Naar de eerste pagina
Historie
Genealogie
Markante figuren met de naam Corduwener
Geef uw reactie
Deel uw kennis via e-mail
Gerelateerde sites
Ga naar het familiealbum
Ga naar de familie raadsels


 

Lotgevallen van een amateur genealogiste (2)
Zoals in de nieuwste versie van de stamboom Corduwener te lezen is hebben we inmiddels de aansluiting gevonden.
Op een vrijdag in augustus zijn we naar Arnhem getogen om in het Gelders Archief te speuren naar de missende link.
Wij troffen hier een indrukwekkende ruimte aan met computerschermen, meters gebonden boekwerken met, in sierlijk handschrift geregistreerde huwelijken, geboorten, overlijdens etc.
Er heerste een serene stilte waarin mensen, soms met witte handschoentjes aan, zaten te speuren naar familierelaties. Fluisterend legde een medewerker van het Gelders Archief ons uit wat en waar wij moesten zoeken.
Achter de computerschermen vonden wij geen nieuws. De programmatuur van Genlias hadden wij thuis op internet reeds tot vervelens toe nageplozen.
We besloten ons te richten op de microfiches. Dit zijn kaartjes waarop per kaartje een twintigtal kopieën van akten staan gefotografeerd die je in een groot vooroorlogs apparaat moet doen en waarop je dan voorzichtig scrollend vrijwel onleesbare teksten voorbij ziet schuiven.
Gelukkig wisten wij de geboortedatum van opa Corduwener zodat we gericht konden zoeken op datum en plaats.
Op het moment dat we de geboorteakte van Opa Wilhelmus Hendrikus op het beeldscherm zagen verschijnen moesten wij op onze wangen bijten om geen schreeuw van enthousiasme door de stille zaal te laten klinken. We hadden hem gevonden! Hij bestond dus toch! En meteen vonden we zijn ouders en paste onze tak naadloos in de reeds uitgezochte familielijn van Carel van Haeften. Missie geslaagd.
Weer buiten gekomen liep Wim door Arnhem met een houding waaruit viel af te lezen dat hij het volste recht had om door deze stad te lopen. Zijn roots lagen hier immers? Zijn voorouders hadden hier gewoond, gemeentelijke belastingen betaald, deelgenomen aan het arbeidsproces dus niemand die hem hier in de weg moest lopen.
Voor Wim is zijn grootste doel bereikt. Hij kent nu zijn voorouders, weet waar hij vandaan komt en in welk nest hij thuishoort. Het geeft een vreemd gevoel van ineens familie te hebben en onderdeel te zijn van een groter geheel. Zoiets is het denk ik, maar vraag het hem liever zelf. Hij kan het beter verwoorden.


Ik ben echter nog lang niet klaar met mijn zoekwerk. Zoals ik al vertelde liggen er nog een tiental losse takken in mijn tuin. Via internet heb ik de CD-Rom van GendaLim besteld.
Er is namelijk maar één Corduwener ooit richting Arnhem verhuisd. De andere broers, zussen, neven en nichten zijn in Limburg en Duitsland blijven hangen. Daar moet ik dus verder zoeken naar eerdere familielijnen. Het blijft een heel gepuzzel. De naam Corduwener wordt, zoals ik in mijn eerdere verhaal al vertelde, verbasterd tot de meest wisselende vormen. Het komt zelfs voor dat binnen één gezin de naam op vier verschillende manieren geregistreerd wordt. Bovendien komen de namen Joannes, Petrus en Henricus in vrijwel alle families voor. Ik stel me dan voor dat, wanneer er op zondagmiddag koffie werd gedronken bij oma, er vijf Joannessen, acht Petrussen en zeven Henricussen rondhuppelden. Hetgeen opa het geruststellende gevoel gaf dat zijn naam en die van zijn vader en opa nog tot in lengte van dagen door zou leven. Hetgeen overigens eveneens gold voor oma Catharina Hendrika Theodora Sybilla Joanna Petronilla Maria Josephina Elisabeth.
Het blijft boeien.

Tot later,
Ilse van Heerwaarden

Naar boven
Lotgevallen van een amateur genealogiste (1)
Geprikkeld door het enthousiasme van Wim (Wilhelmus Hendrikus, geb. 1-4-1955 te Amsterdam, z.v. ...) om zijn afkomst te onderzoeken en met de stamboom van Carel van Haeften als uitgangspunt ben ik aanvankelijk voorzichtig begonnen met het zoeken naar familielijnen.

De trieste aanleiding van deze drang om de wortels te gaan zoeken was het overlijden van mijn schoonvader Wim Sr. Wilhelmus Hendricus, geb. 11-5-1922 te Amsterdam.  (Nog even en ik blijf zo praten... )
We missen hem. En niet alleen omdat we niet meer kunnen putten uit zijn herinneringen aan de familie. Hij had ons veel verder kunnen helpen.

'Aanvankelijk voorzichtig' mondde al snel uit in een ware verslaving. Ik denk dat ik zo'n beetje alle digitale bronnen tot op het bot heb uitgeplozen naar Corduweners. Tot diep in de nacht heb ik zitten wroeten en zelfs in mijn dromen schoten mij nieuwe zoekmogelijkheden te binnen.
Helaas heeft dit alles nog niet tot resultaat gehad dat we de lijn van onze  tak hebben kunnen herleiden. Wél weten we inmiddels dat de Corduweners niet hebben stilgezeten (of beter gezegd  gelegen).
Er liggen nu zo'n tien uitgewerkte familietakken te wachten op aansluiting met hun voorvaderen. We zijn er ook achter gekomen waar de naam vandaan komt en hoe deze in de loop der archieven door snuggere ambtenaren der burgerlijke stand op schrift is gesteld.
Om u een beeld te geven van de wirwar van takken en stammen geef ik hieronder een lijstje van de schrijfwijzen die ik tijdens mijn speurwerk ben tegengekomen; 

Corduwener, Corduweners, Cordewener, Cordowener, Cordeweners, Cordeweber, Cordewiener, Cordewhener, Corduiner, Codeweener, Cordeviner, Corduener, Cordowiener, Corduwer, Corduweren...

Daarbij kun je er evenzogoed vanuit gaan dat Hendrik, gisteren Henri, Hendricus of Heinrich heette en dat Joannes Petrus ook wel Dionisi, Jean Pierre, Jan Pieter,  of gewoon Johan of Johannes wordt genoemd afhankelijk van hoe hoog men het destijds in de bol had.
En... zoals wellicht bekend zijn Corduweners niet vies van een beetje goeie sier.
Mijn lief Wilhelmus Hendrikus wil, als hij dronken is, ook eigenlijk liever Guillaume Henri worden genoemd.
Verder blijkt uit de archieven dat de Corduweners niet bepaald monogaam door het leven zijn gegaan. Twee, drie of vier huwelijken vormden geen uitzondering. We hoeven ons dus nergens voor te schamen. Het zit in de genen.
Samengevat valt het dus niet mee om uit de kluwen Corduweners een klare en heldere kwartierstaat te filteren. Ik ben echter bang dat mijn verslaving om in de diepste spelonken te zoeken naar aanknopingspunten nog lang niet voorbij is.

U hoort nog van mij,

Ilse van Heerwaarden




Grafische versie Stamboom Corduwener
Versie 5
,3

Naar de stamboom als text-versie
Tekst-versie Stamboom Corduwener
Versie 5
,3

Download Acrobat Reader
Download Adobe AcrobatReader
Noodzakelijk om de stamboom te kunnen lezen.

Versie 5,3 van de stamboom van de familie Corduwener (Cordewener) kunt u hierboven bekijken én afdrukken op A4 formaat.
Het spreekt voor zich dat elke bijdrage, in welke vorm dan ook, van harte welkom is.

Als uitganspunt voor de allereerste versie van deze stamboom is de tekstversie gebruikt van Carel van Haeften, vervolgens is deze aangevuld door Ilse van Heerwaarden en door mij (Wim Corduwener) omgebouwd naar een grafische weergave.