April 2009.

Deux Hirondelles partout

Dit keer eens geen foto's van weer dezelfde voeg-klus...

...hoewel het er wel vreselijk opknapt.

Nou ja, eentje dan :-)

Bij Marijke en Frans (zie April 2006 ) en nu ook bij Christi en Herman: overal Deux Hirondelles.

Wij hebben ze bij ons nog niet gezien.

Ami heeft bij Christi en Herman zijn sporen verdiendgezet.

Amies

Copains

Tegenlichtopname.

Sylvia's dagboek

van 24 april t/m 3 mei 2009

Vrijdag, 24 april 2009

Even hadden we het idee om morgen te vertrekken. We zijn toch maar vandaag al vertrokken. Na een voorspoedige reis kwamen we om 05.30 uur aan. We hadden de auto even aan de kant gezet omdat we allebei overvallen werden door een slaapbehoefte. Anders waren we er een kwartiertje eerder geweest. Alles zag er goed uit. Er is een nestenmaker geweest, die het nesten maken nog niet in de pootjes heeft. Op twee plaatsen lag nestmateriaal op de grond. Na het wijntje heerlijk gaan slapen.

Even voor de trouwe lezers: Rens is inmiddels geslaagd. Hij gaat maandag weer varen, maar nu als 2e machinist. Met de bijbehorende gage! Jorn heeft een onwijs leuke flat. Daar hebben we de afgelopen tijd flink in geklust. Nu gaan we hier in Frankrijk klussen. En als we weer in Gouda zijn, klussen we daar gewoon verder.

Zaterdag, 25 april 2009

De Atac is veranderd in een Simply. We hebben nu een klantenkaart van die club. Zag er allemaal goed uit. Eigenlijk is er weinig tot niets veranderd. ’s Avonds bij de haard hebben we een fles bubbels opengetrokken om op de jongens te proosten. Ami wil vaak uit de kraan drinken. Ook wel van dat lekkers in z’n bakje. Daar mag hij niet zo veel van. Dat zint hem niet. Protest! MIAUW!

Zondag, 26 april 2009

We hebben tot 12.00 uur geslapen. Dat hadden we nodig zullen we maar zeggen. Ik had er niet genoeg aan. Eerst onder de douche. Ruim 20 minuten. Dat is niet zo goed voor het milieu, maar des te beter voor mijn spieren. Ik was nog steeds moe. En ik had het koud. Ja, moi die het koud had. Dus dook ik weer het bed in, met toch maar een kruik, om er pas om 17.00 uur weer uit te komen. Toen voelde ik mij een stuk beter. Johan is weer aan het metselen geslagen. Toch weer een muurtje gedaan. Vlak voor het eten kwam de burgemeester. We hebben hem gevraagd hoe het zit met die ruilverkaveling. Waarom dat ene stukje land van ons niet is afgepaald. We gaan morgen even langs. Dan maakt hij een kopie van de papieren waarop staat dat dat ene stukje van ons is. En daarna zien we wel.

Maandag, 27 april 2009

Gisteren voelde ik me dus knap beroerd. Vandaag ging het stukken beter. En dus ging ik weer aan de voeg. Eerst een heel gedoe. In een hoekje. En er moesten nog stenen bij. Dus dat ging van ladder op met handje voegsel, stukje voegen, ladder af, steen zoeken, ladder op, steen passen, helaas, ladder af, andere steen, ladder op, ladder af, met of zonder voegsel, ofwel met of zonder steen. Ik begon de bilsels al aardig te voelen. Johan heeft toen een haak gemaakt voor aan de ladder. Dat was een hele verbetering. Het is weer lekker opgeschoten. Johan doet ook z’n best. Ik geloof niet dat ik jaloers hoef te zijn op zijn werk. Dat gemetsel is een heel gedoe. Met ook dat trap op, trap af –gebeuren. Jorn heeft vandaag weer een gesprek gehad op kantoor over die televisie. Meneer Klein heeft gezegd dat hij Jorn gelooft. En dat is een hele opluchting. Rens vaart op de Kobaltwater. De jongens onder de pannen. ’s Avonds naar Mr. Bruel. Gezellig. Weet iemand nog van die metselmeneer? Degene die ’s morgens al behoorlijk wat op had, ’s middags dronken was en ’s avonds niet meer op z’n benen kon staan. Die woont dus in Ribes. Als we naar Tauves of Clermont rijden dan kijken we altijd heeeeeeeel goed uit bij Ribes. Voor die kwiebus. Want hij reed ook ’s avonds nog met het grootste gemak in z’n auto. Meneer Bruel kon ons gerust stellen. Mr. Montenegro is zijn rijbewijs kwijt. Dat moet een hele opluchting zijn voor de omgeving. We keuvelden nog wat . Toen we weg gingen kregen we radijs mee en eieren. Van eigen erf. Dat wordt smullen. Toen gegeten. Daarna konden we ons heerlijk verpozen bij de haard. Ja, met een wijntje.

Dinsdag, 28 april 2009

Wij weer in de weer met cement en voegsel. Daarmee gebeurt weinig spectaculairs. We schieten wel op! Johan hoeft nog maar 4 muurtjes. Maar goed, daar zijn we dus mee doende, staat er ineens een kudde koeien voor de deur. Het is maar goed dat het niet zo warm was. Dan hadden we de deur open gehad, hadden die koeien binnen gestaan. Ook lachen zoiets. En wat dacht je van een puttertje! Dat is een vogeltje met zwart, wit, rood en geel. Die mag er zijn. En zomaar bij ons in de tuin een orchis. We weten nog niet of het de mannetjes orchis is, of de brede orchis. De naslagwerken zijn daar niet duidelijk genoeg over. De plannen die we maken zijn nog het meest spectaculair. Die wijzigen nog wel een keer of wat.

Woensdag, 29 april 2009

Eerst nog wat gewerkt en toen naar Clermont Ferrand. Gewoon voor de lol. Kijken wat we gaan kopen voor de badkamer als we zover zijn. De tegeltjes die we in de buanderie hebben zijn er niet meer. Een goed alternatief hebben we nog niet gezien. Maar wel weer een leuk bad en een wastafel. Een douchebak van 120 x 80 was er ook al niet. Met kranen ben ik erg moeilijk. Er zijn er niet veel die ik mooi vind. Grappige, aardige, lelijke en foeilelijke kranen zijn er wel. Ik denk dat ik mijn eisen moet bijstellen. Tegen de avond gingen we weer op huis aan. Onderweg de afslag genomen naar La Bourboule om een heerlijke pizza te eten. We lagen op tijd in ons mandje. Ja, natuurlijk! Had je iets anders verwacht………

Donderdag, 30 april 2009

Niet te laat ons bed uit. Grootse plannen hadden we met betrekking tot de werkzaamheden. Johan is nu met de zuid-muur klaar. Hij gaat verder met de noord-muur. Omdat we daar de helft van bedekken met kast, hoeft die helft niet zo mooi. Ik heb me op de oost-muur gestort. 3 Molens van 14 liter zand en 4 liter kalk met nog wat water weg gevoegd. En toen waren we moe. Lekker buiten naar de vogeltjes geluisterd. Qua vogels in de tuin kunnen we een witte kwikstaart aan de verzameling toevoegen. Van Jorn kregen we een sms dat er een idioot op de bus van de koningin is ingereden. Dat de feesten werden afgelast. En dat er twee doden te betreuren waren. Later hoorde Johan op de radio dat er inmiddels vier doden zijn. Wie doet er zoiets? En waarom? Vandaag is het een auto zonder, maar een volgende keer is het een auto met een bom.

Vrijdag, 1 mei 2009

Johan is heerlijk opgeschoten met zijn metselwerk. En mijn gevoeg mag er ook wezen. We hebben de hele bubs van het oosten naar het westen van de 1e verdieping verlegd. Nu kan Johan aan de slag met de badkamer en het toilet. Maar hoe dat allemaal een plekje gaat krijgen weten we nog steeds niet. Misschien toch eerst alle spullen kopen. Die dan leuk neerzetten en zo gaat de badkamer er dan uitzien. Dan staan die spullen daarna wel in de weg. Maar een kniesoor die daar op let. Oh ja, dat zijn wij dus. We hebben niet zo’n bijzondere vakantie gehad, maar we hebben wel lekker gewerkt. En genoten. Zeker van al die vogeltjes. Als je buiten zit en je hoort die beestjes, daar worden wij wel blij van. Morgen gaan we Christi en Herman. Ik ben zo benieuwd hoe het er daar nu uit ziet.

Zaterdag, 2 mei 2009

Moesten we toch een dag eerder afscheid nemen van dat mooie plekje waar we zo graag vertoeven. Maar onze nieuwsgierigheid naar hoe het allemaal is geworden en de gezelligheid die ons te wachten stond, waren redenen genoeg om met het beste humeur op pad te gaan. Het is best een eind rijden. Zo tegen 16.00 uur kwamen we aan. Christi was nog druk bezig om de slaapkamer schoon te maken. En omdat ik astma heb, moest en zou er een dweil doorheen. Wat een schat! Ami werd met een lijn aan een stok midden in het gras gezet. Maar al snel wilde hij toch wat meer van de omgeving zien. Er schenen ook bijzonder lekkere luchten zijn neusgaten in te dwarrelen. Dus mocht Ami los en ging hij op avontuur. Eerst leuk achter de houtblokken, toen een kijkje genomen in de kelder. Toen was de zolder aan de beurt. Het duurde wel lang voordat hij zich weer liet zien. Johan ging eens polshoogte nemen. Precies op het gedeelte van de zolder waar een mens niet kan lopen, omdat de vloer daar veel te dun voor is, had Ami een plekje gevonden. In, achter, onder het hooi. Johan probeerde hem daar weg te halen. Roepen had geen zin. Er kwam een stok aan te pas. Een hoop geblaas. We weten nog steeds niet of er wel of niet een ander beest zat. Eindelijk was het 'hebbes'. Niet meer los! In de bench voelde hij zich best wel ok. We hebben het heel gezellig gehad. De tijd vloog om. Rosé, eten, kletsen, kijken, en de dag is om. Het is trouwens onwijs mooi geworden. Ze gaan nu hard aan de slag met de slaapkamer en de buitenkant moet ook een lik verf. Nou, nog 1 wijntje dan……

Zondag, 3 mei 2009

En toen was de vakantie voorbij. Nog een heerlijk ontbijt (met zelfgebakken brood) en toen was het tijd om op pad te gaan. De reis verliep prima. En ons huis in Gouda zag er lekker schoon uit. Goed om weer thuis te zijn. Maar dat kan ik alleen maar verzinnen omdat we eind van de maand alweer gaan.