Peter in Willemstad

Vakantie 2006

Adri, Ria en Janneke


Mambo beach


De drijvende markt


Peter met leerlingen


Kolibrie

 

15e dag (18-10-2006)

 
Het laatste verslag van onze vakantie. We kunnen terug kijken op een geweldige mooie vakantie. Toch zijn we ook wel blij dat we weer naar Spijk gaan. Oost, west thuis best zal ik maar zeggen. Vanochtend was het weer raak wat betreft een stroomstoring. Tegen 9.30 uur viel opnieuw de stroom uit. Het eerste wat we tegen elkaar zeiden was: "Als het vannacht maar weer terug is!!" Het is gewoon geen doen om 's nachts zonder ventilator of airconditioning te slapen. Welnu, genoeg geklaagd. 's Ochtends werden we om 10.15 uur door Peter opgehaald. Deze ochtend zouden we kennismaken met de kinderen van zijn klas en een les bijwonen. Het was allemaal heel leuk om mee te maken. De kinderen vonden we ontzettend enthousiast. Toen Peter hun ook nog even de hit van Jan Smit liet zingen: 'Mijn Gitaar' hadden ze het helemaal gemaakt bij ons. Met z'n allen zaten ze te swingen. 's Middags zijn we voor de laatste keer naar Hook's hut geweest. Toen we er aan kwamen hebben we direct een plaats gereserveerd voor een diner op het strand.  Tegen een uur of zes konden we aanschuiven. En het moet gezegd, we hebben gesmuld maar vooral ook genoten van de sfeer op het strand. Ik ben van nature niet zo romantisch maar hier kon ook ik niet koud onder blijven. Tot slot wil ik jullie, namens ons allen, hartelijk danken voor alle reacties die jullie via het gastenboek met ons deelden. Ze hebben ons erg gestimuleerd om onze bevindingen elke dag weer op de website (en in het gastenboek) te zetten. Tot gauw, tot in Spiek!!
Peter tijdens het les geven (Taal). Ria en Janneke achter in de klas terwijl Peter les geeft
Op de achtergrond een cruise schip dat tijdens ons diner langs kwam Romantisch eten op het strand van Hook's hut
 

14e dag (17-10-2006)

 
's Ochtends hebben we rustig aan gedaan. Nu Peter 's ochtends naar school moet is er voor de ochtend niet echt een programma. Vinden we trouwens absoluut niet erg. We slapen wat uit, lezen en internetten wat, doen wat huishoudelijke karweitjes tot dat Peter om 13.30 uur thuis komt. Kort nadat Peter thuis kwam viel de stroomvoorziening uit. Iets dat volgens Peter vrij regelmatig plaatsvindt op Curaçao. Het weerhield ons er niet van om 's middags naar het slavernij museum te gaan in Willemstad. Het museum ligt aan de kant van Otrabanda, dus moesten we de pontjesbrug (lopend) oversteken. De verhalen in het museum over de slavernij hebben behoorlijk wat indruk op ons gemaakt. Tjonge, wat hebben de blanke mensen de zwarte mensen wat aangedaan in het verleden. Ik hoop niet dat ik het 'op bed krijg'. Ook was er in het museum veel aandacht voor de Afrikaanse geschiedenis. Na het bezichtigen van het museum zijn we de stad nog even in gegaan om wat te winkelen. Vervolgens zijn we nog even naar een supermarkt gereden omdat we geen boter meer in huis hadden. Op weg naar de supermarkt zagen we al heel snel dat de stroomstoring nog niet was opgelost. Dus ook maar kaarsen gekocht in de supermarkt. Thuis gekomen hadden we het geluk aan onze kant, bij ons was namelijk weer stroom. De kaarsen konden (gelukkig) de kast in. Inmiddels komt onze terugreis meer en meer op de voorgrond te staan. Morgen is de laatste volle dag op Curaçao. Donderdag moeten we namelijk al tegen 17.00 uur op het vliegveld aanwezig zijn terwijl we pas om 19.30 uur zullen vliegen. 's Avonds hebben we heerlijk thuis gegeten en hebben Peter en Ria het huiswerk van de kinderen nagekeken. Wat dat betreft kan Ria zo voor de klas. Om 20.30 uur werden we opnieuw geconfronteerd met een stroomstoring. Nou dat is afzien zonder ventilatoren !! We hebben tot een uur of elf binnen en dan weer buiten gezeten om het enigszins dragelijk te houden. Toen om 24.00 uur er nog geen stroom was zijn we maar gaan proberen te slapen. Met horten en stoten lukte dit. Janneke daarentegen lag zoals altijd op tijd op bed en had van de warmte totaal geen hinder, ongelooflijk!! En toen, om 2.00 uur midden in de nacht. floepte het licht zo maar weer aan. Ik ben nog nooit zo blij geweest. De airconditioning en de ventilatoren in de slaapkamer deden het weer en dus konden we weer rustig en vooral koel slapen. Tot zover dag 14, op naar dag 15. Dag 15 zal trouwens de laatste dag zijn waarvan ik nog een verslag zal schrijven.
Adri, Ria en Janneke voor de ingang van het slavernij museum Slavenhuisje, ongeveer 1 x 1 meter
Slaven kregen dit soort onmenselijke 'halsbanden' om zodat ze bij een eventuele vlucht niet zouden kunnen gaan liggen en tijdens het vluchten in het oerwoud aan de takken e.d. zouden blijven haken. M.a.w. met een dergelijke 'halsband' was vluchten onmogelijk. Slaven werden in dergelijke kooien opgesloten.
 

13e dag (16-10-2006)

 
Alweer dag 13. Wat gaat de tijd snel! Aan het eind van de week, om precies te zijn donderdag, vertrekken we al weer naar Nederland. Het is hier nog steeds een graad of 30 en via mijn vader hoorde ik dat het in Nederland zo rond de 10 °C is. Dat is wel even iets anders, dat wordt dus acclimatiseren. Vanochtend was het trouwens noodweer hier op Curaçao. Tegen een uur of 10 begon het me toch een partijtje te stortregenen. Een echte tropische (stort)bui. Ik schat dat de bui zo'n anderhalf uur duurde. Daarna knapte het gelukkig weer op. Peter was deze ochtend al vroeg op, hij moest weer aan het werk. Hij staat dan om 5.20 uur op en vertrekt om 6.20 uur naar zijn werk. Toch wel even anders dan bij ons in Nederland! Toen Peter om 13.30 uur thuis kwam kwamen we overeen dat we maar moesten gaan zwemmen bij Hook's hut. Het was inmiddels al weer behoorlijk heet en aan het noodweer van de ochtend deden alleen de plassen ons nog herinneren. Helaas was het water door de hevige regenval minder helder waardoor het snorkelen wat tegen viel. Het water was jammer genoeg niet verkwikkend koel maar lauw. Toch hebben we weer heerlijk gezwommen op het strand van Hook's hut. Tegen een uur of half zes vertrokken we en gingen nog even langs bij de supermarkt. Thuis gekomen werden de boodschappen weer opgeborgen in de koelkast. In Curacao moet echt alles in de koelkast wil je geen ongedierte in huis krijgen. Kakkerlakken ter grootte van een 2 euro munt zijn dan heel gewoon. 's Avonds besloten we om te gaan eten bij 'de Pizza hut' . We hebben er werkelijk heerlijk gegeten. 's Avonds hebben Ria en Janneke het huiswerk van de kinderen (rekenen) nog even voor Peter nagekeken en ben ik achter de computer gekropen om dit stukje te schrijven. Janneke en Peter lagen voor tienen op bed en ik denk dat Ria en ik het ook niet veel later zullen maken.  Bij de foto's ook nog een tweetal natuurfoto's zodat jullie ook een idee krijgen van de natuur hier. Tot zover dag 13, op naar dag 14.
Noodweer op Curaçao Tijdens zo'n tropische bui valt er er in korte tijd erg veel regen
De bruine pelikaan komt vrij veel voor op Curaçao Elke tuin heeft wel een kokosboom
 

12e dag (15-10-2006)

 
Gisteren hadden we afgesproken om tegen een uur of elf naar Bon bini beach te gaan. Bon bini beach is het strand waar de gelijknamige Nederlandse serie is opgenomen. Er is trouwens geen Curaçaose die weet waar Bon bini beach ligt. Het is de naam die de Nederlanders aan het strand hebben gegeven naar aanleiding van de serie. In werkelijkheid heet het strand 'Casabao'. Nu wij het met eigen ogen gezien hebben zijn we het er over eens dat dit één van de mooiste stranden van Curaçao is. Niet verwonderlijk dat dit strand als locatie voor de serie is gekozen. In de nabijheid van de rotsen was het prachtig snorkelen. We hebben weer de meest exotische vissen, ja zelfs een murene (soort slang), tijdens het snorkelen gezien. Maar ook snorkelden we tussen honderden kleine visjes die je bij ons in de aquariums kunt zien. Tegen een uur of twee hebben we wat broodjes op het strand gekocht om onze honger te stillen. Trouwens toen we naar het strand toereden regende het dat het goot!! We hebben zelfs nog even overwogen om terug te rijden maar volgens Peter was de kans groot dat het op 'Casabao' mooi weer zou zijn. Bij aankomst regende het niet maar er waren wel grote donkere wolken boven het strand. Ik denk dat dit een half uurtje heeft geduurd tot dat de zon doorbrak en we een schitterende dag beleefden op 'Bon bini beach'.  Tegen vier uur zijn we terug gegaan naar huis. Eerst allemaal even onder de douche om het zout van ons af te spoelen. Op Curaçao kennen ze slechts één kraan, dus niet een koude en een warme kraan. Het water is er altijd lauw. Nou je wenst hier ook absoluut geen warm cq. heet water. Het water staat boven op de bergen opgeslagen in hele grote tanks, vergelijkbaar met de tanks die je wel ziet voor de opslag van olie in Nederland. Hierdoor is de temperatuur van het water afhankelijk van de buitentemperatuur. Doordat de buitentemperatuur op Curaçao vrijwel altijd constant is, is ook het water uit de kraan vrij constant van temperatuur. Even nog wat anders. Elke keer verbaas ik me er weer over hoe snel de overgang van licht naar donker verloopt. Om 18.00 uur is het nog licht, 18.30 uur schemerig en 19.00 uur pikke donker. Zo dat was het weer, op naar dag 12.
Overzicht van het strand van 'Bon bini' (=Casabao) Adri en Ria voor de rotskust van Casabao
De bar met het opschrift 'Bon bini beach' Ria, Janneke en Peter onder de palmen op 'Bon bini beach'
 

11e dag (14-10-2006)

 
Vandaag was het de grote dag voor Janneke en Ria. Voor het eerst van hun leven zwemmen met dolfijnen. Beiden waren 's ochtends al behoorlijk nerveus. Het was trouwens vroeg opstaan. Janneke moest al om 8.15 uur aanwezig zijn, dus ging 'de wekker' al voor zevenen af. De reis naar Dolphin Academy ging voorspoedig en we waren er ruim op tijd. Inmiddels had Ria mij al een paar keer aangeboden in haar plaats te gaan maar daar kwam natuurlijk niets van in!! Om 8.15 uur werden we binnen geroepen in een aparte ruimte. Hier kregen 'de zwemmers' een roze polsbandje om en 'de kijkers' een groen bandje. Na enige tijd gewacht te hebben werden alle mensen met een roze polsbandje bij elkaar geroepen en verdwenen in een instructie lokaal. Toen de instructies achter de rug waren zagen we 'de roze polsbandjes (en dus ook Janneke) naar de dolfijnen lopen. Kort hierop mochten alle 'groene polsbandjes' zich verzamelen en werden ook wij toegelaten tot het terrein waar de dolfijnen zich bevonden. Wij als kijkers kregen een bepaalde plaats aangewezen van waaruit wij mochten filmen en fotograferen. Dit was beslist een heel andere plaats dan van waar 'de eigen fotograaf' de foto's mocht maken. Big business dus!!  Toch heb ik nog best wat leuke foto's kunnen maken. Nadat het programma van Janneke was afgedraaid gingen we weer terug naar de receptie en konden we uit de foto's kiezen die gemaakt waren van Janneke. Ze stond er 2x heel leuk op dus werden 2 foto's gekocht. Hierna hebben we nog een T-shirt en een cap (=petje) voor mij en een truitje voor Janneke gekocht. Beide natuurlijk met het opschrift 'Dolphin Academy Curacao'. Er bleek nog voldoende tijd om even een kopje koffie te drinken. De shop diende om 10.00 uur open te zijn maar om 10.30 uur was er nog geen spoor van een verkoopster. Maar even geïnformeerd bij de 'Security' (=bewaker). Antwoord van de man: "Het is hier Curacao meneer, altijd wat later hé". Nou daar kon ik niets tegen inbrengen natuurlijk! Gelukkig konden we nog net voor het optreden van Ria een kop koffie nuttigen zodat onze droge kelen toch nog even gesmeerd werden. Om 11.45 uur was Ria aan de beurt. Een aantal maanden geleden had Peter via een quiz op de radio een prijs gewonnen die recht gaf op een ontmoeting met dolfijnen. Het leek hem leuk om dit aan Ria te geven. Nu het echter zover was bood ze hem herhaaldelijk aan mij aan. Maar zoals reeds gezegd had ik er geen oren naar (!!) Het optreden van Ria was ook een heel leuke ervaring. In het gastenboek heeft ze hier het één en ander over geschreven. Ook van het optreden van Ria werden foto's gekocht en zelf was ik ook in staat een paar leuke foto's van haar te maken. Nadat alles achter de rug was hadden we allemaal erg veel zin aan eten. Op naar Mambo beach dat naast het Dolphin academy cq. sea aquarium ligt. Nadat we heerlijk gegeten hadden en ons op het strand wilden neer vleien begon het hevig te regenen. De lucht was inmiddels zo zwart geworden dat het ons het beste leek om maar naar huis te rijden. Uiteindelijk waren we tegen een uur of drie thuis. Vijf minuten later werden we gebeld door Eligio (vogelliefhebber) om met hem naar de voorzitter van de vogelvereniging te gaan en zijn vogelcollectie te bewonderen. Afgesproken werd dat we om 16.30 uur bij Melvin zouden zijn. Tjonge wat had deze man een prachtige collectie vogels. Voor mij als liefhebber was het echt smullen geblazen. We zijn denk ik ongeveer anderhalf uur gebleven. op de terugreis werden nog een paar universele stoelhoezen gekocht, die naar onze mening toch niet zo universeel bleken te zijn als op de verpakking stond. De chef er bijgehaald met de mededeling dat de hoezen absoluut niet pasten. Volgens hem moesten ze passen. Wij maar volhouden dat ze (absoluut) niet pasten. Uiteindelijk was hij bereid om het ook te proberen.  Peter en ik kregen het schaamrood op de kaken want jullie raden het al, ze pasten wel!! Gelukkig kon hij er om lachen en wij ook als boeren met kiespijn. 's Avonds Peter meegeholpen huiswerk van de kinderen na te kijken want overmorgen moet hij al weer aan de bak op school.  Tot zover dag 11, op naar dag 12.
Janneke laat een dolfijn in het water ''spetteren 'Janneke zwemmend met een dolfijn
Ria tilt even een dolfijn op! Ria geeft één van de dolfijnen een kusje
Lekker eten op Mambo beach Overzichtfoto van Mambo beach
 

10e dag (13-10-2006)

 
Vandaag zijn we naar de dierentuin geweest. Peter had vooraf verteld dat we ons er niet teveel van moesten voorstellen. Dat deden we dus ook niet. De dierentuin ligt vlak bij het huis van Peter. Ik schat dat het ongeveer 20 minuten rijden is met de auto. Op weg naar de dierentuin schoot me te binnen dat ik jullie nog steeds wilde vertellen dat op elke grote kruispunt mensen staan te verkopen. Als je voor de stoplichten staat te wachten lopen ze snel bij de auto's langs, meestal met kranten maar ook wel met pinda's o.i.d. In Nederland is zoiets ondenkbaar op een druk kruispunt. Deze mensen spelen af en toe dan ook met een leven want ik had jullie al verteld dat 'net op rood' extra gas betekend. De dierentuin viel ons niet echt tegen. ik wilde de dierentuin graag bezoeken omdat een collega keurmeester uit Nederland waarschijnlijk beheerder wordt van de dierentuin. Er liggen namelijk plannen om de dierentuin uit te breiden met een vlindertuin en een soort van kweekstation voor vogels. De dierentuin wordt voor het grootste deel bevolkt door (verschillende soorten) apen. Verder zijn er nog 2 leeuwen, een panter en verschillende soorten vogels. Ik heb er nog wat vogels op de foto gezet voor eventueel toekomstige lezingen. Altijd goed om een zo groot mogelijke verscheidenheid aan vogelsoorten op de foto te hebben. Na het bezoek aan de dierentuin werden inkopen gedaan bij de supermarkt. Heerlijk om daar bij airconditioning te lopen, even uit de hitte. Genoeg hierover, daar heb ik het al teveel over gehad. 's Middags zijn we naar Hooks hut gegaan, ons favoriet strand wat betreft het snorkelen en zwemmen. Hier werd Peter door zijn collega Rene gebeld met het nieuws dat ze bij hem het huis hadden leeg geroofd. 's Nachts hadden ze een schuifpui uit de rails gelicht en vervolgens alles van waarde uit huis gehaald. Computer, televisie, portemonnee + bankpasje(s) enz, enz., alles weg. Gelukkig had hij er 's nachts niets van gemerkt want wie weet wat er dan gebeurd was!! Op Curaçao zijn namelijk voorbeelden genoeg waarbij de bewoner(s) worden verwond of zelfs worden vermoord. Tegen een uur of drie kwam Patricia, een collega waar Peter gedurende een jaar heel nauw mee had samengewerkt , met ons kennismaken bij Hook's hut. Patricia bleek een heel aardige en innemende vrouw te zijn. Peter had wat dat betreft niets teveel over haar verteld. Om ca. 17.00 uur namen we afscheid van elkaar en keerden we huiswaarts. 's Avonds kwam Rene bij ons te eten. Hij had wel even wat afleiding nodig volgens ons. Ook wilde hij graag nog even gebruik maken van de computer van Peter. Tot zover (een bewogen) dag 10, op naar dag 11.
Peter, Ria en Janneke (achtergrond) voor de ingang van de dierentuin Een blik in de dierentuin
Janneke en Ria voor één van de volières Ria, Janneke, Peter en Patricia gezellig kletsend bij Hook's hut
 

9e dag (12-10-2006)

 
Naar aanleiding van mijn lezing hadden Peter en ik voor de ochtend een afspraak gemaakt bij een vogelliefhebber, genaamd Henry. Het overtrof echt onze verwachting wat we te zien kregen. Henry had honderden vogels zitten, waaronder papegaaien, agaporniden, grasparkieten en nog vele andere soorten (grote) parkieten. Tijdens ons bezoek kregen we een kokosnoot aangeboden waaruit we de kokosmelk moesten drinken. De kokosnoot was vakkundig met een kapmes open gemaakt door een Venezolaan die de zaak daar een beetje in de gaten hield. Ik had nog nooit kokosmelk gedronken. Eerlijk gezegd hoef ik het ook niet weer. Het is een heldere zoete vocht met weinig smaak.  Om een uur of elf vertrokken we weer naar huis. Nadat we een broodje hadden gegeten werd besloten om het struisvogelpark te gaan bezoeken. Het was ongeveer een half uurtje rijden. Het park bleek een overwegend kaal gebied waarop een groot aantal (grote) stukken grond waren afgezet met hekken waarachter struisvogels zaten. Het bedrijf was volledig biologisch. Het slachtafval van de struisvogels werden gevoerd aan een viertal krokodillen en het afval van het restaurant werd gevoerd aan hangbuikvarkens.  In het restaurant konden we struisvogel-biefstuk, struisvogel-lever en struisvogel-gehaktballen proeven. Peter had dit nog nooit gedaan en wilde het dit keer graag eens proberen. Wij na afloop dus aan de biefstuk, gehaktbal en lever (dus niet!!) van struisvogels. Om nou te zeggen dat ik het echt lekker vond, nee niet echt. Toch was het best wel te eten maar je hebt allemaal je voorkeur(en), is het niet? Goed even terug naar de rondleiding door het park. We werden rondgereden in een soort van oude legertruck. De chauffeur, tevens gids, schepte er erg veel plezier in om alle snelheid die in het 'ding' zat er ook vooral uit te halen. Het betekende (heel) goed vasthouden in de bochten. Het leukste was eigenlijk het voeren van de struisvogels. Hierbij moet je met een bak voor je buik ruggelings naar het hek lopen, waarop de struisvogels vervolgens als gekken in de bak met voer beginnen te pikken. Een volwassen mannetje struisvogel blijkt één van de sterkste dieren op deze aardbol te zijn. Een trap met de poot heeft zo'n kracht dat een mens dit niet overleefd. Toch maar even niet te dicht in de beurt komen van deze 'jongens' dus.  Na het bezoek aan het struisvogelpark zijn we nog even bij het Aloe Vera plantage, dat er bij in de buurt ligt, wezen kijken. Aan de Aloe Vera, een soort vetplant, worden allerlei geneeskrachten toegekend. Peter ontmoette hier nog een bekende vanuit zijn stageperiode. Nadat beide uitgepraat waren zijn we weer naar huis gereden. Geen van ons had nog zin om 's avonds uit eten te gaan (we zijn wel erg verwend, is het niet?). Dus hebben we thuis gegeten, daarna nog wat televisie gekeken en relatief vroeg naar bed gegaan. Tot zover dag 9, op naar dag 10.
Janneke voert de struisvogels Adri voert de struisvogels Ria voert de struisvogels
Janneke met een 2 dagen oud struisvogeltje Het struisvogelpark Ria met een 2 dagen oud struisvogeltje
Peter met een 2 dagen oud struisvogeltje Een volwassen struisvogel man
 

8e dag (11-10-2006)

 
Al weer de 8e dag. De tijd gaat vlug. Voor vandaag hadden we besloten naar het meest westelijke punt van het eiland te gaan. Heel toepasselijk heet dit ook in Curaçao 'Westpunt'. Qua kilometers werd het de langste rit tot nu toe, ongeveer anderhalf uur. Het blijft misschien wat eentonig maar vandaag was het echt extreem warm!!. Ria die tot nog toe nog geen krimp had gegeven, had het op een gegeven moment even niet meer. Nadat ze wat extra water had gedronken knapte ze gelukkig weer wat op. Eerlijk gezegd was het mij ook veel te warm. Toch was het echt de moeite waard wat peter ons liet zien. Hij bracht ons naar Boka Tabla, een rotsachtig kustgebied. Hier waren een aantal bezienswaardigheden, waarvan 'Boka pistol' de meest spectaculaire was. Boka pistol is een 'smalle spleet" die uitkomt in een soort van rond gat. De golven worden hier door de 'smalle spleet' gedreven en exploderen als het ware in het achterliggende gat. Hiermee is ook direct de naam Boka pistol verklaard. De foto's hieronder verduidelijken één en ander. Het hele gebied deed ons denken aan een woestijn. Wat dat betreft paste de verzengende hitte hier prima bij. Op de terugweg wilden we gaan zwemmen op het strand 'Grote knip'. Toen we echter aankwamen bleken alle parasols (en dus alle schaduwplekjes) al bezet. We hebben inmiddels niet de beste herinneringen aan stranden waar geen parasols zijn dus besloten we verder te reizen en maar weer naar het vertrouwde strand 'Hook's hut' te gaan. Het eerste wat we hier deden was een hapje eten op het strand. Vervolgens hebben we nog even lekker gesnorkeld en gezwommen. Tegen een uur of vier zijn we naar huis gegaan want ik wilde de foto's van de lezing nog even doornemen. Eenmaal thuis kregen we nog bezoek van Jenny en van de huurbaas van Peter (er was een defect aan een lichtschakelaar die hij kwam vervangen). Om half zeven vertrokken we naar de bibliotheek in Willemstad. Ja, ook Ria en Janneke wilden wel eens een lezing van mij meemaken, net als Rene, de collega van Peter. Bij de bibliotheek werden we opgevangen door de bestuursleden van de vogelvereniging. Alles was verder prima geregeld. Gelukkig bleek de zaal voorzien van een airconditioning. De lezing werd een groot succes. Alle bezoekers waren zeer te spreken over de lezing en na afloop werd ik getrakteerd op een groot applaus. Als dank kreeg ik een vogelboek over de vogels op Curaçao uitgereikt. Na afloop werd nog even nagepraat en door de voorzitter werd mij te verstaan gegeven dat ze me voor de eerst volgende vogelkeuring wilden uitnodigen. De reis zou dan door hun betaald worden. Ik heb er direct maar niet al te enthousiast op gereageerd. Als Peter dan nog op het eiland is, zal ik het overwegen. Maar ik word niet direct enthousiast om  voor een vogelkeuring even op en neer naar Curacao te vliegen!!   Ook Ria, Janneke, Peter en Rene hadden zich deze avond prima vermaakt, zo deelden ze me mee. Tot zover het verslag van dag 8, op naar dag 9.  
Boka Tabla: we staan hier voor Boka Kalki  Westpunt: De rotsachtige kust van Boka Tabla
Boka Tabla: we staan hier voor Boka Wandomi  Boka pistol met achter ons het exploderende water 
Op de achtergrond 'Grote knip' De vogellezing in de bibliotheek van Willemstad
 

7e dag (10-10-2006)

 
Vandaag wilde Peter graag met een collega duiken in de Caribische zee bij Hook's hut. Wij hadden hier geen problemen mee want we waren al eerder bij Hook's hut geweest en we wisten dat dit een prima locatie was om te zwemmen en te snorkelen. Rene, de collega van Peter wilde graag het duiken gefilmd en gefotografeerd hebben zodat hij dit aan zijn ouders in Nederland zou kunnen laten zien. Voor ons geen probleem. Volgens Peter is de onderwater wereld bij Hook's hut geweldig mooi en dus uitstekend geschikt om te duiken. De koraalriffen zijn er prachtig gekleurd en ook is er een grote verscheidenheid aan vissensoorten. Zelfs bij het snorkelen merk je dit al. Je ziet dan met gemak 15 tot 20 verschillende soorten vissen. Ondanks het warme, zeg maar hete weer (34 °C), bleek het goed vol te houden door de relatief harde wind en het feit dat we lekker in de schaduw konden zitten onder een boom. Peter en Rene zouden ongeveer een uur weg blijven. Dit is de maximale tijd dat met een duikfles gedoken kan worden. Vooraf werden beide gefilmd en gefotografeerd door camerateam Adri en Ria van Kooten. In de tijd dat Rene en Peter aan het duiken waren hebben wij heerlijk gezwommen en gesnorkeld. Onderwijl lieten we ons ook nog even verwennen met een cappuccino en andere lekkere drankjes. Op het strand loopt bedienend personeel die de drankjes bij je brengen. Je weet wel, zoals je dat ook op films ziet!! Ook het moment dat Rene en Peter uit het water kwamen werd door ons gefilmd. Tegen een uur of 14.30 uur pakten we onze spullen bij elkaar en gingen we terug naar huis. Na wat gegeten te hebben gingen de dames lezen, Peter een DVD van 'Toppers in concert' bekijken en kroop ik weer achter de PC om jullie op de hoogte te houden van onze vakantie perikelen. Laat in de middag kregen we nog bezoek van Jenny, een collega (van het eerste uur) van Peter die graag met ons wilde kennis maken. Jenny heeft Peter, vooral in de begin periode veel en vaak geholpen en wegwijs gemaakt op Curaçao. Ook wij vonden het daarom leuk met haar kennis te maken. Het was een hartelijk welkom over en weer. Peter en ik moesten om 19.00 uur in gebouw Ennia, nabij Punda zijn voor een welkom met het dagelijks bestuur van de vogelvereniging. Dit ter voorbereiding van mijn lezing die ik woensdag zal gaan houden. Voor mij had het niet gehoeven maar het bestuur stond er op om eerst met mij kennis te maken. Ook hier was het een hartelijk welkom. Gezamenlijk werd besproken wat wel en niet interessant zou zijn voor de woensdagavond. Wat opviel was dat alle bestuursleden al eens in Nederland geweest waren en hier ook de nodige kwekers kenden. De betreffende kwekers waren natuurlijk ook bij bekend zodat dit direct al een zeer vertrouwde basis gaf voor onze kennismaking. Tegen 20.30 uur namen we afscheid van elkaar en gingen we terug naar Ria en Janneke.  Toen we thuis kwamen hadden Ria en Janneke het eten al klaar zodat we direct konden 'toehappen'.  Tegen 22.30 uur hadden we allemaal 'de lamp uit' en gingen we naar bed. 
Peter maakt zich gereed voor het duiken Rene en Peter klaar om te gaan duiken
Rene en Peter bijna klaar om te gaan duiken Rene en Peter terug van het duiken.
 

6e dag (09-10-2006)

 
Dit keer zijn we niet naar een strand geweest. We hadden nu wel eens zin om Willemstad te bekijken en wat te winkelen. Tegen een uur of half elf reden we weg, richting Willemstad. Willemstad bestaat feitelijk uit Punda en Otrobanda met daar om heen een groot aantal 'stadswijken'. Punda en Otrobanda zijn met elkaar verbonden door de bekende pontjesbrug (=Emmabrug), één van de bekendste atracties van Curacao. Dit dan weer in combinatie met de fel gekleurde winkels en huisjes. Tegen 12.00 uur zochten we een locatie op vlak bij de pontjesbrug om er even wat te drinken. We stikten alle vier van de dorst, het was namelijk weer lekker warm, ik schat zo'n 34 °C in de schaduw. Ik kan jullie vertellen dat je dan graag (en lang) in de van airconditioning voorziene winkels wilt vertoeven.  Ria en Janneke stonden er dan ook versteld van hoeveel geduld ik kon opbrengen tijdens het shoppen. Nadat de inkopen waren gedaan zijn we nog even naar de supermarkt geweest om de koelkast weer bij te vullen. Ja, mensen we eten en drinken (dat vooral!!) er goed van. We waren tegen 15.30 uur terug en waren unaniem in onze beslissing om vandaag niets meer te ondernemen. 's Avonds zijn we uit eten gegaan. Het zou opnieuw 'de Tropen' worden maar bij aankomst zat alles al vol! Na nog wat restaurants te hebben aangedaan (ook allemaal vol) kwamen we uiteindelijk bij 'de Rodeo'. Hier werden we bediend door (zwarte) cowboys. Het bleek een gezellige 'tent' waar het eten prima was.
Pontjesbrug (of Emmabrug) Staand voor het terras, op achtergrond pontjesbrug
Drijvende markt in Punda Zicht vanaf pontjesbrug op Koningin Julianabrug
Zicht op Otrobanda met links de pontjesbrug Zicht op Punda
 

5e dag (08-10-2006)

 
Ook deze dag stond in het teken van 'Kids for corals'. Het was de afsluiting voor deze groep kinderen. Dit is altijd een feestelijk gebeuren aldus Peter. Nadat de kinderen gesnorkeld hebben krijgen ze een diploma uitgereikt. Het snorkelen op zich vindt altijd op verschillende locaties plaats. Dit keer was het Santa Martha, een locatie in de buurt van 'de Westpunt'. Naar verhouding was het een lange reis dit keer, ongeveer 50 minuten rijden. Dit gedeelte van het eiland is echt heuvelachtig. Ik heb dan ook een paar leuke plaatjes kunnen schieten. Klokslag 10.00 uur waren we op de locatie, een prachtig strand dat onderdeel is van een vakantiepark. Naar Curacao-begrippen heel netjes en mooi. Het water bleek enigzins troebel waardoor het snorkelen wat tegen viel. Toch hebben we weer veel mooie vissen gezien. Er was dit keer ook familie meegekomen van andere begeleiders zodat we ook nog gezellig wat gepraat hebben onder de parasol. Veel schaduw dat hadden we alle drie nodig, nadat we gisteren waren verbrand. Tegen een uur of één was het hele ritueel met de diploma's achter de rug en konden we huiswaarts keren. Peter en ik moesten 's middags nog weer weg. We hadden namelijk een afspraak gemaakt met Eligio, de vice-voorzitter van de plaatselijke vogelvereniging. Eligio stond ons al op te wachten, net als zijn (gelukkig) gekooide, zeer agressieve, 'bloedhonden'. Eligio bleek een prachtige collectie papegaaien te hebben. Een groot aantal verschillende soorten amazonepapegaaien en ook verschillende soorten ara's. Hij vertelde ons dat op de radio al was aangekondigd dat ik een lezing over vogels zou geven in de openbare bibliotheek van Willemstad (Of ik daar nou wel zo gelukkig mee moet zijn?) Om ca. 16.00 uur verlieten we Eligio om ook nog even aan te wippen bij een andere vogelliefhebber, genaamd Paulo. Ook Paulo had een mooie collectie vogels. De eisen voor de huisvesting van de vogels hier op Curaçao zijn veel eenvoudiger dan in Nederland. De vogels op Curaçao zitten namelijk altijd bij temperaturen van zo rond de 30 °C, zowel zomers als 's winters. Dat is in Nederland wel even anders, daar zul je deze vogels toch echt een tocht- en vorstvrij nachthok moeten aanbieden wil je geen (gezondheids)problemen met de vogels krijgen. Nadat we nog even bij een collega van Peter een zak vol rijpe mango's hadden gehaald gingen we weer terug naar huis. 's Avonds hebben we lekker thuis gegeten en zijn we niet te laat naar bed gegaan. 
Op het strand van Santa Martha, samen met andere familie Het strand van Santa Martha is onderdeel van een vakantiepark
Uitzicht op een 'heuvel' bij Santa Martha Typerend deze cactussen langs de weg in Curacao
Samen met Eligio in zijn tuin De geelvleugelara, één van de ara-soorten in de collectie van  Eligio
 

4e dag (07-10-2006)

 
Vandaag zijn we naar Baya Beach geweest. Peter ging hier in het kader van 'Kids for corals', een project voor kansarme jongeren, met een groep geestelijk gehandicapte kinderen snorkelen. We moesten er om 10.00 uur zijn. Volgens Peter is Baya Beach één van de top locaties wat betreft het snorkelen. Er ligt namelijk een gezonken schip waar zich koraal op heeft vastgezet en dit op zijn beurt trekt weer vele vissensoorten aan. Ria, Janneke en ik gingen gezamenlijk op een soort van 'stenen strandje' zitten, helaas onbeschermd tegen de zon!!. Zodra we onze spullen op het strand hadden neergelegd gingen we te water. Hadden we gisteren al hele mooie onderwater panorama's gezien, dit overtrof werkelijk alles. Ik heb van mijn leven nog nooit zoveel prachtige vissensoorten gezien. De één was nog mooier dan de ander. Vooral bij het gezonken wrak waren grote scholen verschillende vissensoorten. Tegen 13.00 uur waren de kinderen van 'Kids for corals' uitgesnorkeld en gingen we weer terug naar huis. Moe (en verbrand (!) maar voldaan besloten we de middag niets meer te ondernemen. 's Avonds zijn we uit eten geweest bij café 'de Tropen', een echte studenten tent. Het eten was prima en de prijs laag, omgerekend ongeveer 35 euro voor 4 personen (incl. drankjes). Voor Nederlandse begrippen dus niet duur! Ter afsluiting nog even iets over de wegen op Curacao. Op vrijwel alle wegen ontbreekt wegmarkering (witte strepen) en nergens staan wegwijzers. Voor een vreemde is het dan ook onmogelijk in Curacao te rijden. Je zult er zondermeer verdwalen. Peter vertelde dat hij er ook erg lang over gedaan heeft om de wegen op Curacao te leren kennen. Wat verder opvalt is de hoeveelheid zwerfaval op het eiland. Je zult op Curacao geen m² vinden zonder afval. Ook lijkt het wel of je hier pas mee telt als je een autowrak op je erf hebt staan. Het geeft het eiland in combinatie met al het zwerfafval in ieder geval wel een hele rommelige aanblik.

Baya Beach - Links in het mnidden het 'stenen strandje' Janneke en Ria , net terug van het snorkelen

Peter en Melson de begeleiders van Shudeley  (Kids for corals) Lekker eten bij 'de Tropen', een echte studenten tent
 

3e dag (06-10-2006)

 
Vandaag is het de laatste schooldag van Peter. Vanaf ca. 13.30 uur gaat voor hem de vakantie in. 's Ochtends heeft Ria er 4 wasmachines doorgedraaid. Een hele klus omdat het een semi-wasmachine is en het dus nog voor een groot deel handwerk is. Janneke leest veel en zelf heb ik weer aan de website gewerkt en Ria geholpen met de was. Het is wel heel bijzonder dat het wasgoed al droog is als de volgende was opgehangen wordt. Wat wil je ook met een temperatuur van 32 °C. Trouwens we raken al wel wat beter geaclimatiseerd. Ria die haar hele leven nog nauwelijks gezweet heeft, zweet hier echt peentjes. Zelf heb ik regelmatig geen droog stukje kleding meer aan me. Janneke is wat dat betreft geboren voor Curacao. Ze zweet nauwelijks en bij een temperatuur van 32 °C slaapt Janneke als een roos, niet te geloven. Ria en ik hebben van Peter de slaapkamer met airconditioning toegewezen gekregen. Wij slapen dan ook vrij goed. Peter was om 13.30 uur thuis. Na overleg werd besloten om naar Vaersen baai te gaan. Een strand zonder entree (spreekt een Nederlander altijd aan!) waar je geweldig kunt snorkelen, aldus Peter. Nou ik kan jullie vertellen dat hij niets teveel heeft gezegd. Tjonge wat een geweldige onderwater panorama's met de meest exotische vissen. Vissen in violet-blauw, zwart-geel gestreept, paars enz., enz. we raakten dan ook niet uitgekeken. Peter, Janneke en ik waren de eersten die gingen snorkelen. In ons enthousiasme bleven we maar snorkelen. Echter zo ver van de kant dat Ria ons uit het oog verloor. Nadat we na ca. een uur weer terug waren kregen we een zeer opgewonden Ria tegenover ons. op een gegeven moment dacht ze dat we alle drie verdronken waren en het huilen had haar nader gestaan dan het lachen. Ze was al bezig geweest hoe ze van het strand moest komen, wie allemaal gewaarschuwd moesten worden en hoe wij weer terug naar Nederland gebracht moesten worden. Nadat we haar weer wat tot rust gekregen hadden ging ook Ria aan het snorkelen. Ook voor haar bleek het een onvergetelijke ervaring. Tijdens het snorkelen had ik in al mijn enthousiasme zoveel zout water 'gedronken' dat ik wel graag even achter wilde blijven. Tjonge, ik was me toch een portie misselijk! Later op de middag kreeg ik nog de gelegenheid wat vogels en een leguaan op de foto te zetten. Om 18.00 uur hadden Peter en ik een afspraak met Melson, een vriend van Peter. Melson is gespecialiseerd in 'het bouwen' van websites. Bij mij leeft namelijk al geruime tijd de wens om mijn website www.vogelproblemen.nl uit te breiden met een verkoopsite voor vogels. Melson wilde wel tegen een vriendenprijsje een dergelijke uitbreiding aan mijn website maken. Over en weer werden afspraken gemaakt en aan het eind van de week zou hij al een proefversie klaar hebben. Wordt dus vervolgd. 's Avonds, we waren alle vier eigenlijk bek af, zijn we uit eten gegaan op het Wilhelminaplein in Punda, Willemstad. Tegen 22.00 uur zijn we teruggegaan en nog geen half uur later gingen we hondsmoe naar ons bed.   

Vaersen baai

Ria, Peter en Janneke op Vaersen baai

Ready for take off (snorkelen)

Gezamenlijk eten op het Wilhelminaplein in Punda, Willemstad

Leguaan op een rots bij Vaersen baai Troepiaal in de bomen bij Vaersen baai
 

2e dag (05-10-2006)

 
s'Ochtends waren we allemaal voor 6.00 uur uit bed. Peter moest naar school en gaat elke morgen zo rond 6.20 uur met de auto naar school. In de loop van de ochtend hebben we zo goed en zo kwaad als het ging nog wat bijgeslapen. Ik heb verder de webpagina die jullie nu lezen bijgewerkt. Peter kwam tegen 13.00 uur thuis. Gezamenlijk hebben we toen gegeten, heerlijke warme broodjes! Na het eten zijn we even naar de Marnix school gereden of liever gezegd geraced. Tjonge, wat rijden ze hier in Curacao allemaal hard. Ook Peter heeft zich deze rijstijl aangemeten. We zitten dan ook af en toe met samengeknepen billen bij hem in de auto. Rechts heeft hier geen voorrang, aldus Peter. Een stoplicht "net op rood" is hier gewoon doorrijden. Invoegen is hier ver uit het raam hangen en met je hand een stopteken geven. Je moet het allemaal maar weten! Tijdens het bezoek aan de Marnix school hebben we ook nog even kennis kunnen maken met de directeur van de school. Een aardige vrouw die ons zeer vriendelijk ontving. Trouwens, wat opviel was dat Peter met gejoel en veel enthousiasme  door een ieder op school wordt begroet. Niet alleen de collega's maar met name ook de schoonmaaksters van de school stonden te roepen en te zwaaien naar hem. Schijnbaar is hij erg populair 'bij de vrouwtjes'. Na het schoolbezoek gingen we zwemmen. Het werd Hook's Hut. Een klein (maar fijn) strand waar we heerlijk in de Caribische zee hebben gezwommen en gesnorkeld. Het water is hier bijzonder helder en het hele jaar door 28 °C. Wel een beleving hoor als je allerlei aquarium vissen onder je door ziet zwemmen. Na het zwemmen hebben we inkopen gedaan voor ons avondeten in een hele grote supermarkt. Vergelijkbaar met de supermarkten in Nederland. Tot zover dag 2. Hieronder staan nog wat foto's die ik over de dag heb genomen.  We houden jullie op de hoogte.

Namens alle van Kootens, Groeten,

 Adri

Ria, Janneke en Peter op het strand van Hook's Hut Uitzicht vanaf de steiger op de bar van Hook's Hut

Het strand van Hook's Hut - Klein maar fijn. Op de voorgrond de duikschool in actie.

Het strand van Hook's Hut. Op de voorgrond 'de bar'.
 

1e dag (04-10-2006)

 

Op 5 oktober was het dan zover. Jan en Jannie waren zo vriendelijk om ons naar Schiphol te brengen. Om 6.30 uur zaten ze al klaar toen we hun kwamen ophalen voor de reis naar Schiphol. Tot aan Almere ging de reis voorspoedig. Toen echter gebeurde waar we al bang voor waren, file! In totaal schat ik dat we een uur in de file hebben gestaan. Rond 10.00 uur stonden we, toch nog ruim op tijd, in de vertrekhal op Schiphol. Hoewel ik wel eerlijk moet bekennen dat dit pas lukte na ongeveer 4 rondjes rond Schiphol te hebben gereden. We konden maar niet bij de parkeerplaatsen komen. Of wij uit Spijk zijn wat betreft wegbewijzering achtergebleven of er deugt gewoon niets van de bewegwijzering op Schiphol!.  Ik hou het op het laatste. Mijn medepassagiers waren het hierover  trouwens volledig met me eens. Nadat we gezamenlijk nog wat koffie hadden gedronken moesten we inchecken en naar de hal voor vertrek. Er zaten al heel wat mensen te wachten. Ook mensen met kleine kinderen waarvan één gezin met een krijser! We zeiden nog tegen elkaar, die zul je naast je krijgen!! Klokslag 11.30 gingen de deuren open en konden we plaats nemen in het toestel. Wel even op onze beurt wachten want de bussiness-klasse, zeg maar de mensen met poen, mochten voor het 'gewone' volk aan. Rond 11.50 uur betraden wij het vliegtuig. Ik moet bekennen dat ik toch wel even schrok van de "beknepen" zitplaatsen in de 'economy klasse'. Oh, hadden wij ook maar wat meer geld gehad! (de bussiness-klasse heeft ruimere zitplaatsen). Gelukkig kon ik me er gauw overheen zetten. Om 12.12 uur leek het wel of het vliegtuig werd afgeschoten. Met ons drieën werden we diep in de kussens gedrukt en binnen enkele minuten steeg het vliegtuig op van de grond. Janneke was van dit alles zo onder de indruk dat de tranen haar in de ogen sprongen. Niet omdat ze het zo leuk vond maar juist doodeng. Trouwens 'de krijser', ja wel die uit de vertrekhal, zat voor ons. Van de 9 uur heeft het kind het gepresteerd om 3 uur te krijsen! Toen we geland waren en opstonden van onze zitplaatsen kregen we een prachtig zicht op de chaos die 'de krijsers' achter hadden gelaten. Toen ook zag ik dat mijn schoen onder de plakkerige rotzooi zat! Nee, we hadden het niet getroffen met deze a-socialen. Nog even wat vluchtgegevens voor de geinteresseerden onder jullie. De totale afstand bedroeg ongeveer 8000 km. Er werd gevlogen met een snelheid van gemiddeld 950 km per uur en op een hoogte van 12.000 m.  

Om 15.45 uur plaatselijke tijd, 21,45 uur Nederlandse tijd,  stapten we met ons drieen uit het vliegtuig. Als ik hier op terug kijk komt er direct weer één ding boven, wat een hitte! Door het raam heen konden we Peter al zien staan. Een uur later konden we elkaar omhelzen en gingen we in de Mazda (met airconditioning god zij dank), van Peter naar zijn huis. Natuurlijk hadden wij wel een voorstelling van het huis maar het overtrof toch ons aller verwachting. Na voortdurende bevestiging over en weer dat het toch wel erg warm was besloten we te gaan eten nabij het van der Valk hotel in Punda bij 'de Boogjes'. Hieronder staan wat sfeerfoto's van ons etentje weergegeven. Ook zijn we nog even uitgestapt bij de pontjesbrug. Ook hiervan heb ik een avondopname gemaakt. Wat betreft het slapen kan ik kort zijn. Janneke is als een blok beton in slaap gevallen. Ook Ria heeft redelijk geslapen. Wat betreft mezelf kan ik kort zijn. Ik heb vanwege de hitte geen oog dicht gedaan. Wat dat betreft moet ik nog even wat acclimatiseren. Tot zover de belevenissen van dag 1. Kijk ook even in het gastenboek want daar heeft Ria ook nog in geschreven over onze belevenissen in Curacao. Binnenkort zal ik weer wat op deze site zetten. Zo werd ik direct na aankomst al gebeld door ene Eligio van de plaatselijke vogelvereniging. De vraag luidde of ik op woensdag 11 oktober een lezing over vogels wilde verzorgen in de Openbare bibliotheek in Willemstad. Ik heb ja gezegd. Graag wilde het voltallige bestuur eerst op maandag nog even persoonlijk met mij kennis maken en mij hun vogels laten zien. Ik hou jullie op de hoogte uit het (altijd) warme maar gezellige Curacao.

Ons vliegtuig na aankomst in Curacao

Pontjesbrug bij avond

Eten bij 'de Boogjes' in Punda

Live muziek tijdens het eten in 'de Boogjes', te Punda.

Terug naar hoofdpagina

Copyright © 2006, Peter van Kooten, All Rights Reserved / webdesign: Peter van Kooten