Home

 

Speech bij onthulling keramiek Bloemhof in mei 2004

 

Bij de voorbereiding voor mijn kunstwerk heb ik veel door de wijk gelopen. Wat mij opviel in de wijk waren in het bijzonder de straatnamen die naar bloemen vernoemd zijn, bijvoorbeeld Ericastraat, Oleanderstraat, Kameliastraat, Stokroosstraat. Ook de vele verschillende schriften die ik op gevels en in etalages zag vielen mij op. Er is een Hindi-tempel en een Pakistaanse moskee in de wijk. Ik bedacht om iets te doen met de straatnamen, wilde er een beeld bij maken. Want vaak ken je de bloemennaam wel, tenminste dat heb ik, maar weet ik niet meer precies hoe de bloem eruit ziet. Veel van de mensen uit deze buurt komen oorspronkelijk uit landen hier ver vandaan net als veel van de bloemen van de straatnamen. Uit het Middellandse-Zeegebied zoals de Oleander of uit het Midden-Oosten zoals de Stokroos of zelfs uit het Verre Oosten zoals de Kamelia.
Ik vroeg bewoners om de bloemennamen te vertalen in hun taal en schrift. De bloemen heb ik in reliëf in de klei getekend, de teksten verwerkte ik in de omlijsting. Zó zijn de tegels ontstaan.
Eén van de mensen, die mij heeft geholpen om de bloemennamen te vertalen, is meneer Niamat van de supermarkt Babylon aan de Putsebocht. Babylon is een stad in Irak. In de supermarkt hangen er foto’s van de stad.
Mij doet Babylon denken aan het verhaal uit de Bijbel waarin God de mensen voor hun hoogmoed straft door ze allemaal in verschillende talen te laten spreken. Hierdoor konden zij hun bouwwerk, de toren van Babel niet meer afmaken.
Ik als romanticus en beeldend kunstenaar vind die diversiteit aan spraak, naast dat het lastig is, ook interessant. Enfin, ik kwam de winkel binnen om een vertaling van Stokroos in het Arabisch te vragen en had al iets op het internet gevonden maar wist niet of dat klopte. De vertaling kwam uit een Engels/Arabisch woordenboek. Ik liet meneer Niamat een foto van de Stokroos zien en de vertaling. Hij las ook het Engels en zo is het waarschijnlijk gekomen dat ik eerst een hele tijd Engels met hem sprak voordat ik er achter kwam dat hij ook Nederlands kon spreken! Het Arabisch wat ik van het internet had gehaald bleek nota bene in spiegelbeeld geschreven!
Na al deze spraak en schrift-verwarring ben ik er uiteindelijk toch uitgekomen.
Beeldende Kunst pretendeert een universele taal te spreken, mijn tekening van de Stokroos en de Kamelia, het beeld wordt hopelijk door iedereen verstaan.