Atlantis    in noord en west Europa

- In 1682 verscheen de publicatie van de Zweed Olof Rudbeck, rector aan de Universiteit van Uppsala. waarin hij bewees dat Atlantis in Zweden was terug te vinden.



afb.: Rudbeck geeft college aan Hesiodus, Plato, Aristoteles, Apollodorus, Tacitus, Odysseus, Ptolemeus, Plutarchus en Orpheus.

- Antoine Fabre d’Olivet (1767-1825) ontwikkelde de theorie dat Atlantis het moederland van de Ariers moet zijn geweest.  

- In 1806 schreef Charles-Joseph de Grave, jurist en politicus, met interesse in wijsbegeerte, klassieke en germaanse talen en griekse mythologie,  "République des Champs Elyseés, ou Monde Ancien" en situeerde Atlantis in de omgeving van Zeeland, Vlaanderen en Frans Vlaanderen.

- H.Schulz (1842), Herman Müller (1844) en A.F.R.Knötel (“Atlantis und das Volk der Atlanten”, 1893) zijn voorstanders van deze zgn. noordelijke hypothese.  



 

 

 

 

 

 

 

-Er zijn de hypothesen van de Duitse archeologen Richard Henning, (“Das Rätsel der Atlantis”, 1925),  Herman, Jessen en A.Schulten, (“Tartessos and Atlantis”, 1927), en de Engelse E.M.Wishaw, die Atlantis situeren in Zuid-Spanje, in Andalusië, meer precies in het legendarische Tartessos, dat zich aan de monding van de Guadalquivier moet hebben bevonden.
N.B. Adolf schulten werkte 50 jaar aan zijn theorie, zonder Atlantis= Tartessos te vinden.
 

- In 1935 stelde F. Gidon, in zijn studie over "Les submersions Irlandao-Armoricaines de l Age du Bronze et la tradition Atlantidienne" de vraag aan de orde of "de geografische ligging, het klimaat en de bodemrijkdom der Atlantische gebieden, ten noordwesten van het huidige Frankrijk, die tijdens het Bron­zen tijdperk door de zee werden veroverd, zouden kunnen overeenstemmen met Atlantis zoals Plato het meende te kennen", en hij wijst het verdronken land rondom het Bretonse schiereiland (the Celtic Shelf) aan als een mogelijk Atlantis, en meent dat het West-Europese vasteland deze gebieden nà 2500 v. Chr. moest prijsgeven aan de Atlantische Oceaan en het Kanaal.

 

- In 1953 is het de Duitse archeoloog Jürgen Spanuth die een theorie voor­stelt, waarin hij Atlantis plaatst in de Noordzee,  rond Helgoland. (Basileia=Atlantis=Helgoland)
Volgens Spanuth bestond in Noord-Duitsland, Denemarken en de aangrenzende zeegebieden een ontzaglijk noordelijk rijk van waaruit, na de catastrofe op het einde van de 13de eeuw v. Chr., het geheimzinnig zee­volk vertrok dat Egypte zou aanvallen.
Hij baseerde zich oa op het werk van Herman Wirth en vele anderen.
In 1956 schreef hij  “Atlantis, the mystery unravelled”, in 1965 “Atlantis, Heimat,Reich und Schicksal der Germanen” (herdruk 1982), en  in 1979 “Atlantis of the North”.

1
2


3
-In 1985 verscheen Genisis, the first Book of Revelations van David Wood (met een voorwoord van Henri Lincoln), als cartograaf ontwikkelde hij curieuze op de triangulatiemethode gebaseerde geometrische berekeningen waarbij numerologie,egyptische mythologie (Isis en Osiris), allerlei esoterische overwegingen en verwijzingen naar Plato resulteerden in een soort van bewijsmateriaal waaruit zou kunnen blijken dat Rennes-le-Chateau, in de franse Pyreneeën,  en omgeving met het historisch bestaan van Atlantis van doen hebben.
Tevens openbaart het ingemeten landschap zich als het vrouwelijk geslachtsdeel, in een kaart getiteld "The Vagina of Nut" weergegeven: topo-gynécologie zoals Gérard de Sède het omschreef.

4


 

-In 1990 publiceerde Marcel Mestdagh ''Atlantis'' waarin hij aantoonde dat het Ile de France het Atlantis van Plato is, aan de hand van een reusachtig netwerk van oude wegen, ovaalstructuren, historisch en toponymenonderzoek.
(Zie Geosymboliek, M.Mestdagh, Atlantis)

5
-In 1999 pubiceerde Joël Vandemaele  in zijn boek "Controversiele Geschiedenis" zijn onderzoek naar de plaatsen die genoemd worden in het Oera Linda Boek, in relatie tot plaatsen in het huidige Noord Frankrijk en West-Vlaanderen. Mede gebaseerd op de studies van Albert Delahay en anderen. (zie kaart)


Omstreeks 1870 verscheen het Oera-Lindaboek, de ontstaansgeschiedenis van dit werk is onduidelijk, het betreft fictieve Friese geschiedenis en is gebaseerd op allerlei verhalen, een kundige vervlechting van uiteenlopende legenden, etymologien en toponiemen, verschenen als een kopie van een oudfries manuscript, maar het bleek bij nader inzien een vervalsing.
Het Oera-Linda boek situeert Atlantis in het noorden van West Europa: Atland, Texland en Frya’sland.
Vandemaele vermeldt één plaatsbepaling in het OLB van Atlantis, "Ons voormalige westland, rechtover Brittannia gelegen"
De plaatsbepaling correspondeert met Oud-Frisia "usque ad Armorem" uit Karel de Grote's Lex Frisonum, nl. tot aan Bretagne met de nederzetting van Kerenak of Carnac, waar "het goud van de Golen verzameld was, dat Askar uit OLB ging roven".

6

-Engeland, Cornwall (a), m.n. St. Michaels Mount (b), Land's End(c) en de Scilly eilanden (d), worden door diverse auteurs, o.a. Alfred Tennyson, genoemd als de locaties van Atlantis, maar tegelijkertijd ook Avallon, Lyonesse (het verdronken land) en Terre de Salvaesche (een Graalburcht, zie bij...).



a



 

 


b


c


d

-Voorts werd Atlantis nog gesitueerd in Massif Central (Frankrijk), Schotland, Portugal, Spanje (Catalonië), in het voormalige Joegoslavië, Polen, het voormalige Oostpruisen en Noord Duitsland (Meckelenburg)

 

-afb. 1. De Noordzeevolkeren, gezien door RamsesIII, waren Germanen. Egyptisch wereldbeeld (1200 v. Chr.), in het noorden de "Hemelzuil", het einde van de wereld, Haneubo betekent noordzeevolkeren.
-afb. 2. Het Atlantisch Koninkrijk, 1300 v. Chr.
-afb. 3. Helgoland in 800, 1300 in vergelijking met 1649, kaart van Johannes Meijer. (Uit: Jürgen Spanuth,
Atlantis, Heimat,Reich und Schicksal der Germanen. 1956.)
-afb. 4. twee kaarten Atlantis David Wood
-afb. 5.
M.Mestdagh, de vlakte van Atlantis. (Uit: Marcel Mestdagh. Atlantis. Stichting Mens & Kultuur, Gent 1990.)
-afb. 6. Kaart van Joël Vandemaele

 

< terug