November 2008.

Eindelijk, na 3 maanden...

...gingen we weer

Welk dier heeft nu weer van onze gastvrijheid genoten: een rat of een marmot?

De dagelijkse verkleedpartij in de buanderie.

Terrashaard in wording.

Als de gendarmerie maar niet denkt, dat we een alcoholstokerij begonnen zijn.

'Dode blaadjes zijn zo heerlijk zacht aan mijn poezevoetjes.'

Johans metselwerkje (fotomontage).

Sylvia de schoorsteenveger.

Sylvia de schoorsteenvoeger.

O, o, o, wat wordt het mooi.

De muren krijgen 'body' als ze gevoegd zijn.

Sprokkelhout in de auto....

...en in de haard.

Sylvia's dagboek

van 15 t/m 23 november 2008

Vrijdag, 14 november 2008

Eindelijk mogen we vandaag weer naar ons geliefd plekje in Frankrijk. Heel stilletjes hoopte ik dat Johan een beetje vroeg uit zijn werk zou zijn. Die hoop bleek ijdel. Hij kwam juist heel laat thuis. Er moest nog iets af. En zo vertrokken we om 21.15 uur uit Gouda. De auto zat nokkie. Ami niet in de bench om ruimte te sparen. Achteraf bleek dat niet de beste oplossing. Je kunt namelijk van alles en nog wat OP de bench kwijt. En eenmaal in Frankrijk leek het Ami veel leuker als hij een keer zou mogen sturen. Johan en ik vonden dat niet zo’n best plan. Het werd een hele discussie. Het ging van MIAUW, en van NEEN, ga terug en nog maar eens miauw. De volgende keer gaat die bench weer gewoon mee. Ami thuis laten is geen optie. Dat beest heeft het hier enorm naar zijn zin. Uit de auto ging meteen zijn neusje in de wind, zijn staart recht omhoog en moest er eerst een rondje gemaakt worden. In de buanderie wist hij ook alles te staan. En dat er water uit de kraan komt. Dat water is veel lekkerder dan het water in het bakje. Enfin, om 06.15 uur waren we er. De reis was soepeltjes verlopen. In november gaan er ook weinig mensen met vakantie, dus is het zowiezo niet zo druk. Er was alleen een hele rare snuiter in Parijs die probeerde mij van de weg af te duwen. Daar leek het op. Nog net op tijd de afslag kunnen nemen. Zwaar over het verdrijvingsvlak en mijn hart ging als een gek te keer. Dat hebben we weer overleefd! Ons huisje stond er nog, de druif was flink gegroeid. Net als het onkruid op de cour. Met een wijntje hebben we ons aan Bachus overgegeven (raar idee om om 07.00 uur ‘s ochtends al aan de wijn te zitten) om daarna een paar uur in Morpheus armen te vertoeven.

Zaterdag, 15 november 2008

Boodschappen, vegen, koelkast schoonmaken…… Het gewone werk. Maar dat is geen straf. Zeker niet als er een heerlijk zonnetje bij schijnt. Een strak blauwe lucht. ’s Nachts had het gevroren. Ami huppelde wat heen en weer, wij lekker in het zonnetje met een kopje koffie. Het was maar een korte dag. Maar het was wel een fijne dag. We hebben onszelf verwend met een fles bubbels. Dat smaakte best, sfeer was prima, haard deed het prima. De kreet van de week: Cool serveren!

Zondag, 16 november 2008

Vandaag naar de Dordogne. Zagen we een hert met een gebroken poot. Verderop stond een jager. Die hebben we daarvan op de hoogte gebracht. Nu maar hopen dat dat beest snel uit zijn lijden verlost is. Eerst naar Marijke en Frans. Na de lunch met z’n vieren naar Margo en Thomas. Zij hebben sinds kort ook een huisje in Frankrijk. Zij zijn er ook helemaal blij mee. Terecht! Het is een knus huis en het ligt op een geweldige plek. Er is een 'hangar' bij. Dat is een overdekt stuk tuin. Heel gezellig. Daar kun je lekker zitten als het wel warm is, maar regent. Plek voor een vuurtje. Er is ook een schuur. Een beste klusplek, en je kunt er veel kwijt. Ze zijn niet zo handig (zeggen ze) wat het kluswerk betreft, maar in de tuin komen ze des te beter uit de verf. En daar zijn ze heel druk mee geweest. Van alles hebben ze al weg gehaald. En er moet nog meer! Maar wat wil je met 8000 m2. Voor het betere kluswerk hebben ze een 'mannetje'. Na het eten zijn we weer naar ons bezit gegaan. Onderweg nog een ree gezien. Nog even een wijntje bij de snorrende haard en dan naar bed.

Maandag, 17 november 2008

Zand besteld. Dit keer 2 kub. Nog niet genoeg, maar meer kunnen we even niet kwijt. Het wordt morgen gebracht. Er lag een hele berg keien op de plek waar wij morgen het zand zouden willen hebben. Die hebben we naar boven gebracht. Kan Johan ze ook gebruiken om de muur nog een stukje op te metselen. We hebben ook de spoelbak opgehaald. Die hadden ze gelukkig niet weg gedaan. We hadden wel een brief gestuurd met de mededeling dat we niet in september zouden komen, maar je weet maar nooit. De bakker, een en al smile, had die brief inderdaad ontvangen. Nou, voor al die moeite kregen ze een lekker stuk Goudse kaas. En een wasbak voor 5 euro…… waar vind je dat nog. Ik stik van de jeuk. Waarvan mag Joost weten. We hebben nog hout gesprokkeld. Heel leuk om te doen. Gezellig samen en je krijgt het er lekker warm van. Ami pikt telkens mijn stoel in. Die stoel die hij eerst had vindt hij niks meer. Daar heeft immers een hond op gelegen…. Wel 5 seconden! Toch maar een tuinstoel MET kussen voor dat beest neergezet. Liever had hij een van onze stoelen, maar deze is te doen. Ja, we lijken wel gek. Maar wat wil je met zo’n beest. Nog weer een avondje genieten. Morgen beginnen we met voegen.

Dinsdag, 18 november 2008

Het leek me al sterk dat er met deze temperaturen nog muggen in de weer waren. Ik had wel jeuk met van die bulten. Wat denk je…… vlooien. 2 een koppie kleiner gemaakt. Waar ze vandaan komen????? Het zand werd met een andere auto gebracht dan de vorige keer. Deze hield het niet op de helling. Gelukkig zijn ze hier niet voor een gat te vangen. De vrachtwagen reed half de cour op. Ik wist niet dat dat mogelijk was. Toch blijkt er meer ruimte te zijn dan ik dacht. En toen konden we aan de slag. Een kruiwagen gevuld (zonder kop erop) en hup, de berg op. Dat was zwaar!!!!! Ik had het al benauwd en ik stond behoorlijk naar adem te happen. Maar we gaan gewoon door. Dat opmetselen van de muurtjes valt knap tegen. Een gepas en gemeet. Waar laat je je arm op het laatst? Nou ja, Johan was er behoorlijk druk mee, terwijl ik flink die voegen opvulde. Een kwak hier, een handje daar. Het ging als een speer. ’s Avonds voelde ik spieren waarvan ik het bestaan niet wist. Maar de schoorsteen wordt heeeeeeeeeeel mooi. Ja, ik weet het. Ik zou met de zuidmuur beginnen. Maar daar is Johan dus druk doende. Buiten was het een natte boel. Regen en miezer loste elkaar af. De buurvrouw (van de camping) kwam nog langs. Ze verkocht kalenders voor het voortbestaan van de school. Nou, daar doen we dan wel aan mee.

Woensdag, 19 november 2008

Weer 2 vlooien. Morgen langs de Agrivulcan. Ik zit er niet op te wachten dat Ami met vlooien komt te zitten, nu hij zijn wintervacht heeft. Vandaag alles uitgeborsteld wat ik gisteren had gevoegd. Johan is bij het volgende muurtje. Het weer knapt op. Het is in ieder geval de hele dag droog gebleven. Zo nu en dan zelfs een zonnetje. We zijn naar ons bos gelopen en hebben hout gesprokkeld. Er lag te veel om te dragen. We hebben het met de auto opgehaald. Weer een heel avontuur ook al stelt het weinig voor. We hadden er in ieder geval veel plezier aan. ’s Avonds brandde de haard natuurlijk veel beter. Als het zo bewolkt is, hebben we meteen minder ontvangst v.w.b. de telefoon. Het zal allemaal wel logisch zijn, maar ik vind het toch wonderlijk. Net als met de haard. Als het vuurtje een beetje uitgaat, moet je het deurtje dicht doen. Dat is voor de trek. En dan zie je weer vlammen. Wonderlijk toch.

Donderdag, 20 november 2008

Wij dus langs de Agrivulcan, maar geen antivlooien middel. Daarvoor moesten we naar de dierenarts. Die zit in St. Sauves. Niet ver van La Bourboule. Dat scheelt. We moesten nog naar La Bourboule voor kalk en cement. Staat er zo maar bij die dierenarts een man die Nederlands spreekt. Een Belg weliswaar, maar toch…. Duur spul trouwens hier. 3 Pipetjes voor 22 euro 35. Ami een hoeveelheid in z’n nek en de rest op het bed gedruppeld. Gisteren had ik al alles geveegd en uitgeklopt. Nu hopen we er maar het beste van. We hebben vandaag weer hard gewerkt. De halve westmuur is gevoegd. 1e Etage. Er komt nog een soort van 2e etage. Johan metselde er weer vrolijk op los. Trap op, trap af, steen zoeken, trap op, passen, meten, nee, toch maar een andere steen, trap af, andere steen, trap op, kluitje cement, etc, etc. Schiet niet op. Maar ze zeggen dat het na gedane arbeid goed rusten is. Dat doen we bij de haard met een wijntje erbij. En rijk dat we ons dan voelen………

Vrijdag, 21 november 2008

Na het uitborstelen was er nog best tijd om nog te voegen. Nu is er een stuk AF. Lekker gevoel vind ik dat. Morgen kan ik dat dan nog uitborstelen. Daarna alles klaarmaken voor vertrek. Wat is de tijd weer gevlogen. We hebben weer van alles gezien. Hert, ree, gaaien, specht, mezen, boomkruiper (Zorro), etc. Alleen het weer viel tegen. Maar aangezien we toch binnen werken, kan ik me daar niet zo druk over maken. Bij de haard vonden we allebei dat we wel heel erg geboft hebben met dit stukje Frankrijk.

Zaterdag, 22 november 2008

O, o, o, wat wordt het mooi. De muren krijgen 'body' als ze gevoegd zijn. Tja, voor de lezer is het een beetje saai. Al dat gevoeg en geveeg. Het is gewoon niet anders. We kijken vaak naar buiten. De vogeltjes genieten van al het eten dat we hebben opgehangen. En wij genieten van de vogeltjes. Er zitten hele slimme bij. Waarschijnlijk heeft er 1 het uitgevonden en hebben de andere vogels het overgenomen. Als je geen zin hebt om ondersteboven aan zo’n mezenbol te hangen, dan ga je op het dichtstbijzijnde takje zitten en trekt met je snavel die bol naar je toe en dan hou je die vast met je poot. Kun je lekker eten. Uren kan ik naar ze kijken. Hoe ze vliegen, hoe ze elkaar zitten te neten, hoe ze eten en natuurlijk hoe ze eruit zien. Ze verschillen meer van elkaar dan je zou denken. Vanavond een fles bubbels open getrokken. Eigenlijk zouden we dat elke avond kunnen doen. Elke dag is hier reden voor een feestje. Morgen weer naar huis. Over 4 weken gaan we weer.