Bible Explorer

Zoekt en je zal vinden.

Algemeen

Historisch boek

 

Christus Jezus

Bijbel

Bijbelboeken

Bijbelonderzoek

Hoe is de BIJBEL ontstaan?

 

CANON

 

Vanaf het vroegste begin namen de christenen het heilige boek van het Joodse volk als haar heilig boek aan. De goedkeuring van Christus Jezus was bewijs genoeg voor de status van het Oude Testament. Zijn opvatting over het Oude Testament als levende Stem van God en Zijn gebruik ervan in Zijn prediking, bepaalden ook de zienswijze van de christengemeenten. In al de geschriften van het Oude Testament las Christus Jezus de taak die Hij moest volbrengen. De christenen  zagen dat door Christus Jezus het ‘profetische Woord des te vaster’ werd

(2 Petrus 1:19). Mozes en alle profeten uit het Oude Testament schreven in wezen over Christus Jezus (Lucas 24:27). Door het getuigen van de Heilige Geest in hun harten, zagen ook de gelovigen uit het Nieuwe Testament de bewijzen en contouren van voortgaande openbaringen van God in het Oude Testament, met zijn toespitsing op de Verlosser, zie zij hadden leren kennen. Het Oude Testament kwam daarom bij de christenen in ere als drager van de Goddelijke waarheid, zoals het bij Christus Jezus in ere was geweest.

 

Het was echter aan de christenen zelf om een soort gelijke verzameling van christelijke geschriften samen te stellen  als aanvulling op het Oude Testament. De verschillende schrijvers  van het Nieuwe Testament schreven in de eerste instantie voor hun eigen tijd, maar in het plan van God zijn deze geschriften Zijn woord geworden voor alle tijden. Deze verzameling vormt de zogenaamde canon van het Nieuwe Testament.

 

Het woord  canon is afgeleid van het Griekse woord kanon (verwant aan het woord kane, ‘stok’). In de oude Griekse taal verwees het naar een rechte lat, een timmermansliniaal (‘regel’) en werd het gebruikt in de overdrachtelijke zin. Het woord komt voor in Galaten 4:16: ‘Allen, die zich naar die regel zullen richten’.

Met betrekking tot de BIJBEL  is de canon de regel van geloof en waarheid. De canon van het Nieuwe Testament is die verzameling geschriften die aan een van te voren aan vastgestelde criteria zijn getoetst en de test hebben doorstaan. Ze zijn een ‘regel van geloof’ waaraan alle doctrines en gedrag moeten worden getoetst.

 

De vorming van de canon was noodzakelijk, omdat Christus Jezus de Verlosser is, waarvan het Oude Testament getuigt. Zijn woorden hebben dus net zoveel autoriteit als die van het Oude Testament. In die overtuiging herhaalden christenen de Woorden van Jezus vaak en schreven deze op. Zo ontstond de kern van het Nieuwe testament.

 

De tijd ging voorbij. Zolang de traditionele regel van de apostolisch geloof, die was gebaseerd  op de prediking en de werk van Christus Jezus, in het algemeen werd ondergehouden, bestond er geen noodzaak voor geschreven regels. Maar toen de apostelen stierven, werd een zuiver mondelinge traditie  onvoldoende basis. Meningsverschillen onder de christenen maakten het wenselijk om een beroep te doen op het geschreven Wood.

 

Toch maakte de instemming van een kerkelijk concilie, een werk nog niet tot een canoniek geschrift. Geen geschrift kon canoniek worden, dat niet in zichzelf die krachten bezat die het canoniek deden zijn. In de christelijke kerk was een verbazingwekkende eenheid van opvatting over welke geschriften op dwingende wijze over God spraken. Die eigenschap bepaalde in hoge mate de anonimiteit. De canon van het Nieuwe Testament kwam meer onder leiding van geestelijke intuďtie tot stand dan door een van buitenaf  opgelegde autoritaire beslissingen.

 

De gecanoniseerde geschriften werden geschreven door schrijvers die de christengemeenschap hoog in ere hield:

· Matteus

· Johannes

· Paulus

· Petrus

 

en minder bekende personen waar de autoriteit van een apostel achterstond:

· Petrus achter Marcus

· Paulus achter Lucas

 

Sommige geschriften, zoals de Hebreeën, hebben wat langer op de canonieke status moeten wachten, terwijl andere geschriften uiteindelijk niet werden opgenomen.

 

· Inleidiing

· Samenstelling

· Inspiratie

· Vertalingen