December 2008.

Le chauve-souris 'Flip'

(de vleermuis)

Dit wandje was snel gezet.

Beneden is het koud...

...bij ons is het altijd warm!

Lekker bij de haard.

Flip, le chauve-souris.

Dan tref je dit aan.

Dan doe je hier wat prut in...

...en ga je hem te lijf.

...en deze ook.

En wie moet het allemaal weer opruimen?

En netjes, hè

Het is glad.

Hier ook.

Het staat al jaaaaaaaren aangegeven.

Dat u het maar weet.

We hebben ze alle 6 op een rijtje: wandel-, werk- en sneeuwschoenen.

Het gordijn-effect: +3 graden.

Het vulkaan-effect.

Zoooooeeeeemmmm...

Onbeperkte slee-mogelijkheden.

Luh Pwieduhdoom.

Sylvia's dagboek

van 20 december 2008 t/m 4 januari 2009

Zaterdag, 20 december 2008

Neen, dit keer vertrokken we niet al op vrijdagavond. Mijn linker arm wil nog niet veel doen. Johan moest dus het hele eind rijden. Als je een hele dag gewerkt hebt, kun je niet ook nog 10 uur autorijden. Zodoende vertrokken we zaterdag om 10.15 uur. Al vrij vroeg nam Johan een soort van hobbel waardoor Ami’s water door z’n bench versprijd lag en mijn schouder volledig in een proteststand ging. Blij dat ik toch de brace/sling had meegenomen. Dat gaf een beetje rust. Ami was in de bak gaan zitten en wenste daar ook te blijven zitten. Nou, ook goed. De reis verliep verder voorspoedig. Om 19.45 uur waren we er. Het had behoorlijk gesneeuwd. Een hele witte wereld. Glad soms. Dat is momenteel voor mij een verschrikking. Maar toen de auto was uitgeruimd, Ami weer helemaal in z’n hum van de vrijheid genoot, konden wij aan de wijn. En soep. Bij het vuur. Lekker.

Zondag, 21 december 2008

Boodschappen gedaan. Toen zagen we dat er in St. Sauves een kerstmarkt was. Altijd leuk zoiets. Dus wij erheen. Maar eerst heeft Johan een 'gordijn' opgehangen. Dat hangt nu midden in de kamer. Nu maar hopen dat het echt scheelt in de warmte. De kerstmarkt viel tegen. Het werd gehouden in de Salle de Fête. Die was niet veel groter dan een gymzaal. Voor de insiders: de toneelzolder is groter. Iedereen kende iedereen. Stonden gezellig met elkaar te kletsen. 4, 5 Man in het gangpad. Geen doorkomen aan! Het aantal kraampjes was minimaal. Kinderen konden op het toneel bij de kerstman op schoot. Daar kon dan een foto van worden gemaakt. En er was nog iets met hout en riet, wijnen en Champagnes, make-up en bijoux, en een kraam waar je produkten kon kopen die waren gemaakt van ezelinnenmelk. Dus zeep gekocht. Dus als ik er over een poosje uitzie als Cleopatra dan weet je hoe het komt. Nog even in La Bourboule gelopen. Ook leuk als je daar zo de tijd voor kunt nemen. Heerlijk gegeten. Daarna bij de haard genoten van elkaar. En de wijn.

Maandag, 22 december 2008

Een heerlijke luie dag. De zon scheen. Stoelen naar buiten en genieten maar. Hoorde we ineens een gepiep. Ik zit regelmatig met mijn schoen tegen de stoelpoot aan te schuren. Dat geeft net zo’n piepend geluid. Of was het een vogeltje? Neen, het kwam uit de muur. Kijken, luisteren, nog eens kijken. In een spleet naast de deurpost zat het wonder. Een vleermuisje. Wat is zo’n beestje klein!!!!!! Dat koppie, die ieniemini-oogjes. Je kon de oren zien en z’n bekje. Hij (of was het toch een zij) had waarschijnlijk net iets verorberd en likt de bek af. Een knalroze tongetje in een donkerbruin koppie. Met grote zwarte poten ernaast. Er is ook nog geveegd hoor! En de vaat is gedaan, brood gebakken, het voer voor de vogeltjes opgehangen en de sterrenkijker is al een heel eind in elkaar gezet. Morgen als het licht is de rest. Dan moet er nog een beste plek voor gevonden worden. Een plek waar-ie kan blijven staan. Gisteren kon ik niet bij de kraan. Mijn arm wilde niet zover omhoog. Vandaag kon ik er toch al bij. Met moeite, maar dat geeft niet. Over het gordijn in het midden van de kamer zijn de meningen verdeeld. Goed, aan de achterkant is het kouwer, maar aan de haardkant is het blauwer. Of het echt scheelt in de warmte ……….. Ik vraag het me af. Het is ’s nachts gewoon koud. En die haard kan nu eenmaal niet tegen de zon op. Extra wijntje dan maar. Of vroeg naar bed. Dat deden we dan maar.

Dinsdag, 23 december 2008

Vrij laat opgestaan. De zon scheen weer zo lekker. Eerst genoten van 'koffie in de zon', toen naar Clermont Ferrand. We hadden plannen om én de nodige boodschappen te doen én de kathedraal te bekijken. Het werden alleen boodschappen. Bij de Castorama hebben we nog een petroleum-kachel gekocht. Voor in het grote huis. Dat zal een stuk schelen. Ideeën opgedaan voor een echt gordijn. De kerstversiering was voor de helft van de prijs. 24 Meter snoer met lichtjes gekocht. Toen gegeten bij de Auchan. Daar zag ik een vrouw van wie ik de nodige trammelant verwachtte. Zo iemand die altijd te weinig tijd heeft. En absoluut geen geduld. Had ik dat dan toch verkeerd? Ze verliet de rij zonder een enkele moeilijkheid. Ze was alleen een beetje pissig dat haar pizza niet meteen klaar was. Maar na een poosje liep ze mij van achter keihard tegen mijn arm. AU!!!! Die voelde ik meteen de hele dag. Op de terugweg langs de AgriVulcan voor kattenvoer. Dat is hier duur! We kregen er dan wel een grappig blik bij, maar ze hadden niet eens de lievelingssmaak van Ami. En waar koop je nou toch vislijn? Dat kan ik zo goed gebruiken bij het ophangen van de kerstversiering. Hier in Frankrijk versieren ze volgens mij alleen de buitenboel. Soms is er een kerstboom binnen met een paar ballen erin. Versiering zoals wij die kennen (om over de Engelsen en Amerikanen maar te zwijgen) kennen ze geloof ik niet. Dan moeten we het maar met een touwtje doen. Weer thuis hebben we de lichtjes opgehangen. Geweldig. We hadden ook nog CD’s met kerstmuziek gekocht. Altijd leuk. Vooral die met Gospel uitvoeringen. Vooral als je de nodige spiritualia naar binnen hebt gewerkt. Anders klinkt het soms gewoon vals. Dat kacheltje doet het prima. Nu kan het deurtje van de haard lekker dicht blijven. Is het meteen een stuk minder blauw. De kou blijft achter het gordijn. Genieten hoor. Er is weer een prachtige sterrenhemel. Die sterrenkijker doet niet helemaal wat wij willen. Misschien ooit eens.

Woensdag, 24 decemeber 2008

Alweer zo’n zonnige dag. We zijn eerst naar Tauves gegaan. De vogeltjes hadden alle vetbollen al opgegeten. Een reden om te gaan nietwaar? Wij hadden nog een snoertje nodig voor de kerstverlichting. Een reden te meer. Er was markt in Tauves. Stel je daar niet te veel van voor. 1 Groentenkraam (die was wel groot, had ook vis liggen?????), 4 kaaswagens en nog iemand die pompoenen verkocht. Weer thuis eerst koffie gedronken in de zon. Zo warm dat je je trui met gemak uit kon laten. Toen de kerstversiering geperfectioneerd. Na de lunch zijn we gaan wandelen. Een rondje Singles. Heerlijk. Fijn dat het lukte met mijn arm. In Singles hebben we even in het kerkje gezeten. Het is nu immers ook ons kerkje. Heet toevallig wel: 'Notre Dame'. Onderweg genoten van het uitzicht, de weggetjes die je kunt zien in de verte, of ver beneden. Toen was het alweer tijd om de boel op te stoken. Dat gaat met het extra kacheltje heel goed. En dan maar verder genieten. Morgen gaan we naar Jan en Marian.

Donderdag, 25 december 2008 (1e Kerstdag)

Fijn hoor, zo’n luie vakantie. Nog even van de zon genoten. Er stond wel een koude wind. Maar we moesten toch weg. We namen een mooie route. Dat was geweldig. Gewoon, op twee plaatsen na, de hele weg door bos gereden. Bergen en dalen, uitzichten waar je u tegen zegt. Op die kleine slinger-weggetjes word je van links naar rechts geschud. Dat vond mijn schouder minder. Een hevig protest. Dus de sling/brace maar weer om. Wonderbaarlijk hoe zo’n stukje stof zoveel steun kan geven. Bij Jan en Marian waren we weer hartelijk welkom. Zij hebben al een slaapkamer en een toilet in het huis. Maar verder kamperen ze net als wij. En net als wij genieten ze daar ook nog van. Die twee hebben allerlei op de kop getikt. Een pracht van een wastafel, een trap, en bij het grofvuil stond een haard. Eentje die het doet! Het was heel gezellig. De tijd vloog. Het was al donker toen we naar huis reden. Daar de boel opgestookt en gewoon verder gegaan met gezellig genieten. Maar dan met z’n tweeën. OK, met z’n drieën. Als je Ami meerekent.

Vrijdag, 26 december 2008 (2e Kerstdag)

Aan tweede Kerstdag doen ze hier niet. Wij hebben eerst uitgeslapen. Slecht geslapen vannacht. Johan omdat Ami telkens bij hem onder de dekens wil, en ik had nog steeds last van mijn schouder/arm. Ontbijt op bed. Toen rustig onder de douche. Daarna maar weer koffie. Om tot slot ons lijstje met de doedingen af te werken. Afwassen, nieuwe bollen voor de vogels ophangen (ze hadden ze al op), en het ruitje van de haard schoonmaken. Poehpoeh. Toen was het toch echt wel weer tijd voor een kopje koffie. Met tarte tatin dit keer. Toen zagen we dat er een appelboom was omgevallen. Die klus gaan we morgen aanpakken. Hebben we meteen weer hout. Want als het vriest stook je best veel en verdwijnt de voorraad hout als sneeuw voor de zon. We zijn nog naar Bort les Orgues geweest. Gewoon, gezellig, lekker rustig. ’s Avonds heerlijk plannen gemaakt. De wasmachine komt op zolder. De hele eerste verdieping wordt van een plafond voorzien. Dat scheelt in de kou. Zo mooi is de dakpartij nou ook weer niet. En daar kun je dan komen met een trap, die achter een deur komt. En de w.c. en de douche…………..

Zaterdag, 27 december 2008

Het was alweer lekker weer. Hoewel het ’s ochtends (09.00 uur) – 6,3 graden was. Maar in het zonnetje liep de temperatuur uiteindelijk op tot 25 graden. Veel klusjes hadden we niet te doen. Beetje vegen enzo. En dan die boom. Dat gedoe met die appelboom viel nog helemaal niet mee. De kettingzaag wilde eerst niet starten. Johan had bij voorbaat al een lam pootje van aan dat touwtje trekken. Staat Johan eindelijk met die zaag beneden, zaagt een tak af, loopt de ketting eraf. Wilde dat ding weer niet starten! Alles nagekeken, vast c.q. losgedraaid wat er vast dan wel losgedraaid kon worden. Beetje olie hier, een doekje daar. Toen ging ’t goed. Ik kon niet veel doen. Eerst nog buiten van de zon genoten, maar toen die achter de berg verdween heb ik me binnen bij de haard verschanst met een boek. Ineens snipverkouden. Hoe dat kan weet ik ook niet. Misschien is het morgen weer over. Johan stopte met de klus om +/- 17.00 uur. Bekaf van heuveltje op, heuveltje af. Tijdens het koken kwam de brandweer. Neen, zo erg was het niet. Ze kwamen met de bekende kalender. Superbeleefde lui. Ik heb nog gevraagd waarom er 18 in lichtjes te zien was bij de kazerne. Dat is het alarmnummer als je met een vaste telefoon belt. Mobiel is het 112. Honderdtwaalf, zeggen ze hier.

Zondag, 28 december 2008

Vandaag samen de appelboom te lijf gegaan. Wat een takken!!! In het vat hebben we al zoveel verbrand! En er is nog heel wat te verbranden. Toen er eenmaal fik was ging het als een tierelier. We bleven er maar ingooien. De dikke takken en takken ter dikte van een balk hielden we apart. Die gaan in de haard. Uiteindelijk zat het vat vol met as. Zo vol dat er van alles uit viel. Toen moesten we wel stoppen. Dat vonden onze lijven niet erg. Morgen gaan we gewoon weer verder. Maar eerst de as eruit. Hoe moet dat nou met die touristische vakantie van ons?

Maandag, 29 december 2008

Voordat we naar La Bourboule gingen sneeuwde het een beetje. Wel leuk die verse sneeuw. En wat zijn we blij met onze winterbanden. La Bourboule bleek compleet overbevolkt. Vanuit alle regionen kwam men om te skiën. De winkels puilden uit van al die lui. Al die gekleurde skipakken gaf het geheel een fleurig uiterlijk. En terwijl we op onze beurt wachten, begon het buiten pas echt te sneeuwen. In no-time lag er een pak krakende sneeuw. Voorzichtig reden we terug. Aan de sporen op de weg kon je zien dat een auto het moeilijk gehad had. Waarschijnlijk met berg op. Onze Inca redde het ook maar net om bij ons huis naar boven te komen. Johan parkeerde haar naast de forge, voordat we weer naar beneden gleden. Maar wat een natuurschoon. We hebben onze snow-boots aangedaan en hebben een heerlijke, prachtige wandeling gemaakt. De sneeuw op de takken van de sparren veranderde die takken in grote sneeuwsterren. Voor ons lag de weg, maagdelijk wit. Onder ons de sneeuw, krakend. Achter ons lagen onze voetstappen. Als het enige teken van bevolking. Tot aan het stuwmeer is het ongeveer 2 km. Slechts 1 auto reed ons voorbij. Bij de brug kwam ons nog 1 auto tegemoet. Dat was al het verkeer dat we tegen zijn gekomen tijdens een wandeling van ruim 2 ½ uur. Na de brug zijn we naar beneden gegaan om onze wandeling voort te zetten langs de Dordogne. En toen weer terug. De voetstappen van de heenweg waren al weer helemaal besneeuwd. Bij de haard genoten van een lekkere kop soep. En maar tegen elkaar zeggen dat het zo geweldig was.

Dinsdag, 30 december 2008

We zijn het er samen helemaal over eens dat dat gordijn in het midden van de kamer echt nut heeft. Dus wij naar Clermont-Ferrand om roedes, steunen, stoppers en al dat soort dingen aan te schaffen. En natuurlijk de gordijnen zelf. Eerst bij de Cora een nieuwe muis gekocht. Van de draadloze muis is om de haverklap de batterij leeg. Dus nu lekker ouderwets een muis met een staartje. Ook een peluw gekocht. Zo’n lang rond hoofdkussen. Lijkt me reuze handig met mijn schouder. Toen geluncht. Het viel mij op dat mensen harder gaan praten als ze telefoneren. Let er maar eens op. Gewoon grappig. Na de lunch naar de Brico Depôt voor die roedes e.d. Ook een stofzuiger gekocht. Een Kärcher. Kan ook water opzuigen. Daarna op pad voor de gordijnen. En jawel. We vonden een winkel waar ze dat wel zouden kunnen hebben. Hoewel er buiten te lezen viel dat men er rideaux verkocht, was het aanbod allerbelabberdst. Bij de Castorama hadden we meer succes. De prijzen waren redelijk tot voordelig. En van die voordelige hebben wij er 7 meegenomen. Die gaan waarschijnlijk deze vakantie nog hangen. Vroeg naar bed. Zo’n dag winkelen hakt er lekker in.

Woensdag, 31 december 2008

Het hout is vandaag gereorganiseerd. Al het droge hout is in stukken gezaagd en mooi opgestapeld. Het hout van de appelboom ligt op een andere stapel. Dat geeft toch ruimte in de appentis. Dat ding lag behoorlijk vol. Nu ligt er nog een appelboom bij, maar toch hebben we er nu meer ruimte dan eerst. Wij zelf vinden het helemaal geweldig. Onze ruggen iets minder. Maar na een lekkere warme douche (wat is dat ding hier toch zalig) werd er iets minder geprotesteerd. En na een gezellige, smakelijke maaltijd, wachtten we het oud-en-nieuw-moment af. Plannen gemaakt voor de zolder. Johan noemt het de vliering. Mijn idee is dat daar een vlisotrap bij hoort. Wij willen een vaste trap naar die etage en dus is het volgens mij een zolder. En plannen voor de slaapkamer. En hoe gezellig het allemaal gaat worden. Net zo gezellig als wat nu al zo gezellig is. Van hieruit wensen we iedereen een gezellig, geweldig, gezond, gelukkig 2009!

Donderdag, 1 januari 2009

De gordijnen hangen. Een hele onderneming. Dat kwam door een rekenfoutje, vergissinkje, brak hoofd en een oude balk die natuurlijk niet meer recht is en knoerthard. Nu hebben we de 'buitenthermometer' achter het gordijn staan. Die van binnen staat precies aan de andere kant. Het scheelt 3 graden. Maar daar gaat nog verandering in komen. 1 Gordijn was bij een ring al los gegaan. En voor het mooie willen we er nog 1 bij. Dat houdt in dat er nog 2 gordijnen bij komen. Het hangt dan meer geplooid. Dus zal het verschil in temperatuur groter worden. Logisch toch? Het zonnetje scheen weer vandaag. Vroeg in de middag kon je op de thermometer zien dat het in de zon uit de wind 32 graden was. Ja, ik kon het ook niet geloven, maar het stond er echt. Morgen alweer afbreken. Zaterdag naar huis. Kan Johan in ieder geval nog een dag bijkomen. Vanavond plannen gemaakt voor het komende jaar. Wanneer we weer gaan. Kijk maar op de site.

Vrijdag, 2 januari 2009

Nog even een ritje. Lunchen in La Bourboule. Wij waren niet de enige. Nog skiërs. Een man of 12 die zich op het terras installeerden. En dan bedoel ik over het hele terras. Het was nog een heel gedoe om die mensen van een drankje te voorzien. Een chagrijnig kind. Smeekte om aandacht, maar kreeg het niet. Was ook moe. Heibel. De 'garcon' vond het allemaal maar niks. 'Niets van aantrekken,' zei zijn cheffin. 'Ze zullen wel uit Parijs komen.' Niet best dus, als je uit Parijs komt. Maar gelukkig zijn wij die aardige Hollanders…….. Hoop ik. Nog wat hout weggewerkt en alvast het nodige gedaan om morgen een beetje bijtijds te vertrekken. We moeten immers nog langs de Castorama voor die gordijnen. Er wordt mist voorspeld.

Zaterdag, 3 januari 2009

Ami was liever nog wat langer gebleven. Hij liet ons duidelijk horen, dat hij nog geen zin had in zo’n lange reis. Maar Johan moet maandag weer aan de slag. In mijn beste Frans ruilde ik het gordijn en nam er nog een bij. Toen kon de terugreis echt beginnen. Die verliep best. Ami had zich al gauw bij zijn lot neergelegd. De mist viel mee. Alleen bij Lille hadden we geen/slecht zicht. Net als je al die borden in de gaten moet houden. En net daar zijn die borden niet verlicht. Maar wel heel veel banen. En op welke zit je dan. Nou wij dus niet op de goede. Zodoende reden we de vrachtwagenroute. (Weet niet of de Van Dale dit woord ook kent) Helaas zijn de borden met Gent c.q. Gand nauwelijks aanwezig. Het zijn aparte bord-JES bij voorkeur net aan de andere kant van de weg dan waar die borden staan met allerlei plaatsnamen en weg-nummers. Toen de borden weer verlicht waren en ook Gent stond aangegeven was de mist weg. Soms doen ze het erom.