leeg stond. Ons geeft dat een gevoel van verval. Ook tussen deze winkels geen CD winkel. Vandaag zijn we naar Jacqueline en Michel geweest. Werd wel tijd. We werden zoals altijd gastvrij ontvangen. Aan hun gevraagd of ze een CD winkel wisten. In Ussel. Bij de Le Clerc. Emanuela (Manu) is een heuze kletstante geworden. En dat doet haar goed. Blijkt dat wij van de week met het onweer nog geboft te hebben. Bij ons viel een paar keer de elektriciteit uit. In Serre, waar Fam. Ferré woont, is de bliksem in een telefoonpaal geslagen. Paal gebroken, zat het hele dorp zonder telefoon.Wat eerder is er tijdens onweer een huis geexplodeerd. Zoiets hoop ik nooit mee te maken. Enfin, hun huis is al af. En een knots van een garage erbij. Maar wij knappen ons huis samen op. En we hebben maar 5 a 6 weken per jaar om dat te doen. Als ik zo om me heen kijk hebben we al heel wat gedaan.

Zaterdag, 1 september 2007

Nog even lekker wat voegen. Daar knapt het heeeeeeel erg van op. Dat staat zo AF. Johan is er veel beter in dan ik. Maar dat mag de pret niet drukken. Ami heeft het nog steeds goed naar z'n zin. Hij wordt elke dag iets brutaler. Nog even en we moeten hem uit Singles plukken. (Maar dat is zwaar overdreven.) Morgen gaan we weer verder met het voegen. Natuurlijk nog heerlijk aan de wijn enzo.

Zondag, 2 september 2007

Eerst alles klaar gemaakt voor vertrek morgen. Bed verschoond, gereedschap opgeruimd en ingepakt, dat soort dingen. Echt keihard gewerkt. 's Avonds laat stonden we alles nog uit te borstelen. Onze voeten deden zeer van de hele dag staan, onze handen voelden dof aan van het voegen, onze ruggen protesteerden in alle talen. Wat wel je na zo'n week werken. Een volgende keer doe ik het iets rustiger aan. Maar dit geeft natuurlijk ook wel een kick. Morgen gaan we weer naar huis. Het zit er al weer op. De tijd vliegt hier voorbij.