10-2-2007 ODB Haeghe Den Haag - Ons Genoegen 11-9

Voor de tweede achtereenvolgende keer liepen we tegen een 11-9 nederlaag op tegen een concurrent. De confrontatie vorig jaar verliep erg voorspoedig voor ons maar dit jaar liep het anders. Hierdoor zijn er nog 4 teams die als tiende kunnen eindigen, en zo promotie/degradatie wedstrijden moeten spelen. Een daarvan is onze volgende tegenstander Samen Sterk. Het belooft dus een spannende laatste ronde te worden.

De wedstrijd begon slecht, met Gerard Morsink die in een Haarlemmer zetje liep, en invaller Henk van Snippenburg die vanuit een klassieke stand van het bord werd gezet. Cock van Wijk deed iets terug door een combinatie met schijfwinst. Lex van Amerongen stond lange tijd erg goed, maar met beide spelers in tijdnood werd het een soort van loterij, waarbij beiden doorbraken naar 2 dammen en toen maar tot remise besloten. Ook Arie Schwartz speelde remise, na het missen van enkele kansen op voordeel. Gerard Bakker leek voordelig klassiek te hebben, maar na een Ghestem van tegenstander Jetse Veenstra bleek dit opeens erg tegen te vallen. Gerard moest een schijf offeren, maar had voldoende compensatie voor de remise. Lex de Doop nam in het middenspel een doorbraak naar dam. De dam werd ten koste van schijfverlies afgevangen, en de overblijvende stand leek eenvoudig gewonnen. In de praktijk bleek dat toch lastig, en nadat Lex niet helemaal het beste plan volgde eindigde ook deze partij in remise. Auke Zijlstra bracht de stand weer op gelijke hoogte door te winnen van Hugo Simons. Simons had lange tijd het beste van het spel, door een moeilijk te omsingelen flankaanval. Nadat de aanval was afgeruild ging Simons in op een klaverbladopsluiting, en liep vervolgens vast. Hij offerde een schijf om de opsluiting te verbreken, maar moest nog een schijf geven om door te breken en verloor kansloos. Sjef Valk kreeg al vroeg in de partij een zwakke schijf op 31 (zonder schijf op 36), waarvan hij de hele partij last had. Uiteindelijk moest hij offeren, maar hij brak nog door naar dam. Het eindspel leek glad verloren, met 3 schijven los voor Sjef, en 5 schijven aan de rand voor tegenstander Jack Mondt, maar via enkele goede zetten en wat hulp van zijn tegenstander wist Sjef keurig een remise-eindspel met een dam tegen 4 schijven af te dwingen. Arne van Mourik, die inviel voor Wouter van Beek, raakte tegen kopman Krijn Toet in het middenspel de grip op de stand een beetje kwijt. In lichte tijdnood wikkelde hij af naar een eindspel met een schijf meer, waarin Toet was doorgebroken. Achteraf gezien offerde hij in dit eindspel te laat, waardoor er een via een kleine finesse verloren 4 om 2 eindspel ontstond, en we met lege handen naar huis gingen.