Home

Bevruchting

Deling &vervoer

Innesteling

Amnion &chorion

De drie kiemlagen en hun functie

Vormgeving van het embryo

Ontwikkeling stap voor stap

Reuk,gehoor & ogen

Skelet

Ledematen

Geslachtsbepaling & ontwikkeling

Voor en tijdens de bevalling

Prenatale onderzoeksmethodes

Leuke Links

Reacties

Dagboek

Prenatale onderzoekmethode

In diverse stadia van de zwangerschap kunnen onderzoeken worden gedaan naar de ontwikkeling en gezondheid van de foetus. Sommige testen zijn routine testjes, en brengen geen risico’s met zich mee. Sommige zijn iets gecompliceerder en kunnen een miskraam veroorzaken.

 

Bloedtest                                 Tripple-test

Vlokkentest                             Navelstrengpunctie

Vruchtwaterpunctie                 Foetoscopie

Echografie                               Nekplooimeting

Doppler-test

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Vlokkentest

De gynaecoloog neemt een chorionvlok weg. Deze weefsels zullen later de placenta gaan vormen. De test kan plaatsvinden voor de twaalfde week van de zwangerschap. Deze test kan genetische problemen bij de foetus aantonen. de vlokkentest kan worden ondergaan als de vrouw ouder is dan 36 jaar of op indicatie.  Deze test kan op twee verschillende manieren worden afgenomen. Vaginaal of via de buikwand.

Vaginaal

De arts brengt via de baarmoedermond langs de binnenwand van de baarmoeder een dun tangetje of buisje in tot in de placenta. Tegelijkertijd wordt met de echo gekeken. Het kost vaak wat tijd voordat de placenta wordt bereikt. Onder de microscoop worden de weefselkweekjes meteen bekeken en bij gebrek aan informatie wordt nog een stukje weefsel weggenomen.

  Via de buikwand

Echoscopisch wordt de juiste plaats bepaald voor het inbrengen van de naald via de onderbuik. Soms wordt de huid plaatselijk verdoofd. De punt van de naald komt in de placenta te liggen en er wordt wat placentaweefsel opgezogen. Het is noodzakelijk dat de naald hierbij wat beweegt. Het prikken en opzuigen duurt meestal niet langer dan één minuut. Als uit microscopisch onderzoek blijkt dat het genomen weefsel niet genoeg is wordt nogmaals een punctie uitgevoerd.

 

 De vlokkentest brengt wel risico met zich mee. De kans op een miskraan is ongeveer 1 tot 2 procent.

Omhoog