Maart 2008.

Car-relage...

De paasvakantie 2008, wat vooraf ging.....

Nou, wij hadden het met z'n allen helemaal voor elkaar. Frans en Marijke, goed voor 3 weken vakantie in Frankrijk, zouden met onze Seat Inca naar Frankrijk gaan en wij (voor slechts 1 week in het Franse) met de Volvo+aanhanger van hun. Wij zouden dan meneer en mevrouw Nobel meenemen, zodat die twee een gezellig weekje bij zoon en schoondochter konden doorbrengen. Het voordeel van de aanhanger was dat wij in 1 keer alle tegels, lijm en aanverwante artikelen konden meenemen. Week 1 van de Volvo verliep heel niet slecht. Week 2 echter was een regelrechte ramp. Het vehikel maakte nogal herrie. En dat beketekende een bezoek aan de garage. Zoiets komt over het algemeen al nooit echt uit, maar in de week voor de vakantie al helemaal niet. Maar dinsdag zou de Volvo klaar zijn. Jorn had een vrije dag en haalde 'm op. Op donderdag maakte de Volvo weer net zoveel kabaal en moest dus wederom naar Waddinxveen gebracht worden. Natuurlijk op een dag dat ik Emma had en Daan vanaf 15.00 uur. Een stress van jewelste. Naar Amstelveen, met een bijna lege tank weer naar Gouda, dan naar Waddinxveen en weer naar Gouda, omdat het toen tijd was om Daan uit school te halen. De Volvo weigerde om een normaal geluid te produceren, zodat ik met weer een andere auto op pad ging. Zwart met creme-kleurige lederen bekleding. Zie je me gaan? Maar met deze vervangende auto konden we niet op vakantie. Ze konden 'm geen week missen en er zat trouwens geen trekhaak op. Echter op vrijdag konden we een auto ophalen die voorzien was van een trekhaak en sterk genoeg zou zijn om zo'n 2000 kg te trekken. Daarvoor moesten we ons naar Woerden begeven. Ach, zo zie je nog eens wat van ons Nederland. Eenmaal in de Hyundai op pad naar Loon op Zand voor de aanhanger stonden we in file. Hup, bank in de aanhanger en nog wat ander spul en op naar de tegelboer. Nog net op tijd waren we bij de tegelhandel in Hardinxveld-Giesendam om de tegels in te laden. Toen kon de bank niet meer mee! Die krijgt een ander goed tehuis. Ongetwijfeld. Tot overmaat van ramp vertoonde mijn mobieltje kuren. Om deze rampweek te beeindigen hebben we een fles (semi)champagne opengetrokken en getoast op een hele fijne, gezellige, zonnige, zalige vakantie. En zo gingen wij zaterdag op pad.

Uitzicht in de sneeuw

Ons trouwe Inca-tje moest weer sneeuwvrij gemaakt worden.

Sneeuwtijgers op de loer.

Een vreemde vogel heeft tijdens onze afwezigheid een nestje gemaakt.

Helaas konden we dit niet toestaan.

Er moest gevoegd worden: het stuk áchter, .....

...maar eerst nog een stukje bóven de schoorsteen.

Het opvullen met beton/cement van de ruimtes om de balk.

Ruimte uitgespaard voor de buis van de afzuigkap.

Johan's eerste stukje metselwerk.

In de ruimte boven de deur komt t.z.t. nog een stukje triplex met een gaatjes-patroon. Sylvia zet de deur van de bijkeuken alvast in de 'brou de noix' en werkt van boven...

...netjes naar beneden.

1, 2, 3...uitgeteld!

In de schoorsteen komt er boven vloer-niveau nog steeds (en dat zal wel zo blijven) vocht uit de muur. Om te voorkomen, dat dit op de tegels loopt, wil Johan op de rand van het beton een muurtje van parpaings metselen. De ruimte tussen de vochtige muur en het muurtje wordt opgevuld met steentjes. Bovenop het muurtje wordt dan weer getegeld. Eventueel vocht uit de muur kan weglopen via de drainagebuis, die daar in de grond en onder het beton ligt. (volgt u het nog?)

'Parpaings' paraat.

De vloer is met de haakse slijper wat opgeruwd.

Het eerste...

...en het laatste loodje.

Lekker belangrijk.

Johan zoekt nog een steentje....

...terwijl hij er toch al een paar heeft liggen.

Sylvia's dagboek

van 22 t/m 30 maart 2008.

Zaterdag, 22 maart 2008

Om 06.00 uur liep de wekker af. Ik had me nog graag even om willen draaien, maar dan zouden we de Nobeltjes moeten laten wachten. Dat zou wel heel erg zijn. Dus begonnen we vol goede moed aan deze dag. Om 07.45 uur belde ik om te zeggen dat we eraan kwamen. Iedereen en alles had een best plekje weten te bemachtigen in de auto of aanhanger. De reis verliep als een zonnetje. Nergens file, het weer was zonnig met zo af en toe een bui, en de stemming was opperbest. Maar eenmaal in Rouveyrol zakten we als plumpuddingen in elkaar. Gelukkig konden we blijven slapen. Dat scheelde! Echt geweldig sliepen we niet. Het zal de consternatie van de afgelopen week zijn geweest.

Zondag, 23 maart 2008, eerste paasdag

Gezellig met z'n allen aan het ontbijt. Nog even naar een tweedehands winkel. Toen naar ons geliefd Singles in onze super Inca. Daar troffen we een witte wereld. Het ziet er dan zo schoon uit. En als het zonnetje dan ook nog schijnt, ziet alles eruit als een kalenderplaatje. Het was wel koud. Lekker dicht bij het vuur. Ami had al snel z'n plekje op de stoel bij de haard gevonden. Morgen komen Frans en Marijke naar ons om de tegels te brengen. EN helpen uitladen. Dit wordt toch wel zo'n waanzinnige week.....

Maandag, 24 maart 2008, tweede paasdag

Eerst boodschappen gedaan. Gelukkig was de winkel open. Nu hoeven we de rest van de week niet meer. (Geloof ik) Daarna was het al weer tijd voor de lunch. Toen ruimte gemaakt, zodat we de tegels op een leuke manier kwijt konden. Tenslotte was het wachten op de Nobelen. Achteraf hadden we nog best kunnen voegen ofzo. Maar even lekker in de ruststand is best aan te bevelen. Het was een hele klus om die tegels vanuit de aanhanger in huis te krijgen. Best zwaar. Maar gelukkig hielpen Frans en Marijke dapper mee. Meneer Nobel had deurdienst, zodat niet alle warmte zou ontsnappen. Tussendoor een kopje koffie en toen de klus geklaard was een wijntje. Toen was het alweer tijd om terug te rijden. De auto stond wat dat betreft met z'n neus de verkeerde kant op. Johan en Frans gingen dat even regelen. Nu heb ik al vaker gezegd dat er hier in Frankrijk niets EVEN gedaan wordt. Nu dus ook niet. De Hyundai kon de rit naar Singles niet aan. Halverwege gaf-ie, door middel van een hoop rook, aan dat het te zwaar was. Dus uitstappen, aanhanger loskoppelen, keren, draaien, aankoppelen en weer terug. Het enige voordeel hiervan is dat de auto nu wel met z'n neus de goede kant op stond. Eten, wijntje, krantje en dan weer lekker ons bedje in. Morgen wordt er echt keihard gewerkt hoor!

Dinsdag, 25 maart 2008

En inderdaad heerlijk gewerkt. Johan druk in de weer met het dicht maken van de gaten rond de balken en ik helemaal in de voeg. Heb 14 liter zand verwerkt. Johan moest voor cement naar La Bourboule. Daar was volop sneeuw. Over sneeuw gesproken. Gisteren hadden Frans en Marijke echt pech onderweg. Tot twee keer toe een afslag gemist. Last van sneeuw. (Bij ons dooide het! Slechts 10 km verderop. Je snapt 't niet.) Enfin, rond middernacht zullen ze thuis gekomen zijn. We hadden ons beter bij plan A kunnen houden. Dat wij dus direct door zouden rijden met spullen. Dan zouden we wel zien hoe de aanhanger weer bij Frans en Marijke zou komen. Plan B was dat wij de aanhanger asap terug zouden brengen. Plan C werd uitgevoerd. Niet zo geslaagd. Maar goed, wij waren lekker bezig. Nog 2 dagen voegen en dan zit die klus er al weer op. Dan moeten we toch serieus over een keuken gaan denken.

Woensdag, 26 maart 2008

Weer zo lekker bezig geweest. Het voegen is bijna klaar. En dan nog wat borstelen. Johan is eerst cement gaan halen bij Point P. Daar kun je zo fijn advies krijgen. Dat is voor ons wel zo handig. Wij weten nu bijvoorbeeld dat er antivries voor zo'n cement-goedje bestaat. Nooit van gehoord. Maar met dit spul en cement kwam Johan thuis en is lekker aan de slag gegaan. En klaar is de cement-klus. Genieten hoor. Het scheelt allemaal zo in de temperatuur. Ami is een beetje over de schrik heen van de reis en het honden-gebeuren. Ruby (hond van meneer Nobel) heeft hooguit 5 seconden op Ami's kleedje gelegen. Nu wil-ie er niet meer op. Ruikt waarschijnlijk niet meer lekker. Liever zit Ami nu op de stoel van Johan op de deken. Kan natuurlijk ook een vorm van 'verwend beest' zijn. Of eigenwijs. Het arme beest had al zo'n pech, want z'n favoriete smaak brokjes zijn op. Het valt niet mee om heden ten dage kat te zijn.

Donderdag, 27 maart 2008

Omdat het voegwerk bijna klaar is, zijn we eens naar een keuken gaan kijken in Clermont Ferrand. Natuurlijk niet alleen voor een keuken. Ook voor isolatieplaten voor onder de tegels. Verder zou een cadeau voor Daan wel leuk zijn. En nog iets voor Charlotte. Alles viel eigenlijk tegen. Ik had horen fluisteren dat keukens in Frankrijk niet zo heel duur zijn. Voor de kastjes zouden we € 4700,- moeten betalen. Wel voor zaterdag beslissen, want het gaat hier over een aanbieding. Na zaterdag wordt het iets van € 6000,-. Gekke Henkie zeker. Bij de Brico Depot waren de prijzen een stuk vriendelijker, maar de constructie liet weer te wensen over. Zo is er altijd wat. We gaan nu maar eens kijken bij Ikea. Ik weet nu wel waarom ik zo'n hekel heb aan L-opstellingen en helemaal die van de U. Er zit altijd een hoekkastje bij waarin je net niet die spullen op een gemakkelijke manier kwijt kunt, die je er zo graag zou willen bergen. Eigenlijk alleen geschikt voor de tentstokken ofzo. Maar we hebben al een aardige opstelling voor ogen. Verder zien we wel. De platen voor onder de tegels zijn best prijzig. Maar als ze goed isoleren is het misschien wel een goede investering. De afmetingen zijn dusdanig dat we ze zouden moeten laten bezorgen. 260 x 60 cm. Nog maar even kijken bij Point P of Vialleix. Met die cadeautjes werd het ook al niks. Hondsmoe en onverrichterzake weer naar huis. We hoefden niet te koken, want we hadden al heerlijk gegeten bij de Cora. Dat is wel handig hier in Frankrijk. Al die eetmogelijkheden. 's Avonds naar muziek geluisterd. Was er een meneer die zo prachtig stond te zingen. Een bas, en hij zong Russisch. Hoorde Johan ineens een heel andere tekst. Iets van een auto die het niet meer deed en naar de garage moest. Nu kan ik dit nooit meer normaal horen natuurlijk. Maar wat een lol. En echt, ik hoorde het ook. Dat maakte het allemaal nog veel erger. Je gaat zoeken. En wat we wel niet vonden....... Tranen!

Vrijdag, 28 maart 2008

Alles beneden gevoegd!!!!! Weer zo'n mijlpaal. Tijd voor Champagne. Johan is ook lekker in de weer met van alles. Hier een plank, daar een cementvulling. Enzovoorts. Hij is vandaag bij Point P geweest. Daar konden ze vertellen dat 'die platen qua isolatie niet zo veel doen. Maar ja, alle beetjes helpen'. Thuis moet Johan maar de digitale snelweg op, zodat we dan iets zinnigs hierover te weten komen. Verder hebben we veel plannen gemaakt. Over wat er boven de deur van de bijkeuken gaat komen. En hoe we dat gat achter de haard dicht gaan maken. En hoe we het geheel dan weer gaan betegelen. Heerlijk als we het samen zo eens zijn. Onder het genot van een glas champagne ontstaan de vruchtbaarste ideeen.

Zaterdag, 29 maart 2008

De dag begon met zon. Tijd om de deuren van de buanderie weer eens open te doen. Wat een bedrijvigheid! Daar kunnen we met z'n allen een voorbeeld aan nemen. Af en aan vlogen de vogeltjes om hun voedsel te verzamelen. Helaas waren de graantjes die we aan het begin van de vakantie in de silo-tjes hadden gedaan alweer op. Volgende keer niet vergeten om nieuwe mee te nemen. Eindelijk konden we deze vakantie weer eens koffie drinken in de zon. Ami had er ook meteen zin in. Liep de hele dag te schooieren en lag te luieren in het zonnetje. Ik heb van alles en nog wat gedaan. Johan is met cement in de weer geweest. Hij is daar helemaal tevreden over. Ik niet. M'n altaartje is naar de maan. En niet alleen het altaartje. Er loopt een hele cement-druip naar beneden over de rest van het muurtje. Daar hadden we behoorlijk mot over. Eigenlijk ben ik er nog steeds pissig over. 1 steen lag er los. Moesten er volgens Johan meteen 5 uit. Toen wist hij niet meer hoe het zat. Of ik dan maar even wilde puzzelen. Nou, ik wist het ook niet meer. Dus, het model eruit en vol met cement. Gaat volgens mij niet meer goed komen, maar Johan denkt dat het allemaal wel mee valt. De tijd zal het leren wie van ons twee gelijk heeft. We kregen een sms van Jorn. Rens zit al sinds woensdag op de boot. Geen idee welke, waarheen of hoelang. Ook hier zal de tijd uitsluitsel geven. En over tijd gesproken. Wat is deze week snel voorbij gegaan. We zitten er aan te denken om een volgende keer 14 dagen te gaan. Dan slaan we de eerstvolgende Frankrijk vakantie over. Daarna lekker lang genieten. Morgen weer naar huis. Snik.